Już tylko godziny dzielą nas od wielkiego piłkarskiego święta. Kibice zacierają ręce, licząc na niezapomniane emocje. Tych z pewnością nie będzie brakowało, a dostarczą ich 32 najlepsze reprezentacje świata. W tym zaszczytnym gronie zabrakło miejsca dla drużyny z Polski, ale mimo to każdy szanowany fan futbolu powinien na bieżąco śledzić ten turniej.
RPA – Meksyk godz. 16:00
XIX Piłkarskie Mistrzostwa Świata zainauguruje spotkanie gospodarzy, RPA z Meksykiem. Dla reprezentacji „El Tri” będzie to już piąty mecz otwarcia w historii tej imprezy. Poprzednio piłkarze z Ameryki Środkowej przegrywali na inauguracjach mundiali w 1930, 1950 oraz 1962 roku (wówczas rozegrano w jednym czasie cztery spotkania, ale przyjmuje się, że mecz Brazylia – Meksyk był meczem otwarcia – przyp. red.), a gdy w 1970 byli gospodarzami, to bezbramkowo zremisowali z ZSRR. W porównaniu z rywalami, RPA wypada blado. Afrykanie mogą się natomiast poszczycić tym, że ich selekcjoner, Carlos Alberto Perreira, po raz szósty poprowadzi reprezentację podczas mistrzostw świata (dwukrotnie z Brazylią, raz z Kuwejtem, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, Arabią Saudyjską i teraz z RPA). Co więcej, Brazylijczyk na południu Afryki jest traktowany z wielkim szacunkiem. Tę tezę potwierdzają jego zarobki, oscylujące w granicach 1,2 miliona euro rocznie. Podobnymi apanażami może pochwalić się… prezydent RPA, Jacob Zuma. Alberto Parreira robi wszystko, aby udowodnić, że nie są to pieniądze rzucane w błoto. W tym roku pod jego batutą zespół „Bafana Bafana” jeszcze nie przegrał i potrafił ograć nawet reprezentację Danii. Brazylijczyk zna wartość swojego zespołu i doskonale wie, jak swoich podopiecznych zmotywować i zagrzać do walki.
– Nie pokonamy Meksyku, Urugwaju ani Francji, jeśli nie będziemy silni psychicznie. Moi chłopcy muszą grać piłką i długo się przy niej utrzymywać, a przy tym nie zapominać o pełnej koncentracji. To może być klucz do naszego sukcesu. Całe RPA musi w to uwierzyć – uważa Brazylijczyk.
Zdaniem bukmacherów akcje RPA nie stoją tak nisko jakby się wydawało. Eksperci niewiele więcej dają szans Meksykowi na zwycięstwo w meczu otwarcia. Jednak podopiecznych Javiera Aguirre należałoby potraktować nieco poważniej. Meksykanie w meczach kontrolnych spisywali się całkiem przyzwoicie. Porażki z Anglią i Hiszpanią były minimalne, a warto dodać, że z aktualnymi mistrzami świata wygrali. „El Tri” przeciwko Włochom rozegrali naprawdę dobre zawody. Tempo rozgrywania akcji było bardzo szybkie, a poszczególni piłkarze błysnęli niekonwencjonalnymi zagraniami. Meksykanie są w dobrych nastrojach, o czym może świadczyć wypowiedź Carlosa Veli.
– Nauczyliśmy się grać pod presją, a przeciwko RPA tak będzie. Cały stadion będzie przeciwko nam, ale na nas to nie zrobi żadnego wrażenia. Jesteśmy znakomicie przygotowani do turnieju, o czym wszyscy przekonają się na boisku. Naszym atutem jest atmosfera panująca w drużynie. Wolny czas spędzamy razem, gramy na Playstation i dużo ze sobą rozmawiamy. To zbliża, ale jednocześnie wszyscy nie możemy doczekać się pierwszego gwizdka sędziego.
Przyjęło się, że podczas wielkich imprez mecze otwarcia nie przynoszą należytych emocji. Spotkania kończą się najczęściej jedną strzeloną bramką. Inaczej było przed czterema laty, gdzie Niemcy po pasjonującym pojedynku pokonali Kostarykę. Tym razem zakładać można ten pierwszy scenariusz. Drużyna, która pierwsza zdobędzie bramkę, nie wypuści zwycięstwa z rąk, a to Meksyk zagra od początku ofensywnie. Przewiduje się, że Javier Aguirre zagra ofensywnym ustawieniem 4-3-3. Z przodu mają wystąpić Javier Hernandez i Giovanni Dos Santos, a najbardziej wysuniętym napastnikiem będzie Carlos Vela. Carlos Alberto Parreira zagra nieco zachowawczo. Do ataku pośle dysponującego atomowym uderzeniem Katlego Mphelę, a wspierać go będzie gwiazdor drużyny, Steven Pienaar. Druga linia złożona jest z zawodników o defensywnym usposobieniu, którzy będą starali się odpierać szarże Meksykanów, a także uzyskać przewagę w środku pola. Wytypować zwycięzcę jest trudno, a więc pozostaje nam wyczekiwać do pierwszego gwizdka Ravshana Irmatova.
W piątkowy wieczór będziemy emocjonować się pojedynkiem Urugwajczyków z Francuzami. Jest to rywalizacja drużyn, które w przeszłości sięgały już po Puchar Świata. „Urusi” dwukrotnie, a „Les Bleus” jednokrotnie. Podczas tegorocznego mundialu już nie uraczymy, by w fazie grupowej naprzeciw siebie stanęły inne drużyny, które w przeszłości triumfowały w światowym czempionacie. Zatem powinniśmy spodziewać się iście mistrzowskiego widowiska.
Urugwaj stawiany jest wśród drużyn, które na tym turnieju mogą sprawić niemałą niespodziankę. Wszystko za sprawą zabójczego ataku w postaci Diego Forlana oraz Luisa Suareza. Ten pierwszy kilka dni temu doznał kontuzji, ale dziś jego nazwisko figuruje w podstawowej jedenastce, więc najprawdopodobniej wystąpi przeciwko Francji. Jednak akurat w ataku Oscar Tabarez na problemy nie może narzekać. Na ławce rezerwowych ma do dyspozycji Edisona Cavaniego oraz Sebastiana Abreu, a więc graczy, którzy również wiedzą co zrobić z piłką, gdy ta znajdzie się w polu karnym. Jednak nie da się ukryć, że największe nadzieje Urugwajczyków są pokładane w podstawowej dwójce napastników. Luis Suarez był największą gwiazdą minionego sezonu Eredivisie, a Diego Forlan poprowadził Atletico Madryt do triumfu w Lidze Europejskiej. Tej dwójki musi obawiać się francuska defensywa. Pierwszy bramkarz reprezentacji Francji, Hugo Lloris podchodzi do tej sprawy nieco inaczej.
– Oczywiście, Urugwajczycy mają znakomity atak, ale my musimy uważać na całą drużynę. Ona nie składa się wyłącznie z dwóch graczy, ale z jedenastu, których również musimy doceniać. Zagramy o zwycięstwo, nie będziemy kalkulować. Tylko trzy punkty dadzą nam radość.
A promyk radości jest Francuzom niezbędny. Od listopada wokół francuskiej kadry panuje niezdrowa atmosfera. Większa część piłkarskiego środowiska jest zgodna, iż „Les Bleus” pojechali na mundial tylko przez fatalną pomyłkę sędziego Hanssona i oszustwie Henry’ego. Na dodatek Raymond Domenech już wie, że czerwiec będzie ostatnim miesiącem jego pracy na stanowisku selekcjonera. Po mundialu zastąpi go Laurent Blanc. Zdjęcia z treningów reprezentacji świadczą, iż piłkarze są w dobrych nastrojach. Tylko czy to nie jest dobra mina do złej gry? Francuzi dwóch ostatnich faz grupowych dobrze wspominać nie mogą. W 2002 roku odpadli już po trzech meczach (w drugim spotkaniu zremisowali bezbramkowo z Urugwajem – przyp. red.), a w 2006 roku z trudem przecisnęli się do 1/8 finału. Co prawda konsekwencją tego było wicemistrzostwo, ale niesmak z początku rozgrywek pozostał. Francuscy dziennikarze zastanawiają się czy to nie jest wina morderczych przygotowań w Alpach, które są powszechnością wśród przygotowującej się do wielkiej imprezy drużyny znad Sekwany.
Raymond Domenech preferuje system 4-4-3. W wyjściowej jedenastce na mecz z Urugwajem zabrakło miejsca dla Thierry’ego Henry. Francuski napastnik przyjął tę decyzję ze spokojem. – Zaakceptowałem decyzję trenera. Nie jestem szczególnie nią zdziwiony, gdyż w ostatnim czasie mało grałem w Barcelonie. W ataku zagra Nicolas Anelka, a wspomagać go będą Franck Ribery z Sidneyem Govou. W pomocy brylować ma Yoann Gourcuff, który kreowany jest na „nowego Zidane’a”. Z kolei selekcjoner Urugwaju, Oscar Tabarez stawia na nietypowe ustawienie 3-4-1-2. Szkoleniowiec uważa, że jest to najlepsza odpowiedź na francuską formację. Piłkarze chyba dobrze rozumieją koncepcję trenera, ponieważ w meczu z Izraelem to ustawienie zdało egzamin w stu procentach. Tylko czy to wystarczy na Francję? Biorąc pod uwagę fakt, że drużynę „Les Bleus” pokonują nawet Chińczycy, to niewykluczone, że tak.
Już tylko godziny dzielą nas od wielkiego piłkarskiego święta. Kibice zacierają ręce, licząc na niezapomniane emocje. Tych z pewnością nie będzie brakowało, a dostarczą ich 32 najlepsze reprezentacje świata. W tym zaszczytnym gronie zabrakło miejsca dla drużyny z Polski, ale mimo to każdy szanowany fan futbolu powinien na bieżąco śledzić ten turniej.
RPA – Meksyk godz. 16:00
XIX Piłkarskie Mistrzostwa Świata zainauguruje spotkanie gospodarzy, RPA z Meksykiem. Dla reprezentacji „El Tri” będzie to już piąty mecz otwarcia w historii tej imprezy. Poprzednio piłkarze z Ameryki Środkowej przegrywali na inauguracjach mundiali w 1930, 1950 oraz 1962 roku (wówczas rozegrano w jednym czasie cztery spotkania, ale przyjmuje się, że mecz Brazylia – Meksyk był meczem otwarcia – przyp. red.), a gdy w 1970 byli gospodarzami, to bezbramkowo zremisowali z ZSRR. W porównaniu z rywalami, RPA wypada blado. Afrykanie mogą się natomiast poszczycić tym, że ich selekcjoner, Carlos Alberto Perreira, po raz szósty poprowadzi reprezentację podczas mistrzostw świata (dwukrotnie z Brazylią, raz z Kuwejtem, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, Arabią Saudyjską i teraz z RPA). Co więcej, Brazylijczyk na południu Afryki jest traktowany z wielkim szacunkiem. Tę tezę potwierdzają jego zarobki, oscylujące w granicach 1,2 miliona euro rocznie. Podobnymi apanażami może pochwalić się… prezydent RPA, Jacob Zuma. Alberto Parreira robi wszystko, aby udowodnić, że nie są to pieniądze rzucane w błoto. W tym roku pod jego batutą zespół „Bafana Bafana” jeszcze nie przegrał i potrafił ograć nawet reprezentację Danii. Brazylijczyk zna wartość swojego zespołu i doskonale wie, jak swoich podopiecznych zmotywować i zagrzać do walki.
– Nie pokonamy Meksyku, Urugwaju ani Francji, jeśli nie będziemy silni psychicznie. Moi chłopcy muszą grać piłką i długo się przy niej utrzymywać, a przy tym nie zapominać o pełnej koncentracji. To może być klucz do naszego sukcesu. Całe RPA musi w to uwierzyć – uważa Brazylijczyk.
Zdaniem bukmacherów akcje RPA nie stoją tak nisko jakby się wydawało. Eksperci niewiele więcej dają szans Meksykowi na zwycięstwo w meczu otwarcia. Jednak podopiecznych Javiera Aguirre należałoby potraktować nieco poważniej. Meksykanie w meczach kontrolnych spisywali się całkiem przyzwoicie. Porażki z Anglią i Hiszpanią były minimalne, a warto dodać, że z aktualnymi mistrzami świata wygrali. „El Tri” przeciwko Włochom rozegrali naprawdę dobre zawody. Tempo rozgrywania akcji było bardzo szybkie, a poszczególni piłkarze błysnęli niekonwencjonalnymi zagraniami. Meksykanie są w dobrych nastrojach, o czym może świadczyć wypowiedź Carlosa Veli.
– Nauczyliśmy się grać pod presją, a przeciwko RPA tak będzie. Cały stadion będzie przeciwko nam, ale na nas to nie zrobi żadnego wrażenia. Jesteśmy znakomicie przygotowani do turnieju, o czym wszyscy przekonają się na boisku. Naszym atutem jest atmosfera panująca w drużynie. Wolny czas spędzamy razem, gramy na Playstation i dużo ze sobą rozmawiamy. To zbliża, ale jednocześnie wszyscy nie możemy doczekać się pierwszego gwizdka sędziego.
Przyjęło się, że podczas wielkich imprez mecze otwarcia nie przynoszą należytych emocji. Spotkania kończą się najczęściej jedną strzeloną bramką. Inaczej było przed czterema laty, gdzie Niemcy po pasjonującym pojedynku pokonali Kostarykę. Tym razem zakładać można ten pierwszy scenariusz. Drużyna, która pierwsza zdobędzie bramkę, nie wypuści zwycięstwa z rąk, a to Meksyk zagra od początku ofensywnie. Przewiduje się, że Javier Aguirre zagra ofensywnym ustawieniem 4-3-3. Z przodu mają wystąpić Javier Hernandez i Giovanni Dos Santos, a najbardziej wysuniętym napastnikiem będzie Carlos Vela. Carlos Alberto Parreira zagra nieco zachowawczo. Do ataku pośle dysponującego atomowym uderzeniem Katlego Mphelę, a wspierać go będzie gwiazdor drużyny, Steven Pienaar. Druga linia złożona jest z zawodników o defensywnym usposobieniu, którzy będą starali się odpierać szarże Meksykanów, a także uzyskać przewagę w środku pola. Wytypować zwycięzcę jest trudno, a więc pozostaje nam wyczekiwać do pierwszego gwizdka Ravshana Irmatova.
W piątkowy wieczór będziemy emocjonować się pojedynkiem Urugwajczyków z Francuzami. Jest to rywalizacja drużyn, które w przeszłości sięgały już po Puchar Świata. „Urusi” dwukrotnie, a „Les Bleus” jednokrotnie. Podczas tegorocznego mundialu już nie uraczymy, by w fazie grupowej naprzeciw siebie stanęły inne drużyny, które w przeszłości triumfowały w światowym czempionacie. Zatem powinniśmy spodziewać się iście mistrzowskiego widowiska.
Urugwaj stawiany jest wśród drużyn, które na tym turnieju mogą sprawić niemałą niespodziankę. Wszystko za sprawą zabójczego ataku w postaci Diego Forlana oraz Luisa Suareza. Ten pierwszy kilka dni temu doznał kontuzji, ale dziś jego nazwisko figuruje w podstawowej jedenastce, więc najprawdopodobniej wystąpi przeciwko Francji. Jednak akurat w ataku Oscar Tabarez na problemy nie może narzekać. Na ławce rezerwowych ma do dyspozycji Edisona Cavaniego oraz Sebastiana Abreu, a więc graczy, którzy również wiedzą co zrobić z piłką, gdy ta znajdzie się w polu karnym. Jednak nie da się ukryć, że największe nadzieje Urugwajczyków są pokładane w podstawowej dwójce napastników. Luis Suarez był największą gwiazdą minionego sezonu Eredivisie, a Diego Forlan poprowadził Atletico Madryt do triumfu w Lidze Europejskiej. Tej dwójki musi obawiać się francuska defensywa. Pierwszy bramkarz reprezentacji Francji, Hugo Lloris podchodzi do tej sprawy nieco inaczej.
– Oczywiście, Urugwajczycy mają znakomity atak, ale my musimy uważać na całą drużynę. Ona nie składa się wyłącznie z dwóch graczy, ale z jedenastu, których również musimy doceniać. Zagramy o zwycięstwo, nie będziemy kalkulować. Tylko trzy punkty dadzą nam radość.
A promyk radości jest Francuzom niezbędny. Od listopada wokół francuskiej kadry panuje niezdrowa atmosfera. Większa część piłkarskiego środowiska jest zgodna, iż „Les Bleus” pojechali na mundial tylko przez fatalną pomyłkę sędziego Hanssona i oszustwie Henry’ego. Na dodatek Raymond Domenech już wie, że czerwiec będzie ostatnim miesiącem jego pracy na stanowisku selekcjonera. Po mundialu zastąpi go Laurent Blanc. Zdjęcia z treningów reprezentacji świadczą, iż piłkarze są w dobrych nastrojach. Tylko czy to nie jest dobra mina do złej gry? Francuzi dwóch ostatnich faz grupowych dobrze wspominać nie mogą. W 2002 roku odpadli już po trzech meczach (w drugim spotkaniu zremisowali bezbramkowo z Urugwajem – przyp. red.), a w 2006 roku z trudem przecisnęli się do 1/8 finału. Co prawda konsekwencją tego było wicemistrzostwo, ale niesmak z początku rozgrywek pozostał. Francuscy dziennikarze zastanawiają się czy to nie jest wina morderczych przygotowań w Alpach, które są powszechnością wśród przygotowującej się do wielkiej imprezy drużyny znad Sekwany.
Raymond Domenech preferuje system 4-4-3. W wyjściowej jedenastce na mecz z Urugwajem zabrakło miejsca dla Thierry’ego Henry. Francuski napastnik przyjął tę decyzję ze spokojem. – Zaakceptowałem decyzję trenera. Nie jestem szczególnie nią zdziwiony, gdyż w ostatnim czasie mało grałem w Barcelonie. W ataku zagra Nicolas Anelka, a wspomagać go będą Franck Ribery z Sidneyem Govou. W pomocy brylować ma Yoann Gourcuff, który kreowany jest na „nowego Zidane’a”. Z kolei selekcjoner Urugwaju, Oscar Tabarez stawia na nietypowe ustawienie 3-4-1-2. Szkoleniowiec uważa, że jest to najlepsza odpowiedź na francuską formację. Piłkarze chyba dobrze rozumieją koncepcję trenera, ponieważ w meczu z Izraelem to ustawienie zdało egzamin w stu procentach. Tylko czy to wystarczy na Francję? Biorąc pod uwagę fakt, że drużynę „Les Bleus” pokonują nawet Chińczycy, to niewykluczone, że tak.