Nacho Ferri

Pochodzenie

Urodził się 5 października 2004 roku w Montaverner, w prowincji Walencja. Piłką interesował się od czwartego roku życia, ale licencję można było dostać dopiero w wieku sześciu lat. Opowiadał, że tak długo męczył matkę, aż zapisała go do miejscowego klubu, i że przez pierwsze dwa lata mógł tam tylko trenować.

W wieku ośmiu lat przeszedł do Ontinyentu, gdzie wyrósł na typową „dziewiątkę”. Latem 2017 roku trafił do UD Alzira, której drużyny młodzieżowe grają w najwyższych ligach, także w División de Honor juvenil. Tam zainteresował się nim Eintracht Frankfurt: w 2021 roku, jako 16-latek, podpisał z klubem umowę, która po jego 18. urodzinach miała przejść w kontrakt zawodowy do 2025 roku. Tłumaczył, że wybrał Frankfurt, bo wierzył, że rozwinie się tam jako piłkarz i jako człowiek, a jako bardzo fizyczny zawodnik pasuje do niemieckiej piłki. Pierwsze miesiące za granicą były dla niego trudne, daleko od rodziny i przyjaciół, ale chciał też poznać inną kulturę i nauczyć się angielskiego i niemieckiego.

Kariera

W Eintrachcie przeszedł przez U-19 i drugą drużynę. W sezonie 2022/2023, po rozczarowującym pierwszym roku, w którym przeszkadzały mu urazy, strzelił w rezerwach 26 goli i miał 11 asyst. W Bundeslidze zadebiutował we wrześniu 2023 roku, mając 18 lat, a dwa miesiące później strzelił pierwszego gola w zawodowej piłce, ustalając wynik 3:0 w meczu z Unionem Berlin.

Na sezon 2024/2025 został wypożyczony do belgijskiego KV Kortrijk, które spadło wtedy do drugiej ligi, a on strzelił osiem goli. W lipcu 2025 roku Westerlo podpisało z nim czteroletni kontrakt. W sezonie 2025/2026 zdobył dla tego klubu 11 goli i miał cztery asysty.

30 czerwca 2026 roku Feyenoord ogłosił jego transfer i kontrakt do 2030 roku. Ferri tłumaczył, że przez dwa lata w Belgii wiele się nauczył i że czuje, iż nadszedł czas na krok na wyższy poziom. Nie chciał być porównywany do Ayase Uedy, którego miał zastąpić: mówił, że stoi we własnych butach, a od Japończyka usłyszał kilka wskazówek na treningach.

9 września 2026 roku zadebiutował w Lidze Mistrzów na Camp Nou. Spędził na boisku 63 minuty w przegranym 1:5 meczu z Barceloną. Jak mówił, dwa razy wydawało mu się, że strzelił gola, ale oba trafienia anulowano. 13 września w wygranym 7:0 meczu z PEC Zwolle zdobył swoje trzy pierwsze gole dla Feyenoordu. Pierwszy, po rykoszecie od obrońcy, firma Opta zapisała początkowo jako samobója, ale dzień później przyznała go Ferriemu.

Styl gry

To 192-centymetrowy napastnik. W 2021 roku mówił, że nie chce tylko strzelać goli, ale uczestniczyć w grze zespołu: przytrzymywać piłkę i rozprowadzać ją dalej. W 2026 roku opisywał się jako silnego w pojedynkach i potrafiącego szukać wolnej przestrzeni, a za rzecz do poprawy uznaje wykończenie akcji.

Cechuje go siła fizyczna i instynkt strzelecki. Jest mocny tyłem do bramki, ale też współpracuje z kolegami i jest skuteczny w polu karnym.