Które transfery między klubami ekstraklasy były najdroższe w historii?

Udało się tylko Lewandowskiemu, bo Sobiech nigdy w Niemczech na poważnie nie zaistniał. Zanim jednak doszło do przejścia do Hannoveru w 2011 roku, urodzony w Rudzie Śląskiej snajper przez rok występował w Polonii Warszawa, dla której strzelił dziewięć bramek w ekstraklasie.

Daniel Łukasik

W przypadku urodzonego na Mazurach pomocnika sprawdza się zdanie: im dalej w las, tym gorzej. Łukasik zadebiutował w ekstraklasie już w sezonie 2011/2012, ale na dobre zaistniał w niej w następnej kampanii. Był wtedy jednym z najlepszych defensywnych pomocników w lidze i był powoływany przez Waldemara Fornalika do kadry narodowej (zagrał w pierwszym składzie w marcu 2013 roku w spotkaniu z Ukrainą, które przegraliśmy na Stadionie Narodowym 1:3).

Rozgrywki 2013/2014 były już słabsze. Wychowanek Olimpii Miłki rozegrał tylko 13 spotkań w ekstraklasie i ostatecznie latem 2014 roku postanowił zmienić otoczenie. Za 800 tysięcy euro przeszedł do Lechii Gdańsk, ale tam furory nie zrobił. W maju 2016 roku Lechia poinformowała, że odejdzie z klubu (w grę miało wejść wypożyczenie do zagranicznego klubu). 25-latek koniec końców został zgłoszony do kadry na ten sezon, ale jak na razie nie rozegrał żadnego meczu w lidze.

Michał Masłowski

Przykład, kolejny zresztą, piłkarza, który był uznawany za wielką nadzieję i który w przyszłości mógł być etatowym reprezentantem Polski, a niewiele zabrakło, a przepadłby jak kamień w wodę. Skrzydła rozwinął w bydgoskim Zawiszy, w którym zadebiutował w ekstraklasie i któremu wydatnie pomógł zdobyć Puchar Polski w 2014 roku.

Skrzydła rozwinął w bydgoskim Zawiszy, w którym zadebiutował w ekstraklasie i któremu wydatnie pomógł zdobyć Puchar Polski w 2014 roku.

W przerwie zimowej 2014/2015 za 800 tysięcy euro trafił do Legii Warszawa i wydawało się, że to będzie kolejny naturalny krok w karierze. Niestety, problemy zdrowotne plus większa presja storpedowały jego karierę, a jak sam później przyznał, kumulacja pecha spowodowała, że miał depresję, a w najgorszym wypadku mógł wylądować nawet na wózku inwalidzkim.

Masłowski zaczyna pomału na prostą wychodzić w Piaście Gliwice, dokąd został latem wypożyczony na rok. Gliwiczanie mają opcję transferu definitywnego.

O przyszłości Masłowskiego rozważaliśmy zimą na łamach iGola.

Michał Pazdan

W przeciwieństwie do Masłowskiego obrońcy rodem z Krakowa transfer do stołecznego klubu wyszedł na dobre. Szybko wywalczył miejsce w wyjściowym składzie i grał na tyle dobrze, że Adam Nawałka widział dla niego miejsce w pierwszym składzie reprezentacji na Euro 2016. Mistrzostwa we Francji były dla niego niezwykle udane i to chyba właśnie on został największym odkryciem turnieju w naszej reprezentacji, a jego nazwisko stało się też znane dla osób, które futbol śledzą od święta.

Zanim jednak rozpoczął się w jego karierze etap warszawski, Pazdan przez trzy lata grał w Jagiellonii Białystok. Do Białegostoku trafił z Górnika Zabrze, w którym w 2007 roku zadebiutował w ekstraklasie, by kilka miesięcy później dostać powołanie na Euro 2008. Na turnieju nie rozegrał żadnego meczu, a decyzja Leo Beenhakkera o zabraniu go była wówczas krytykowana. Osiem lat później został jednak jednym z bohaterów reprezentacji i nic dziwnego, że latem ustawiła się po niego kolejka chętnych na czele z klubami z Serie A i Bundesligi.

Zanim jednak rozpoczął się w jego karierze etap warszawski, Pazdan przez trzy lata grał w Jagiellonii Białystok. Do Białegostoku trafił z Górnika Zabrze, w którym w 2007 roku zadebiutował w ekstraklasie, by kilka miesięcy później dostać powołanie na Euro 2008. Na turnieju nie rozegrał żadnego meczu, a decyzja Leo Beenhakkera o zabraniu go była wówczas krytykowana.

Maciej Sadlok

Miał być jednym z filarów kadry na Euro 2012. W 2010 roku trafił za 675 tysięcy euro do Polonii Warszawa i wydawało się, że jego rozwój będzie tylko przyspieszał. Stało się jednak inaczej, a marzenia o zrobieniu wielkiej kariery przekreśliła przede wszystkim nierówna forma (po dwóch latach wrócił na Cichą) i spore problemy zdrowotne (które rozpoczęły się już w stolicy).

Od dwóch lat gra w krakowskiej Wiśle i tam zaczyna pomału przypominać o wielkich możliwościach. W tym sezonie rozegrał osiem meczów, wszystkie w pierwszym składzie.

Maciej Iwański

Zagłębie Lubin i Legia Warszawa. Z tych klubów jest najbardziej znany doświadczony pomocnik rodem z Krakowa. W Zagłębiu zdobył mistrzostwo kraju w 2007 roku, z Legią, do której trafił w 2008 roku za 650 tysięcy euro, Superpuchar Polski.

Po Legii przyszedł czas na zagraniczny wojaż do tureckiego Manisasporu. Tam jednak furory nie zrobił, a potem ze średnim skutkiem próbował odbudować się w ŁKS-ie Łódź, z dużo lepszym zrobił to w Podbeskidziu Bielsko-Biała i Ruchu Chorzów, w którym grał w ostatnim sezonie.