Algieria
Algierski pomocnik urodzony w Lille, który przebił się w Tottenhamie Hotspur i zagrał dla Algierii na mundialu 2014.
Urodził się 24 listopada 1994 roku w Lille. Zaczynał w klubie JS Wazemmes, a jako dziesięciolatek został wypatrzony i od 2004 do 2009 roku trenował w młodzieżowych drużynach LOSC Lille. Potem przeszedł przez belgijski Excelsior Mouscron i francuski USL Dunkerque, a w 2012 roku trafił do akademii Tottenhamu Hotspur.
W Premier League zadebiutował w sezonie 2013/2014, w wygranym 3:2 meczu wyjazdowym z Southampton, wchodząc na boisko za Mousę Dembélé. Wspominał, że był bardzo zdenerwowany, ale kazano mu grać tak, jak w treningach i w zespole rezerw, a po pierwszym kontakcie z piłką poczuł pewność siebie. Radę dostał od Williama Gallasa, którego poznał jako szesnastolatek: że do składu trudno wejść, a jeszcze trudniej w nim zostać.
Sezon 2014/2015 był jego pierwszym pełnym w pierwszej drużynie. Wystąpił w 35 meczach, w 25 z nich w pierwszym składzie, a Tottenham skończył ligę na piątym miejscu. W grudniu 2014 roku strzelił pierwszego gola w seniorskim zespole, w wygranym 4:0 meczu z Newcastle United w Pucharze Ligi. 1 marca 2015 roku zagrał w finale tych rozgrywek na Wembley, przegranym z Chelsea. Był jednym z pięciu wychowanków akademii w wyjściowej jedenastce, obok Harry'ego Kane'a, Ryana Masona, Danny'ego Rose'a i Androsa Townsenda. Jako swój najlepszy moment sezonu wskazał ligowe zwycięstwo z Chelsea w Nowy Rok. Sam podkreślał, że do pierwszego zespołu doprowadziła go ciężka praca w akademii, i dodawał, że jeśli straci tę etykę pracy, straci siebie.
Po podpisaniu pięcioletniego kontraktu stracił miejsce w składzie. W kolejnym sezonie zagrał w lidze tylko dwa razy w pierwszej jedenastce. Mówił, że długo leczył uraz, a gdy wrócił, drużyna wygrywała i nie było dla niego miejsca w planach. Uznał, że musi grać, żeby się rozwijać, powiedział o tym trenerom i 25 sierpnia 2016 roku odszedł na roczne wypożyczenie do Schalke 04. Zapewniał, że rozstał się w dobrych relacjach z klubem i że szanuje kibiców Tottenhamu.
W Schalke zaczął słabo, a klub przegrał pierwsze pięć meczów sezonu, co było najgorszym startem w jego historii w Bundeslidze. Bentaleb przyznawał, że popełniał głupie błędy. Odbudował się pod wodzą Markusa Weinzierla i wtedy, według jego własnych słów, był najlepszym strzelcem zespołu z pięcioma golami. Latem 2017 roku Schalke wykupiło go na stałe. W styczniu 2020 roku został wypożyczony do Newcastle United do końca sezonu, a z Gelsenkirchen odszedł w 2021 roku jako wolny zawodnik.
W styczniu 2022 roku jako wolny zawodnik związał się z SCO Angers do 2025 roku. Po półtora roku wrócił do rodzinnego miasta. LOSC Lille ogłosiło jego przyjście 28 sierpnia 2023 roku, na trzy lata. Transfer był uzgodniony od końca lipca, ale badania lekarskie przeciągnęły się, a o zgodzie na podpisanie umowy decydowała komisja ekspertów. Prezydent klubu Olivier Létang nazwał to długą i wyczerpującą próbą. Bentaleb powiedział, że LOSC było pierwszym klubem, który dał mu nadzieję na zawodową karierę, a jego marzeniem było grać w Lille i reprezentować swoje miasto.
Klub Tottenham opisywał go jako pracowitego środkowego pomocnika, a koledzy cenili go jako zawodnika, który świetnie trenuje. Sam wskazywał, że chce poprawić podania i grę w obronie oraz strzelać więcej goli.
Gra dla Algierii. W 2014 roku wystąpił na mundialu w Brazylii, gdzie Algieria wyszła z grupy, a w styczniu 2015 roku na Pucharze Narodów Afryki. Po czterech latach przerwy wrócił do kadry we wrześniu 2022 roku, w towarzyskich meczach z Gwineą i Nigerią w Oranie. W grudniu 2025 roku nie znalazł się w kadrze na Puchar Narodów Afryki w Maroku. Powiedział, że poczuł zawód, bo uważał, że zasłużył na miejsce, ale szanuje decyzję trenera i chce wrócić z mundialem na horyzoncie. W 2026 roku selekcjoner Vladimir Petković powołał go na mundial w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Meksyku.
192
z 450 możliwych
0
0
6,7
Łącznie · Na 90 min
