Lewonożny ofensywny pomocnik z Utrechtu, wychowanek PSV Eindhoven i mistrz Europy U-17 z 2018 roku.
Urodził się 12 lutego 2002 roku w Utrechcie i dorastał w dzielnicy Kanaleneiland. Piłkę zaczynał w SV Houten, gdzie rok grał w najmłodszej kategorii, a potem u żaków. Trener Henry Vermeulen wspominał, że już wtedy wyróżniały go prowadzenie piłki, dryblingi i wizja gry. W meczowych sprawozdaniach nazywał go „Ibi”, bo grał podobnie do Afellaya. Zauważył go PSV Eindhoven, w którym od sezonu 2010/2011 grał od najmłodszej kategorii, a potem przeszedł przez wyższe drużyny juniorskie.
28 marca 2018 roku podpisał pierwszy kontrakt z PSV, jako zawodnik drużyny U-17 i reprezentacji Holandii U-17. Powiedział wtedy, że chce zostać wielką postacią PSV i marzy o debiucie takim jak Afellay.
W Eredivisie zadebiutował 26 stycznia 2019 roku w wygranym 2:1 meczu z FC Groningen. Był wtedy jednym z najmłodszych debiutantów w historii PSV. W marcu 2019 roku wyszedł w podstawowym składzie na mecz z Excelsiorem i został najmłodszym zawodnikiem PSV w pierwszej jedenastce od pięćdziesięciu lat. 29 marca trener Mark van Bommel awansował go do kadry pierwszego zespołu.
Pod koniec 2019 roku w wygranym 5:0 meczu z Fortuną Sittard wykorzystał rzut karny i został wtedy najmłodszym strzelcem karnego w historii Eredivisie, odbierając rekord Ronaldowi Koemanowi.
31 sierpnia 2021 roku Juventus ogłosił, że kupił go z PSV i związał kontraktem do 2025 roku. Tego samego dnia wypożyczył go do Sampdorii do 30 czerwca 2022 roku, ale w Genui nie rozegrał żadnego meczu. Ostatni raz w Eredivisie zagrał 24 kwietnia 2021 roku, w siedmiominutowym wejściu w meczu PSV z Groningen. W styczniu 2022 roku Ajax wypożyczył go z opcją wykupu. Pierwsze minuty w koszulce Ajaksu zagrał 1 kwietnia 2022 roku w rezerwach, w remisowym 0:0 meczu Jong Ajaksu z NAC Breda. 17 kwietnia 2022 roku zagrał w finale Pucharu Holandii z PSV, w swoim jedynym występie w pierwszym zespole Ajaksu. Ostatni oficjalny mecz przed długą przerwą rozegrał 6 maja 2022 roku w Jong Ajaksie, z De Graafschap. 31 października 2022 roku Ajax poinformował, że nie skorzysta z opcji wykupu, a wypożyczenie wygaśnie 3 stycznia 2023 roku.
Wypożyczenie i pobyt w Juventusie, Ajaksie, a potem w Slavii Praga nie przyniosły powrotu do regularnej gry. Slavia i piłkarz rozwiązali kontrakt za porozumieniem stron.
We wrześniu 2024 roku RKC Waalwijk podpisało z nim kontrakt do końca sezonu z opcją przedłużenia o rok. Dyrektor techniczny Mo Allach mówił, że klub daje mu przestrzeń na powrót do piłki. Ihattaren dziękował za szansę „zajęcia się tym, co robi najchętniej”. 29 września 2024 roku wszedł w 80. minucie przegranego 0:2 meczu z Ajaksem. Był to jego pierwszy oficjalny mecz od ponad dwóch lat. Trener Henk Fraser powiedział, że jest „niesamowicie dobrym piłkarzem” i wzmocni drużynę. W lutym 2025 roku w wygranym 4:1 meczu z Almere City strzelił gola, a po meczu, zapytany, czy znów cieszy się z bycia piłkarzem, odpowiedział, że tak, bo to „fajne”.
14 sierpnia 2025 roku przeszedł z RKC do Fortuny Sittard na rok z opcją przedłużenia o kolejny sezon. Mówił, że w RKC odzyskał radość z gry, a w Sittardzie chce zrobić kolejny krok.
To lewonożny ofensywny pomocnik, który w PSV grał jako rozgrywający i mógł występować na całej szerokości pola za napastnikiem. W 2019 roku o sobie mówił, że potrafi wystawić kolegę przed bramką, zdobyć gola, ograć rywala i odwrócić losy meczu; wskazywał też, że dobrze czuje się na prawym skrzydle. Aad de Mos nazywał go wirtuozem piłki i mistrzem małej przestrzeni, świetnym w zagraniach piętą i prostopadłych podaniach, a najlepiej widział go na pozycji „dziesiątki”.
W 2020 roku wyróżniała go technika, swobodne posługiwanie się obiema nogami, gra z klepki i prostopadłe podania za linię obrony. Ryzykiem była instynktowna gra: wybierał czasem zbyt skomplikowane rozwiązania, choć technika i wizja ograniczały liczbę błędów. Za swój wzór wymieniał Ronaldinho.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Holandii. W maju 2018 roku zdobył z kadrą U-17 mistrzostwo Europy w Anglii: Holandia wygrała w finale z Włochami po rzutach karnych, po remisie 2:2, a Ihattaren wykonywał rzuty wolne i wyłożył piłkę przy wyrównującym golu Briana Brobbeya. UEFA umieściła go w jedenastce turnieju.
We wrześniu 2020 roku tymczasowy selekcjoner Dwight Lodeweges po raz pierwszy powołał go do seniorskiej reprezentacji Holandii na mecze Ligi Narodów z Polską i Włochami.
3
co 225 minut
4
7,1
Minuty w sezonie
676′10 z 11 meczów
1:1
Fortuna Sittard906,21:1Fortuna Sittard6,21:0
Excelsior Rotterdam87,31:0Excelsior Rotterdam7,3
2:2Fortuna Sittard0–2:2Fortuna Sittard1:1
FC Twente846,71:1FC Twente6,7
0:1Fortuna Sittard906,90:1Fortuna Sittard6,91:5
Ajax Amsterdam766,21:5Ajax Amsterdam6,2
2:3Fortuna Sittard749,32:3Fortuna Sittard9,3
2:3Fortuna Sittard688,02:3Fortuna Sittard8,00:2
AZ Alkmaar246,50:2AZ Alkmaar6,53:1
Cambuur727,33:1Cambuur7,3
2:2Fortuna Sittard907,02:2Fortuna Sittard7,0| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Eredivisie | Fortuna Sittard | Eredivisie | 28 | 1946 | 6 | 10 |
| 2024/2025Eredivisie | Waalwijk | Eredivisie | 6 | 479 | 1 | 2 |
| 2024/2025 | Fortuna Sittard | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Juventus Turyn | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Juventus Turyn | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Sampdoria | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | PSV Eindhoven | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | PSV Eindhoven | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | PSV Eindhoven | – | – | – | – |
Holandia
