7 października 2023 roku nad ranem obudziły go alarmy przeciwlotnicze. Widział, jak odłamki pocisku spadają na galerię handlową, która znajdowała się naprzeciwko jego domu. Pobyt w Izraelu był dla niego piekłem, wydarzenia odcisnęły piętno na jego psychice. Dziś odnalazł się na nowo w Korei.
Po odejściu z New York Red Bulls przeżył chwile grozy. – Po którymś z kolejnych alarmów napisałem do kierownika, czy to coś poważnego. Odpisał, że tak – mówił w wywiadzie z Bartoszem Wieczorkiem dla TVP Sport. Hamas rozpoczął wtedy działania zbrojne przeciwko Izraelowi. 800 cywilów tego dnia straciło życie. Oddziały lądowe bojowników najdalej dotarły do Ofakim – miasta znajdującego się 20 kilometrów od Beer Szewy, w której mieszkał i grał Klimala. Zginęło tam około 50 osób.
Przeżyć piekło. Izrael życiowym błędem
Spędził na lotnisku 27 godzin, próbując polecieć gdziekolwiek poza granice Izraela. Nie udawało się, kursy były odwoływane – jeden po drugim. Aż w końcu zdołał kupić bilet i odlecieć tam, gdzie jest bezpiecznie.
Ale nie było to jedyne traumatyczne doświadczenie z 2023 roku, gdy przeniósł się do Hapoelu. Na samym początku pobytu włamał się do jego domu rabuś. Nakrył go, bo nie spał z powodu różnicy czasu. – W pewnej chwili usłyszałem jakieś dźwięki. Jakby ktoś wyważył moje drzwi – relacjonował brytyjskiemu portalowi GiveMeSport. Wydawało mu się, że to coś na zewnątrz, zignorował początkowo błahy hałas. Chwilę później usłyszał, jak ktoś otwiera drzwi od balkonu. Zaniepokoił się, wszedł do salonu, zobaczył – mężczyzna ubrany od stóp do głów na czarno. Szperał w poszukiwaniu wszystkiego, co drogocenne. Klimala wziął nóż i zaczął go gonić. Wybiegł z posiadłości nagi. Złodzieja jednak złapać się nie udało. – Jeśli ktoś zna Izrael, to wie, że uliczki są małe. Jeśli nie zna okolicy, nie ma szans na złapanie gościa.
Na tym się nie skończyło. O trzeciej nad ranem obudziło go trzęsące się łóżko – w Turcji miało miejsce trzęsienie ziemi. Na pierwszym treningu w nowej drużynie zerwał mięsień – wielokrotnie latał do Polski, by otrzymać zastrzyki umożliwiające mu grę. W meczu eliminacji do Ligi Konferencji z Lewskim Sofią wybił obie jedynki i złamał szczękę – dwie minuty po wejściu na boisko z ławki. – Po tym wydarzeniu wiedziałem, że nie będę już grał w Izraelu – wspominał dalej.
Odzyskać równowagę. Australijski renesans i koreańska przygoda
Wrócił do ojczyzny, podpisał kontrakt ze Śląskiem Wrocław. Zawodził, w pierwszej drużynie rozegrał jedynie 11 meczów. Nie zdobył ani jednej bramki. Wydarzenia z Izraela odbiły się na jego zdrowiu psychicznym. Do normalnego funkcjonowania wrócił dopiero po terapii z psychologiem, który pracował m.in. z żołnierzami amerykańskich sił specjalnych i zawodnikami UFC. Dla „The JoongAng” mówił, że wtedy „w końcu zaczął odzyskiwać poczucie stabilności”.
Aż niedługo później pojawiło się zainteresowanie z Australii. Został wypożyczony do Sydney FC, gdzie rozstrzelał się na dobre. W 31 spotkaniach do bramki trafił 17 razy, dołożył do tego 5 asyst. Przeżył renesans, który pozwolił mu błyskawicznie znaleźć stałego pracodawcę. Następnym przystankiem była Korea Południowa – FC Seoul wyłożyło za niego 300 tysięcy euro.
I tam został prawdziwą gwiazdą. Pod okiem Gi-dong Kima rozwinął się piłkarsko. Wyróżnia się pressingiem i pracą bez piłki, atakowaniem przestrzeni. Wykroczył poza ramy klasycznej „dziewiątki”, czekającej jedynie na ukąszenie bramkarza strzałem nie do obrony. Choć i tego nie zabrakło w jego występach, bo „kąsił” w tym sezonie aż szesnastokrotnie. O koronę króla strzelców K1 League nadal walczy. Zostały mu trzy mecze, by wyprzedzić Yago Cariello, strzelca Ulsan HD z jednobramkową przewagą.
Mistrzowie Korei. Pierwszy raz od 10 lat
Ale to, co najważniejsze, już ma. 24 października FC Seoul zostało mistrzem Korei Południowej na pięć kolejek przed końcem rozgrywek, stając się trzecią drużyną z „najszybszym” tytułem. Zapewniali sobie go, mając na koncie 67 punktów, a puchar wręczył im Ulsan HD, który odebrał sobie ostatnie szanse na liderowanie remisem 2:2 z Pohang Steelers. 16-punktowa przewaga pozwoliła odnieść wczesny i wielki sukces. Ostatnim razem tytuł do stolicy powędrował w 2016 roku.
Przed sezonem niewielu stawiało ich jako faworytów do mistrzostwa. Z drużyny odszedł Jesse Lingard, największa gwiazda występująca w czerwono-czarnym trykocie. Nie zastąpiono go salonowym nazwiskiem. Postawiono na zbudowanie spójnego zespołu, nowych gwiazd – w tym Patryka Klimali. To zaprocentowało.
W obliczu fenomenalnej formy i azjatyckich sukcesów Polak nie traci nadziei na powołanie do kadry. – Obecny selekcjoner reprezentacji Polski powiedział mi, że selekcja zawodników z Azji jest trudna ze względu na takie czynniki jak różnica czasu, ale ja wciąż noszę w sobie marzenie o grze w reprezentacji narodowej – wyznał w wywiadzie dla „The JoongAng”. Ewentualne powołanie byłoby dla niego debiutem w seniorskiej drużynie. Wcześniej już raz dostał telefon – za czasów gry w New York Red Bulls. Powstrzymała go wtedy kontuzja kostki. Jeśli utrzyma skuteczność, pobyt w Seulu może mu owe marzenie ziścić.
Jednak do końca życia pozostanie z nim jedno. – Kiedy helikopter przelatuje nad moim domem, nagle powracają wspomnienia Izraela.
