Pep Guardiola otrzymał potężny nokdaun. Będzie potrafił się podnieść?

Geniusz, który nadmiernie dąży do perfekcji?

To brzmi jak absurd. Skoro ktoś na każdym kroku pragnie osiągać wyżyny swoich możliwości, musi w końcu odnieść sukces. Ale jeśli w najbardziej newralgicznych punktach zaczyna działać wbrew sobie, szukając niepotrzebnych alternatyw, utrudnia sobie życie. I – co może zabrzmieć kuriozalnie – działania Pepa Guardioli idealnie wpisują się w ten obraz. Obraz szachisty, który w kluczowych partiach tak próbuje zaszachować swojego przeciwnika, że koniec końców neutralizuje samego siebie.

A żeby nie być gołosłownym, przytoczę konkretne sytuacje. Batalie z 2018 roku stoczone z Liverpoolem i te ostatnie z Tottenhamem (zwłaszcza mecz na White Hart Line) mają podobieństwa. Przede wszystkim hiszpański szkoleniowiec podchodził do tego typu pojedynków bardzo zachowawczo, odbierając swojemu zespołowi najważniejsze atuty. Są nimi m.in. ustawienie na boisku dwóch ofensywnych pomocników i tylko jednego defensywnego oraz duża aktywność bocznych obrońców. I tego właśnie zabrakło.

Credo Guardioli, czyli granie w „trójkątach”, było na połowie rywala znacznie utrudnione. Do tego cofnięci defensorzy nie dołączali zbyt często do podwajania ataku na skrzydle, przez co Liverpool i Tottenham dostawali swego rodzaju taryfę ulgową. Te szczegóły dotyczące nastawienia czy taktyki przygotowane przez Guardiolę nie zdawały egzaminu. Zamiast przygotować sposób, w jaki prezentuje się Manchester City na co dzień, były trener Barcelony chciał zaskoczyć czymś innym. Czas pokazał, że to niepotrzebny błąd.

Jak po ogromnej porażce zadziała psychologia?

Nie da się ukryć, że „Obywatele” są w tej chwili rozbici. A przynajmniej byli po środowym starciu z Tottenhamem w Lidze Mistrzów. Żeby sytuacja sprzed roku pozostała jedynie nieprzyjemnym wspomnieniem, Guardiola nie może pozwolić, by klęska na jednym froncie wpłynęła na wynik gdzie indziej. Na horyzoncie wciąż widnieje jeszcze jedna okazja do wielkiego triumfu, a ku temu może nie być lepszej okazji. Na drodze bowiem stoi zmęczony i poszatkowany kontuzjami Tottenham, na którym należy się zemścić.

I oto pojawia się ostatnie pytanie: jak piłkarze Manchesteru City zareagują na kolejny niezwykle ważny mecz, skoro jeszcze przed chwilą najważniejsze starcie tego sezonu przegrali? Z Liverpoolem nie udało się odbić od dna w Lidze Mistrzów, a teraz może nie udać się powrót do zwycięskiej passy w Premier League. Co prawda u siebie City niezmiennie wygrywa od 22 grudnia, ale do tej pory stawka nie była tak wysoka. Jeśli Guardiola przegra tę ostatnią partię – przegra wojnę i pokaże swoją największą słabość.

• Liga Mistrzów
• Liverpool
• Manchester City
• Pep Guardiola
• Premier League
• Tottenham Hotspur
• FC Barcelona
• Bayern Monachium

Geniusz, który nadmiernie dąży do perfekcji?

To brzmi jak absurd. Skoro ktoś na każdym kroku pragnie osiągać wyżyny swoich możliwości, musi w końcu odnieść sukces. Ale jeśli w najbardziej newralgicznych punktach zaczyna działać wbrew sobie, szukając niepotrzebnych alternatyw, utrudnia sobie życie. I – co może zabrzmieć kuriozalnie – działania Pepa Guardioli idealnie wpisują się w ten obraz. Obraz szachisty, który w kluczowych partiach tak próbuje zaszachować swojego przeciwnika, że koniec końców neutralizuje samego siebie.

A żeby nie być gołosłownym, przytoczę konkretne sytuacje. Batalie z 2018 roku stoczone z Liverpoolem i te ostatnie z Tottenhamem (zwłaszcza mecz na White Hart Line) mają podobieństwa. Przede wszystkim hiszpański szkoleniowiec podchodził do tego typu pojedynków bardzo zachowawczo, odbierając swojemu zespołowi najważniejsze atuty. Są nimi m.in. ustawienie na boisku dwóch ofensywnych pomocników i tylko jednego defensywnego oraz duża aktywność bocznych obrońców. I tego właśnie zabrakło.

Credo Guardioli, czyli granie w „trójkątach”, było na połowie rywala znacznie utrudnione. Do tego cofnięci defensorzy nie dołączali zbyt często do podwajania ataku na skrzydle, przez co Liverpool i Tottenham dostawali swego rodzaju taryfę ulgową. Te szczegóły dotyczące nastawienia czy taktyki przygotowane przez Guardiolę nie zdawały egzaminu. Zamiast przygotować sposób, w jaki prezentuje się Manchester City na co dzień, były trener Barcelony chciał zaskoczyć czymś innym. Czas pokazał, że to niepotrzebny błąd.

Jak po ogromnej porażce zadziała psychologia?

Nie da się ukryć, że „Obywatele” są w tej chwili rozbici. A przynajmniej byli po środowym starciu z Tottenhamem w Lidze Mistrzów. Żeby sytuacja sprzed roku pozostała jedynie nieprzyjemnym wspomnieniem, Guardiola nie może pozwolić, by klęska na jednym froncie wpłynęła na wynik gdzie indziej. Na horyzoncie wciąż widnieje jeszcze jedna okazja do wielkiego triumfu, a ku temu może nie być lepszej okazji. Na drodze bowiem stoi zmęczony i poszatkowany kontuzjami Tottenham, na którym należy się zemścić.

I oto pojawia się ostatnie pytanie: jak piłkarze Manchesteru City zareagują na kolejny niezwykle ważny mecz, skoro jeszcze przed chwilą najważniejsze starcie tego sezonu przegrali? Z Liverpoolem nie udało się odbić od dna w Lidze Mistrzów, a teraz może nie udać się powrót do zwycięskiej passy w Premier League. Co prawda u siebie City niezmiennie wygrywa od 22 grudnia, ale do tej pory stawka nie była tak wysoka. Jeśli Guardiola przegra tę ostatnią partię – przegra wojnę i pokaże swoją największą słabość.