Od kilku ostatnich lat o zwycięstwo w Premier League walczy ta sama „Wielka Czwórka”, a na końcu tylko Chelsea i Manchester United. Nawet teraz, gdy Liverpool lideruje tabeli, nie wszyscy są przekonani, że drużyna z Anfield Road jest w stanie wywalczyć tytuł mistrzów. Czy słusznie?
W klubie z Anfield Road wszyscy przed sezonem zapowiadali, że teraz przyszedł ich czas na zdobycie tytułu mistrza Anglii. Rafa Benitez, po kilku latach koncentrowania się na pucharach krajowych i europejskich, postanowił, że priorytetem będą rozgrywki ligowe. Sporą rolę odegrały również ambicje kapitana Liverpoolu, Stevena Gerrarda. Reprezentant Anglii nie tak dawno obchodził dziesiątą rocznicę debiutu w czerwonych barwach swojego ukochanego klubu. Złośliwi wypominają mu, że gdy wychodził na murawę Anfield po raz pierwszy, The Reds mieli na koncie 18 tytułów mistrza kraju – teraz, po dekadzie panowania kapitana, ta liczba nie uległa zmianie. Postanowiono to zmienić i za prawie 20 milionów funtów sprowadzono do zespołu Robbiego Keane’a, który miał idealnie wkomponować się do ataku The Reds wraz z Fernando Torresem. Irlandczyk, po latach spędzonych w Tottenhamie, miał być lekiem na zbyt dużą liczbę remisów Liverpoolu ze słabszymi rywalami, a to właśnie te wyniki determinowały osiągnięcia w lidze w poprzednich sezonach. Pozostałe dziury w pomocy i obronie miały załatać transfery zawodników takich jak Degen, Riera czy Dossena. Po 15 kolejkach plan Beniteza wydaje się sprawdzać: jego podopieczni zebrali najwięcej punktów i po drodze pokonali Chelsea oraz Manchester United. Te osiągnięcia jednak wcale nie znaczą, że przedstawiam Wam przyszłego mistrza kraju.
W Liverpoolu, podobnie jak innych zespołach, pozostało jeszcze wiele rzeczy do poprawienia. Przede wszystkim drużyna zdobywa mało bramek w porównaniu do całej czołówki tabeli. Wyobraźcie sobie, że w piętnastu meczach zdobyli oni zaledwie 21 goli, co daje dopiero siódmy wynik w lidze! Chyba nie tego oczekiwał Rafa Benitez, zatrudniając Keane’a i mając już w składzie Torresa? Były zawodnik Tottenhamu wyraźnie zawodzi, co było widać w dwóch ostatnich meczach ligowych, gdy Liverpool nie był w stanie zdobyć bramki! Nie dość, że grali oni u siebie, to jeszcze rywalami były drużyny walczące bardziej o utrzymanie niż puchary. Współpracę Torresa i Keane’a można po części usprawiedliwiać częstymi kontuzjami Hiszpana. Z drugiej strony trochę winy powinien na siebie wziąć Benitez, który, mając tę dwójkę dostępną, rzadko daje im pograć razem pełne 90 minut. Czasami Torres zastępuje Keane’a, w kilku wypadkach wcześniej ściągany z boiska jest Irlandczyk. Ich zastępcy, Ryan Babel i David N’Gog, albo grają w kratkę, albo po prostu nie mają odpowiedniego doświadczenia. Choć gra ofensywna The Reds przyprawia hiszpańskiego szkoleniowca o ból głowy, to przynajmniej ma spokój z defensywą, która często zachowuje czyste konto. W obecnych rozgrywkach udało się im to już dziesięć razy! Mimo że Liverpool wcale nie stracił najmniejszej liczby bramek, to i tak należą się Benitezowi słowa uznania za skompletowanie i ustawienie swojej defensywy.
Jeśli szukać gdzieś argumentów przeciwko kandydaturze Liverpoolu na mistrza Anglii, ku zaskoczeniu trzeba zwrócić się w stronę… Rafy Beniteza. Hiszpański menedżer od kilku sezonów robi wiele transferów, które, oprócz tych trafionych, wcale nie podwyższają jakości zespołu. Praktycznie co letnie zakupy, wymienia on średnio pięciu, sześciu zawodników – z bardzo różnym powodzeniem. Trzeba otwarcie przyznać, że wykupienie przykładowo Kewella, Belleamy’ego, Benayouna czy Voronina było, delikatnie mówiąc, nietrafione. Gdy Benitez za dziewięć milionów funtów zatrudnił Dirk Kuyta, wszyscy spodziewali się wzmocnienia linii ataku. Tymczasem Holender musi realizować się na prawym skrzydle, gdzie bardzo często notuje występy bezbarwne, średnie. Mimo że Hiszpan ograniczył swoją słynną rotację w pierwszym składzie (w porównaniu do kilku sezonów wstecz), nadal nie można jasno wyklarować głównej jedenastki, żaden z zawodników nie jest pewien swojego miejsca. Stąd u kilku piłkarzy duże wahania formy, które bywają decydujące o wyniku spotkań. Zresztą, nikogo nie oszukując czy krytykując, Liverpool gra w lidze piłkę… nudną. Mało bramek, mało efektownej gry – to kibicom się nie podoba. W porównaniu z Chelsea, Arsenalem i Manchesterem United piłkarze z Anfield Road wypadają blado. Nawet gdy bierze się pod uwagę, że ostatnich mistrzów zawodnicy Beniteza pokonali – przeciwko drużynie z Londynu rzadko wychodzili z własnej połowy, ograniczając się do przeszkadzania podopiecznym Scolariego w rozgrywaniu piłki. Kibicom Premier League z całego świata, przywykłym do pięknej gry i efektownych bramek, nie uśmiecha się taki lider. Jeśli nie są jego kibicami, oczywiście.
