Nie tego spodziewaliśmy się po liderze. Górnik Zabrze – Wisła Kraków 0:0

Kolejną dobrą akcję stworzyli sobie gracze Górnika w polu karnym Wisły. Po pierwszych meczach można już wysnuć kilka wniosków. Przede wszystkim Alex Sobczyk wie, jak ustawić – i zastawić – się w polu karnym rywala. Pomaga mu także jego własna siła. Podobnie jak w meczu z Legią, przeciwko Wiśle potrafił wciąć przeciwnika na plecy, tym razem odegrał do wbiegającego na przedpole kolegi. Choć z ataku nic nie wyszło, mógł się on podobać.

Akcja w pierwszej połowie przenosiła się spod bramki jednej drużyny, pod bramkę drugiej. Widowisko na najwyższym poziomie. Krakowianie wykorzystywali wąskie w defensywie ustawienie Górnika Zabrze i przestrzenie, jakie tworzyły się dzięki temu na skrzydłach. Natomiast zabrzanie potrafili zagrozić z kontry – gracze „Białej Gwiazdy” musieli się ratować faulem. Brakowało jednak Górnikowi zęba w środku pola i mocnego oraz zdecydowanego podejścia pressingiem pod zespół gości. Dobre zawody rozgrywali Jimenez, Nowak, a po stronie Wisły Savić i Yemoah operujący na skrzydłach.

Elektryczny Chudy

Golkiper Górnika zwykł być ostoją zespołu w poprzednim sezonie. Bez wyrzutów sumienia powiedzieć można, że broniący bramki zespołu Słowak uratował w poprzedniej kampanii co najmniej kilka punktów. Niestety od samego początku kariery Chudego w Górniku widać, że nie nie najlepiej radzi on sobie z piłką przy nodze. Jego wykopy często były niedokładne, bite gdzieś poza linię boczną.

Napastnicy Wisły dobrze o tym wiedzieli, więc atakowali bramkarza, kiedy ten otrzymywał podanie. Już w pierwszej połowie dość niepewnie wybijał wpadającą w pole karne piłkę, w drugiej – po otrzymaniu podania – prawie dał ją sobie odebrać Carlosowi. Bardzo niepewnie grał piłką Słowak w meczu z Wisłą, natomiast między słupkami spisywał się wyśmienicie. W ogólnym rozrachunku nieco nerwowy i wystraszony wydawał się być golkiper w meczu przeciwko Wiśle. Pomeczowe raporty z pewnością pokażą, jaką celnością podań wykazał się bramkarz.

Strzały widmo

Druga polowa rozpoczęła nam się od bardzo intensywnej walki w środku pola. Jedni i drudzy stwarzali sobie sytuacje, w końcu z dobrą kontrą wyszła Wisła, ale Savić nie trafił nawet w bramkę z zaledwie 12-13 metrów. Zabrzanie ponownie potrafili także zachwycić swoim rozegraniem w okolicach pola karnego rywali. Konkretów brakowało jednak zarówno z jednej, jak i z drugiej strony. A obie ekipy zaliczyły dość sporo kontaktów w szesnastce drużyny przeciwnej.

Po nieco ponad godzinie gry zobaczyliśmy tylko dwa celne uderzenia – jeden ze strony Górnika, drugi ze strony krakowskiej Wisły. Statystyka, trzeba przyznać, dająca do myślenia. Bo – jak wspomnieliśmy wcześniej, strzałów i kontaktów pod bramkami było sporo. W drugiej połowie krakowianie stracili jednak nieco na jakości i odezwały się niewidoczne dotychczas walory zabrzan – świetne przygotowanie fizyczne oraz kondycja.

W końcu „Trójkolorowi” byli w stanie nieco zdominować środek pola, przejęcie piłki dało początek kontratakowi, który skończył się bardzo niecelnym strzałem. Kilka chwil później w sytuacji sam na sam znalazł się Piotr Krawczyk, który dosłownie pięć minut wcześniej zmienił Sobczyka. Wszyscy widzieli już piłkę trzepoczącą w siatce, ale ta minęła lewy słupek Mateusza Lisa. Lepszej sytuacji już zabrzanie w tym meczu mieć nie mogli.

Zabrakło skuteczności

Wraz z upływem czasu coraz gorzej kondycyjnie wyglądała Wisła. Zawodnicy gości często zwalniali grę, dając sobie chwilę na odpoczynek, a Górnik ten moment słabości chciał wykorzystać. W końcu padać zaczęły pierwsze w drugiej połowie celne strzały, ale w bramce Wisły fantastycznie spisywał się Lis. Z drugiej strony Wisła potrafiła wyprowadzić zapowiadającą się zabójczo kontrę  i zmarnować wiele sił na to, aby na sam koniec pomylić się i nawet nie oddać strzału na bramkę Górnika.

Jeszcze w ostatnich minutach zabrzanie poderwali się do ataku i wrzucili tryb „turbo”. A Wisła widząc, że Górnik napiera całą drużyną cofnęła się do defensywy. Zawodnicy Wisły jeden po drugim, trochę niezgodnie z duchem gry, kładli się na boisku. Po mocnej pierwszej połówce postawa zawodników po przerwie nieco nas zaskoczyła.

Górnikowi do zwycięstwa zabrakło wiele – nie do końca agresywnie naciskali na rywali, nie istniały dziś skrzydła ekipy z Zabrza. Masouras i Janża zagrali bardzo słaby mecz, niewidoczni byli zarówno z przodu, jak i z tyłu. Problem w tym, że trener Brosz nie ma zbyt dużego pola manewru, aby graczy tych podmienić na innych, którzy daliby podobną jakość jak wspomniana dwójka. Wisła zaś była po prostu nieskuteczna i momentami pod bramką lidera zagrała tak, jakby nie chciała zabrzanom strzelić gola.