Po konferencji po meczu z Lechią Gdańsk trener Widzewa Łódź, Czesław Michniewicz, z chęcią odpowiadał na dodatkowe pytania prasy. Przede wszystkim skupił się na pochwałach dla swojego zespołu oraz podziękował kibicom za doping, nie tylko w tym spotkaniu, ale także w całym kończącym się sezonie.
Mecz z Lechią stał na wysokim poziomie, był emocjonujący. To był taki Widzew, jakiego chciałby Pan oglądać na co dzień?
Wygraliśmy na pewno po emocjonującym, ale także bardzo trudnym spotkaniu. Udało nam się szybko strzelić bramkę, a później brakowało jeszcze tej drugiej, dzięki której udałoby się uspokoić grę. Lechia rzuciła się dość szybko do ataku, ma wielu zawodników świetnie wyszkolonych technicznie, to było widać. Mieliśmy wielkie problemy z odbiorem piłki, nasze ustawienie ciągle się zmienia, brakuje nam skrajnych pomocników. Nasz najlepszy zawodnik w pierwszej połowie, Krzysiek Ostrowski, w przerwie poprosił o zmianę, źle się poczuł i nasza sytuacja wyglądała dramatycznie. Z konieczności Darvydas (Sernas – przyp. red.) wrócił na pozycję, na której kiedyś występował, jeszcze z czasów, kiedy przychodził do Widzewa, czyli skrajnej pomocy. Z konieczności również inni zawodnicy grali na innych pozycjach, ale uważam, że wszyscy spełnili swoje zadania, podobnie jak Ben Radhia, który nie grał przez kilka tygodni, wiedział, że sił mu brakuje, a mimo to dał dobrą zmianę. Należą się wszystkim brawa.
Świetnie rozpoczęliście, te akcje od początku wskazywały, że uda się strzelić więcej niż jedną bramkę. Piotrek Grzelczak zagrał super, a później zagraliście z wielką swobodą. Do 20. minuty. Co się później stało?
Tak, to był dobry okres w naszej grze, ale później Lechia wzięła się do pracy i nie mieliśmy dużo miejsca, żeby przeprowadzić taką akcję, jak z początku spotkania. Dwa czy trzy razy Piotrek Grzelaczak miał taką okazję, że mógł lepiej ją rozwiązać, mielibyśmy wtedy sytuację jeden na jeden z bramkarzem, biegnąć z połowy boiska. Pracował bardzo dzielnie, przepycha się z najwyższymi zawodnikami, czyli środkowymi obrońcami, strzela bramki, tylko mam trochę pretensji do jego młodszego brata, który podawał dzisiaj piłki, bo w momencie, kiedy czasu pozostawało mało do zakończenia spotkania, bardzo szybko rzucał je do Bartka Kanieckiego i musieliśmy szybko zaczynać.
To jest to cwaniactwo boiskowe, ale czego wymagać od chłopca. Skoro mówimy o młodych, to nie sposób nie odnieść się do tych, którzy w Widzewie nieźle się prezentują. Zalepa, Radzio…
Tak, bardzo się cieszę że grają w takich meczach, a nie żeby wchodzili na pięć, dziesięć minut. Najlepszym przykładem jest Sebastian Zalepa, który zagrał od początku spotkania. Na pewno jest to zawodnik, który musi się jeszcze wiele nauczyć, ale samo to doświadczenie bycia w zespole, który gra w Ekstraklasie, to jest coś zupełnie innego niż Młoda Ekstraklasa. Podobnie Sebastian Radzio, cieszy to, że kiedy ten chłopak wchodzi na boisko, to nie boi się, bierze grę na siebie, to co dzisiaj pokazał przy tym rzucie rożnym. To jest zawodnik, który po Jarku Bieniuku najlepiej uderza piłkę głową i to było widać. Kilka sekund po wejściu na boisko już mógł być bohaterem.
