Mistrzowie wkraczają do gry

Hiszpania też ma problemy. Problemy dużo większe niż przed dwoma poprzednimi wielkimi turniejami. Chodzi przede wszystkim o to, że zagrać nie będą mogli Carles Puyol i David Villa. Ten pierwszy zawsze zapewniał spokój w defensywie. Ten drugi – regularne strzelanie goli. Teraz, gdy ich nie ma, Vicente del Bosque musi wszystko poukładać od nowa i poradzić sobie z bezlitosnymi statystykami meczów z reprezentacją Włoch. Obie reprezentacje grały ze sobą 29 razy, a Hiszpania wygrała tylko osiem spotkań, w tym siedem (!) towarzyskich. Tak, to nie błąd. Italia jest prawdziwym koszmarem „La Seleccion”. Zresztą mogliśmy się o tym przekonać całkiem niedawno. Jesienią zeszłego roku obecni mistrzowie świata ulegli mistrzom świata z roku 2006 1:2. Jednak tak naprawdę Hiszpanie nie mają się czego brać. Może i liczby są przeciwko nim, ale za to atuty czysto piłkarskie są w całości po ich stronie. Cristiano Ronaldo powiedział niedawno, że z „La Seleccion” jest ten problem, że nawet jeśli wystawiałaby ona dwie jedenastki, to obie byłyby głównymi kandydatami do zwycięstwa w mistrzostwach Europy. I trudno się z błyskotliwym Portugalczykiem nie zgodzić. Niezależnie od tego, kto zagra na szpicy, kto na prawym skrzydle, a kto na bokach obrony, Hiszpania zawsze będzie faworytem. Na przedmeczowej konferencji prasowej „Sfinks” zapewnił dziennikarzy, że w przeciwieństwie do całego świata on już od jakiegoś czasu wie, kto zasługuje na grę w wyjściowej jedenastce. – Nie mam wątpliwości, kto jutro zagra. Wybraliśmy już zawodników, ale ciągle istnieje ryzyko, że przytrafi się jakaś kontuzja. Wszyscy jesteśmy śmiertelnikami, znaków zapytania jest sporo, a pewne jest tylko to, że mamy tu 23 doskonałych graczy – powiedział pochodzący z Salamanki trener. – Możemy rozmawiać o tym, co zrobi Prandelli, o jego stylu gry, ale nie możemy być pewni, że nasze przewidywania się sprawdzą. De Rossi na środku obrony to tylko jedna z możliwości – dodał Hiszpan. Na temat najbliższego grupowego rywala wypowiedział się również drugi kapitan „La Seleccion”, Xavi. Katalończyk sądzi, że „Squarda Azzurra” nie będzie bawiła się w catenaccio. – Włosi bardzo zmienili swój system gry. Teraz to jest ekipa, która lubi rozgrywać piłkę i przez dłuższy czas przebywa na środku boiska. Gra w rombie, w którym wyróżnia się Pirlo, dwoma ważnymi piłkarzami są również Balotelli i Cassano. Zespół nie jest już tak bardzo cofnięty, nie ma catenaccio jak dwa lata temu. Włoscy zawodnicy starają się więcej grać piłką. To będzie wspaniałe widowisko – powiedział parę dni temu pomocnik Barcelony. Wydaje się, że niedzielny mecz rozegra się w środku pola. Formacje defensywne i ofensywne obu ekip są lekko kulawe. Ten, kto zapanuje nad drugą linią, wygra. Pirlo wspierany przez Marchisio i Thiago Mottę czy Xabi, Xavi, Iniesta i Silva? Przy całym naszym ogromnym szacunku dla włoskiego tercetu odpowiedź na to pytanie wydaje się oczywista. Ale kto wie? Futbol to gra pomyłek. Logika podpowiada, że zgromadzeni na gdańskim stadionie widzowie nie zobaczą zbyt wielu goli. Nienawidzimy logiki!

Przewidywane składy:

Hiszpania: Casillas – Arbeloa, Pique, Ramos, Alba – Busquets, Alonso – Xavi, Iniesta, Silva – Torres

Włochy: Buffon – Bonucci, De Rossi, Chiellini – Thiago Motta, Nocerino, Pirlo, Maggio, Balzaretti – Cassano, Balotelli

Irlandia – Chorwacja

W drugim meczu grupy C zmierzą się dwie teoretycznie najsłabsze drużyny. Zarówno Chorwacja, jak i Irlandia to na papierze ekipy wyraźnie słabsze od Hiszpanii i Włoch. Ale tylko na papierze. Wydaje się bowiem, że obie reprezentacje to po prostu idealni kandydaci na pogromców gigantów. Chorwaci jeszcze przed turniejem musieli poradzić sobie z małym (albo dużym, zależy od perspektywy) dramatem. Wykluczającej z gry na miesiąc kontuzji nabawił się Ivica Olić. Snajper, który niedawno odszedł z Bayernu Monachium, miał być kluczowym elementem układanki trenera Slavena Bilicia. – To jest okropne, to prawdziwy horror – tak absencję napastnika skomentował selekcjoner. – Ta wiadomość dotknęła mnie tak bardzo, że nawet nie umiem opisać tego słowami. Olić jest jedyny w swoim rodzaju, bardzo niewielu zawodników może się z nim równać. To typowy gość, który wygrywa mecze, król najważniejszych spotkań – powiedział wyraźnie podłamany  Chorwat. Nie jest żadną tajemnicą, że Bilić starał się oprzeć grę swoich podopiecznych na duecie Modrić – Olić. Gdy zabrakło tego drugiego, wielka odpowiedzialność spadła na barki Nikicy Jelavicia. Snajper ma za sobą niezwykle udane miesiące na boiskach Premier League, więc jest nadzieja, że również na polskich stadionach stanie na wysokości zadania. Chorwaci w ostatnich latach na arenie międzynarodowej radzą sobie wcale nieźle. Grali na trzech z ostatnich czterech mistrzostw Europy i dwóch z trzech ostatnich mundiali. Wielkich sukcesów może i zabrakło, ale na przykład taki awans do ćwierćfinału czempionatu Starego Kontynentu cztery lata temu to całkiem niezły wynik. Wielką zaletą ekipy „Vatreni” jest doświadczenie. Tacy zawodnicy, jak: Dario Srna, Verdan Corluka czy Josip Simunić, to nie podlotki, które mogą przestraszyć się bardziej utytułowanych rywali albo ulec presji. Nic z tych rzeczy. Chorwaci nie słuchają opinii ekspertów twierdzących, że z grupy wyjdą Hiszpanie i Włosi. Oni trzymają głowę wysoko i ustami Niko Kranjcara mówią, że celem jest mistrzostwo. – Naszym pierwszym zadaniem jest wyjście z grupy. Potem wszystko będzie możliwe. Jestem pewny, że możemy pokonać wszystkich i wygrać turniej. Najważniejsze będzie starcie z Irlandią. Jesteśmy faworytami, ale zdajemy sobie sprawę, że nie będzie łatwo. Po prostu postaramy się pokazać z jak najlepszej strony i pokonać Irlandczyków – zapewnił zawodnik, który parę dni temu przeszedł do Dynama Kijów. Na ostatnim Euro Chorwaci odpadli po golu strzelonym przez Turków w ostatnich sekundach meczu. Widać, że to trafienie do teraz męczy zawodników z Bałkanów. Widać, że teraz zrobią wszystko, by historia nie zatoczyła koła.

Dla Irlandczyków polsko-ukraińskie Euro będzie dopiero drugim występem w czempionacie Starego Kontynentu. Poprzednio „Zieloni Chłopcy” w turnieju grali w 1988 roku, kończąc zabawę na fazie grupowej. Teraz może być inaczej. Wszyscy liczą na magię szkoleniowca. Giovanni Trapattoni dorobił się w Irlandii statusu co najmniej półboga. „The Trap” nie starał się zmienić twardych i grających prosty futbol podopiecznych. To on się dopasował do nich i stworzył naprawdę solidną reprezentację. Największymi gwiazdami Brytyjczyków są bramkarz Shay Given, stoper John O’Shea oraz napastnik Robbie Keane. Ten ostatni jest jednym z dwóch zawodników, którzy na Euro przyjechali jako przedstawiciele klubów nieeuropejskich. Występujący na co dzień w amerykańskiej lidze MLS snajper może poszczycić się całkiem porządnym dorobkiem strzeleckim w koszulce kadry narodowej – zdobył dla niej 53 gole. Najnowsze doniesienia sugerują, że Trapattoni nie wystawi Keane’a na szpicy i powierzy mu raczej rolę wolnego elektronu przemieszczającego się za plecami wysuniętego Kevina Doyle’a albo Shane’a Longa. Pozycja nie jest tu jednak ważna. Ważne jest to, że jeśli jakiś Irlandczyk zdobędzie w niedzielę bramkę, to będzie to zapewne Robbie. Kiedy na przedmeczowej konferencji prasowej jeden z dziennikarzy zapytał szkoleniowca reprezentacji z Zielonej Wyspy o to, czy zamierza zagrać defensywnie, Włoch się trochę zdenerwował. – Nie, chcemy wygrać. Chcemy grać i strzelać gole. Wiemy, że nasi rywale są bardzo dobrzy, ale pamiętamy o finale Ligi Mistrzów. Wtedy Bayern też miał większe posiadanie piłki i myślał, że wygra to spotkanie, ale ostatecznie stracił rytm i to Anglicy stworzyli sobie lepsze okazje. 17 rzutów rożnych dla Niemców i tylko jeden dla Chelsea. Właśnie na tym polega futbol – zakończył Trapattoni. Miejmy nadzieję, że to nie była groźba dla kibiców. Bo my liczymy na widowisko, a nie partię szachów. Nikt nie obraziłby się, gdyby obie strony zafundowały nam takie widowisko jak w 1996 roku, kiedy towarzyski mecz zakończył się wynikiem 2:2 po golu Irlandczyków w 89. minucie. Cień nadziei na taki obrót spraw jest. W końcu wtedy, 16 lat temu, obecny trener Chorwatów rozegrał pełne 90 minut. A tak na poważnie, odkładając na bok myślenie życzeniowe, wysoki poziom tego meczu powinna nam zapewnić sama obecność na murawie Luki Modricia. Ten malutki blondasek to zawodnik, który powinien być wymieniany jednym tchem obok takich graczy, jak: Silva, Mata czy Oezil. Ale nie jest. Może po meczu z Irlandią to się zmieni?

Przewidywane składy:

Irlandia: Given – O’Shea, Dunne, St Ledger, Ward – Duff, Whelan, Andrews, McGeady – Keane, Long

Chorwacja: Pletikosa – Corluka, Schildenfeld, Simunić, Strinić – Srna, Modrić, Rakitić, Pranjić – Mandzukić, Jelavić

• Chorwacja
• Hiszpania
• Irlandia
• Włochy

Hiszpania też ma problemy. Problemy dużo większe niż przed dwoma poprzednimi wielkimi turniejami. Chodzi przede wszystkim o to, że zagrać nie będą mogli Carles Puyol i David Villa. Ten pierwszy zawsze zapewniał spokój w defensywie. Ten drugi – regularne strzelanie goli. Teraz, gdy ich nie ma, Vicente del Bosque musi wszystko poukładać od nowa i poradzić sobie z bezlitosnymi statystykami meczów z reprezentacją Włoch. Obie reprezentacje grały ze sobą 29 razy, a Hiszpania wygrała tylko osiem spotkań, w tym siedem (!) towarzyskich. Tak, to nie błąd. Italia jest prawdziwym koszmarem „La Seleccion”. Zresztą mogliśmy się o tym przekonać całkiem niedawno. Jesienią zeszłego roku obecni mistrzowie świata ulegli mistrzom świata z roku 2006 1:2. Jednak tak naprawdę Hiszpanie nie mają się czego brać. Może i liczby są przeciwko nim, ale za to atuty czysto piłkarskie są w całości po ich stronie. Cristiano Ronaldo powiedział niedawno, że z „La Seleccion” jest ten problem, że nawet jeśli wystawiałaby ona dwie jedenastki, to obie byłyby głównymi kandydatami do zwycięstwa w mistrzostwach Europy. I trudno się z błyskotliwym Portugalczykiem nie zgodzić. Niezależnie od tego, kto zagra na szpicy, kto na prawym skrzydle, a kto na bokach obrony, Hiszpania zawsze będzie faworytem. Na przedmeczowej konferencji prasowej „Sfinks” zapewnił dziennikarzy, że w przeciwieństwie do całego świata on już od jakiegoś czasu wie, kto zasługuje na grę w wyjściowej jedenastce. – Nie mam wątpliwości, kto jutro zagra. Wybraliśmy już zawodników, ale ciągle istnieje ryzyko, że przytrafi się jakaś kontuzja. Wszyscy jesteśmy śmiertelnikami, znaków zapytania jest sporo, a pewne jest tylko to, że mamy tu 23 doskonałych graczy – powiedział pochodzący z Salamanki trener. – Możemy rozmawiać o tym, co zrobi Prandelli, o jego stylu gry, ale nie możemy być pewni, że nasze przewidywania się sprawdzą. De Rossi na środku obrony to tylko jedna z możliwości – dodał Hiszpan. Na temat najbliższego grupowego rywala wypowiedział się również drugi kapitan „La Seleccion”, Xavi. Katalończyk sądzi, że „Squarda Azzurra” nie będzie bawiła się w catenaccio. – Włosi bardzo zmienili swój system gry. Teraz to jest ekipa, która lubi rozgrywać piłkę i przez dłuższy czas przebywa na środku boiska. Gra w rombie, w którym wyróżnia się Pirlo, dwoma ważnymi piłkarzami są również Balotelli i Cassano. Zespół nie jest już tak bardzo cofnięty, nie ma catenaccio jak dwa lata temu. Włoscy zawodnicy starają się więcej grać piłką. To będzie wspaniałe widowisko – powiedział parę dni temu pomocnik Barcelony. Wydaje się, że niedzielny mecz rozegra się w środku pola. Formacje defensywne i ofensywne obu ekip są lekko kulawe. Ten, kto zapanuje nad drugą linią, wygra. Pirlo wspierany przez Marchisio i Thiago Mottę czy Xabi, Xavi, Iniesta i Silva? Przy całym naszym ogromnym szacunku dla włoskiego tercetu odpowiedź na to pytanie wydaje się oczywista. Ale kto wie? Futbol to gra pomyłek. Logika podpowiada, że zgromadzeni na gdańskim stadionie widzowie nie zobaczą zbyt wielu goli. Nienawidzimy logiki!

Przewidywane składy:

Hiszpania: Casillas – Arbeloa, Pique, Ramos, Alba – Busquets, Alonso – Xavi, Iniesta, Silva – Torres

Włochy: Buffon – Bonucci, De Rossi, Chiellini – Thiago Motta, Nocerino, Pirlo, Maggio, Balzaretti – Cassano, Balotelli

Irlandia – Chorwacja

W drugim meczu grupy C zmierzą się dwie teoretycznie najsłabsze drużyny. Zarówno Chorwacja, jak i Irlandia to na papierze ekipy wyraźnie słabsze od Hiszpanii i Włoch. Ale tylko na papierze. Wydaje się bowiem, że obie reprezentacje to po prostu idealni kandydaci na pogromców gigantów. Chorwaci jeszcze przed turniejem musieli poradzić sobie z małym (albo dużym, zależy od perspektywy) dramatem. Wykluczającej z gry na miesiąc kontuzji nabawił się Ivica Olić. Snajper, który niedawno odszedł z Bayernu Monachium, miał być kluczowym elementem układanki trenera Slavena Bilicia. – To jest okropne, to prawdziwy horror – tak absencję napastnika skomentował selekcjoner. – Ta wiadomość dotknęła mnie tak bardzo, że nawet nie umiem opisać tego słowami. Olić jest jedyny w swoim rodzaju, bardzo niewielu zawodników może się z nim równać. To typowy gość, który wygrywa mecze, król najważniejszych spotkań – powiedział wyraźnie podłamany  Chorwat. Nie jest żadną tajemnicą, że Bilić starał się oprzeć grę swoich podopiecznych na duecie Modrić – Olić. Gdy zabrakło tego drugiego, wielka odpowiedzialność spadła na barki Nikicy Jelavicia. Snajper ma za sobą niezwykle udane miesiące na boiskach Premier League, więc jest nadzieja, że również na polskich stadionach stanie na wysokości zadania. Chorwaci w ostatnich latach na arenie międzynarodowej radzą sobie wcale nieźle. Grali na trzech z ostatnich czterech mistrzostw Europy i dwóch z trzech ostatnich mundiali. Wielkich sukcesów może i zabrakło, ale na przykład taki awans do ćwierćfinału czempionatu Starego Kontynentu cztery lata temu to całkiem niezły wynik. Wielką zaletą ekipy „Vatreni” jest doświadczenie. Tacy zawodnicy, jak: Dario Srna, Verdan Corluka czy Josip Simunić, to nie podlotki, które mogą przestraszyć się bardziej utytułowanych rywali albo ulec presji. Nic z tych rzeczy. Chorwaci nie słuchają opinii ekspertów twierdzących, że z grupy wyjdą Hiszpanie i Włosi. Oni trzymają głowę wysoko i ustami Niko Kranjcara mówią, że celem jest mistrzostwo. – Naszym pierwszym zadaniem jest wyjście z grupy. Potem wszystko będzie możliwe. Jestem pewny, że możemy pokonać wszystkich i wygrać turniej. Najważniejsze będzie starcie z Irlandią. Jesteśmy faworytami, ale zdajemy sobie sprawę, że nie będzie łatwo. Po prostu postaramy się pokazać z jak najlepszej strony i pokonać Irlandczyków – zapewnił zawodnik, który parę dni temu przeszedł do Dynama Kijów. Na ostatnim Euro Chorwaci odpadli po golu strzelonym przez Turków w ostatnich sekundach meczu. Widać, że to trafienie do teraz męczy zawodników z Bałkanów. Widać, że teraz zrobią wszystko, by historia nie zatoczyła koła.

Dla Irlandczyków polsko-ukraińskie Euro będzie dopiero drugim występem w czempionacie Starego Kontynentu. Poprzednio „Zieloni Chłopcy” w turnieju grali w 1988 roku, kończąc zabawę na fazie grupowej. Teraz może być inaczej. Wszyscy liczą na magię szkoleniowca. Giovanni Trapattoni dorobił się w Irlandii statusu co najmniej półboga. „The Trap” nie starał się zmienić twardych i grających prosty futbol podopiecznych. To on się dopasował do nich i stworzył naprawdę solidną reprezentację. Największymi gwiazdami Brytyjczyków są bramkarz Shay Given, stoper John O’Shea oraz napastnik Robbie Keane. Ten ostatni jest jednym z dwóch zawodników, którzy na Euro przyjechali jako przedstawiciele klubów nieeuropejskich. Występujący na co dzień w amerykańskiej lidze MLS snajper może poszczycić się całkiem porządnym dorobkiem strzeleckim w koszulce kadry narodowej – zdobył dla niej 53 gole. Najnowsze doniesienia sugerują, że Trapattoni nie wystawi Keane’a na szpicy i powierzy mu raczej rolę wolnego elektronu przemieszczającego się za plecami wysuniętego Kevina Doyle’a albo Shane’a Longa. Pozycja nie jest tu jednak ważna. Ważne jest to, że jeśli jakiś Irlandczyk zdobędzie w niedzielę bramkę, to będzie to zapewne Robbie. Kiedy na przedmeczowej konferencji prasowej jeden z dziennikarzy zapytał szkoleniowca reprezentacji z Zielonej Wyspy o to, czy zamierza zagrać defensywnie, Włoch się trochę zdenerwował. – Nie, chcemy wygrać. Chcemy grać i strzelać gole. Wiemy, że nasi rywale są bardzo dobrzy, ale pamiętamy o finale Ligi Mistrzów. Wtedy Bayern też miał większe posiadanie piłki i myślał, że wygra to spotkanie, ale ostatecznie stracił rytm i to Anglicy stworzyli sobie lepsze okazje. 17 rzutów rożnych dla Niemców i tylko jeden dla Chelsea. Właśnie na tym polega futbol – zakończył Trapattoni. Miejmy nadzieję, że to nie była groźba dla kibiców. Bo my liczymy na widowisko, a nie partię szachów. Nikt nie obraziłby się, gdyby obie strony zafundowały nam takie widowisko jak w 1996 roku, kiedy towarzyski mecz zakończył się wynikiem 2:2 po golu Irlandczyków w 89. minucie. Cień nadziei na taki obrót spraw jest. W końcu wtedy, 16 lat temu, obecny trener Chorwatów rozegrał pełne 90 minut. A tak na poważnie, odkładając na bok myślenie życzeniowe, wysoki poziom tego meczu powinna nam zapewnić sama obecność na murawie Luki Modricia. Ten malutki blondasek to zawodnik, który powinien być wymieniany jednym tchem obok takich graczy, jak: Silva, Mata czy Oezil. Ale nie jest. Może po meczu z Irlandią to się zmieni?

Przewidywane składy:

Irlandia: Given – O’Shea, Dunne, St Ledger, Ward – Duff, Whelan, Andrews, McGeady – Keane, Long

Chorwacja: Pletikosa – Corluka, Schildenfeld, Simunić, Strinić – Srna, Modrić, Rakitić, Pranjić – Mandzukić, Jelavić