
Obrońca z norweskim i tajskim paszportem, grający na obu bokach, wybrany w 2025 roku piłkarzem roku w Tajlandii.
Urodził się 24 lipca 1999 roku w Norwegii. Jego ojciec jest Norwegiem, a matka Tajką. Wychował się w Norwegii, w Ottestad, a karierę zaczynał w HamKam. W norweskich reprezentacjach młodzieżowych grał od U-16 do U-21 i rozegrał w nich w sumie 25 meczów. Grał w nich razem z Erlingiem Haalandem i Martinem Ødegaardem.
W HamKam grał między innymi w drugiej lidze norweskiej. W 2019 roku przeszedł do Strømsgodset IF w Eliteserien. Krótko po transferze zerwał ścięgno Achillesa, co wykluczyło go z gry na resztę sezonu. Był już powołany na mistrzostwa świata U-20 w Polsce i z powodu tej kontuzji musiał z nich zrezygnować.
Pod koniec sierpnia 2021 roku zmienił klub i przeniósł się do duńskiego Odense BK (OB). Przez kolejne lata grał w Superligaen. Po spadku do drugiej ligi w 2024 roku został w klubie i w sezonie 2024/2025 pomógł wrócić do ekstraklasy. W maju 2025 roku OB zapewniło sobie pierwsze miejsce w tabeli drugiej ligi wygraną 4:2 z Esbjerg fB. Był to jego ostatni mecz w klubie, bo nie przedłużył wygasającego kontraktu. Powiedział wtedy, że klub był dla niego jak rodzina.
3 lipca 2025 roku SV Elversberg ogłosiło jego transfer i podpisanie dwuletniego kontraktu. W 2. Bundeslidze musiał najpierw przyzwyczaić się do wyższego tempa, miał też problemy mięśniowe. Przez długi czas był czwartym bocznym obrońcą w Elversberg, ale od połowy grudnia 2025 roku regularnie grał od pierwszej minuty. Na początku 2026 roku zdobył pierwszego gola dla klubu, w wygranym 2:1 meczu z Dynamem Drezno. Mówił, że to najsilniejsza liga, w jakiej grał. 17 maja 2026 roku Elversberg po raz pierwszy w historii awansowało do Bundesligi.
Jest niewysoki (179 cm) i szczupły, ale wytrzymały, szybki i bardzo dobry w dryblingu. Może grać zarówno na lewej, jak i na prawej stronie obrony. Sportowy szef Elversberg Ole Book mówił, że jest konsekwentny w obronie i potrafi wspierać atak, a jego elastyczność daje klubowi dodatkowe opcje.
Do 2020 roku grał dla Norwegii, potem zdecydował się na reprezentację Tajlandii. Mówił, że trudno byłoby mu się przebić do norweskiej kadry, a Tajlandia zaczęła się z nim kontaktować, gdy awansowała na młodzieżowe mistrzostwa Azji do lat 23. Zagrał trzy mecze w kadrze U-23 Tajlandii, a w marcu 2023 roku zadebiutował w pierwszej reprezentacji, w sparingu z Syrią.
W styczniu 2024 roku pojechał z Tajlandią na Puchar Azji w Katarze. W pierwszych dwóch meczach grupowych zagrał wszystkie minuty, a Tajlandia wyszła z grupy i trafiła w 1/8 finału na Uzbekistan. W październiku 2024 roku wygrała King's Cup, pokonując w finale Syrię 2:1, a Mickelson asystował przy pierwszym golu. W lutym 2026 roku był kapitanem reprezentacji. Wcześniej, w lipcu 2025 roku, tajlandzka federacja wybrała go piłkarzem roku.
0
1
6,6
Minuty w sezonie
70′4 z 8 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/20262. Bundesliga | SV Elversberg | 2. Bundesliga | 25 | 975 | 1 | 2 |
| 2025/2026Puchar Niemiec | SV Elversberg | Puchar Niemiec | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | Thailand | – | – | – | – | |
| 2024/2025 | Odense | – | – | – | – | |
| 2024/2025 | Thailand | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Odense | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Thailand | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Odense | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Odense | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Stromsgodset | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Stromsgodset | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | HamKam | – | – | – | – |





