Mouctar Diakhaby

Pochodzenie

Urodził się 19 grudnia 1996 roku w Vendôme, ale dorastał w dzielnicy Malakoff w Nantes. Zaczynał w USSA Vertou, klubie związanym z tą dzielnicą. Potem trafił do federalnego ośrodka dla talentów i do FC Nantes, gdzie w sezonie 2009/2010 grał jako napastnik lub prawy pomocnik. Jak mówił trener z Vertou, nie pasowało to do jego umiejętności. Diakhaby wrócił do Vertou, a jako piętnastolatek został przesunięty do ogólnokrajowej drużyny U-19 klubu, gdzie grał jako defensywny pomocnik i bardzo szybko się rozwinął.

W kwietniu 2013 roku miał tydzień testów w Rennes, Angers i Nantes. Nantes i Rennes go odrzuciły. Rekruter Nantes mówił, że jego gra była nieco ospała, a w pojedynkach był trochę zbyt łagodny. Niort proponował mu gwarantowany kontrakt, ale Diakhaby wolał spróbować w Lyonie, choć niczego mu tam nie obiecywano. Jego trener z Vertou mówił, że ten wybór pokazał siłę charakteru.

W Olympique Lyon trafił do akademii jako szesnastolatek. W 2014 roku opowiadał, że przyszedł „z niczego”, najpierw podpisał kontrakt aspiranta, potem stażysty, i że w rezerwach grającym w CFA zagrał więcej meczów niż ktokolwiek z rocznika 1996. Jego wzorem był Raphaël Varane. Pierwszy zawodowy kontrakt podpisał w sierpniu 2015 roku.

Kariera

W Ligue 1 zadebiutował 10 września 2016 roku, mając 19 lat, w przegranym 1:3 meczu z Bordeaux. O mało nie strzelił wtedy gola: jego strzał prawą nogą po interwencji Cédrica Carrasso trafił w poprzeczkę. W sezonie 2016/2017 zagrał w lidze 22 razy, ale w sezonie 2017/2018 zagrał w lidze 12 razy, z czego tylko osiem razy od początku. Przed przejściem do Valencii mówił, że dwa lata wcześniej grał więcej, ale decyzje należą do trenera, którego trzeba szanować.

28 czerwca 2018 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Valencią. Przy prezentacji mówił, że w jego pozycji jest tam wielu doświadczonych graczy, ale konkurencja pomaga drużynie, i że gra z tyłu nie sprawia mu problemu. W sezonie 2018/2019 zagrał w siedmiu meczach Pucharu Króla. Valencia wygrała ten puchar, pokonując w finale w Sewilli Barcelonę 2:1.

4 kwietnia 2021 roku w meczu z Cádiz po starciu z Juanem Calą Diakhaby uznał, że rywal użył wobec niego rasistowskiego określenia, i został upomniany żółtą kartką za niesportowe zachowanie. Zszedł z boiska, a za nim koledzy z Valencii. Mecz przerwano na 25 minut, po wznowieniu Diakhaby został zmieniony, a Cádiz wygrało 2:1. Cala zaprzeczył, a Diakhaby i Valencia podtrzymali oskarżenie. Sędziowie nie usłyszeli żadnego obraźliwego słowa. 9 kwietnia LaLiga po analizie nagrań i ekspertyzie czytania z ruchu warg ogłosiła, że nie znalazła dowodu na takie słowa. Valencia odpowiedziała, że brak dowodu nie oznacza, że do zdarzenia nie doszło, i potwierdziła pełne poparcie dla piłkarza. Postępowanie prowadzone w hiszpańskiej federacji zostało umorzone w czerwcu 2021 roku.

3 marca 2024 roku w meczu z Realem Madryt, zakończonym remisem 2:2, Aurélien Tchouaméni przewrócił się na jego nogę. Diakhaby doznał zwichnięcia prawego kolana i został zniesiony z boiska na noszach.

Sukcesy

• 2019 Puchar Króla z Valencią

Styl gry

Jako siedemnastolatek mówił o sobie, że jego mocne strony to wyprowadzanie piłki, pojedynki i gra głową. W Lyonie opisywano go jako obrońcę z imponującymi warunkami fizycznymi, 192 cm wzrostu, dobrym wyprowadzeniem piłki i silną determinacją. Po przejściu do Valencii mówił, że jest zawodnikiem atletycznym i nie ma kłopotu z rozegraniem od tyłu.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowej reprezentacji Francji U-21. Później zdecydował się grać dla Gwinei. Zadebiutował w niej 5 czerwca 2022 roku w Kairze, w przegranym 0:1 meczu eliminacji Pucharu Narodów Afryki z Egiptem.