Mariusz Jop zalicza udany debiut. Czy udźwignąłby ciężar pierwszego szkoleniowca Wisły Kraków?

Mariusz Jop zaskoczył?

Mariusz Jop nie kalkulował i wystawił na mecz przeciwko Stali Rzeszów mocny skład. Plan był taki, by bez kombinacji pokonać Stal Rzeszów i przejść do następnej rundy Pucharu Polski. Tak naprawdę to nie dziwi, ponieważ debiut w roli pierwszego trenera i ryzykowne roszady w składzie, nawet w ramach rozgrywek pucharowych, to nie zbyt mądre posunięcie. Dlatego były piłkarz Wisły Kraków postawił na obecnie najlepszych swoich graczy.

– Przede wszystkim Mariusz Jop zaskoczył kibiców Wisły „pierwszym garniturem” w meczu Pucharu Polski. W wyjściowej XI zobaczyliśmy większość piłkarzy grających na co dzień w lidze, więc można stwierdzić, że trener zaryzykował, co przyniosło mu pozytywny wynik. Jeśli chodzi o zmiany, to nie można było nie dostrzec zaangażowania piłkarzy „Białej Gwiazdy” w akcjach ofensywnych i wywierania presji na rywalu nawet po zdobytej bramce na 1:0.

Tego brakowało u poprzednika byłego piłkarza Wisły Kraków. Po pierwszej połowie spotkania ze Stalą Rzeszów miałem wrażenie, że Wisła przede wszystkim chciała grać w piłkę, a nie grała tylko i wyłącznie na wynik. Podobne zmiany cieszą ludzi na trybunach i zachęcają do gorącego dopingu – dodaje Vladyslav Zhuzhelskyi.

Co wiemy po meczu ze Stalą Rzeszów?

– Jeśli chodzi o pozytywy, to na pewno możemy do nich zaliczyć szybkość przeprowadzania akcji. W poszczególnych sytuacjach goście po prostu nie nadążali za zawodnikami Wisły, co skutkowało groźnymi akcjami w ich polu karnym. To zaskoczyło, ponieważ w tym sezonie w ekipie z Reymonta bardzo brakuje prędkości w ofensywie i w podejmowaniu decyzji.

Spośród negatywów mogę wyróżnić chwilę zawahania w drugiej połowie po zwiększeniu przewagi na 3:0, co skutkowało zdobyciem gola przez gości. Jednak warto podkreślić, że „Biała Gwiazda” od razu sięgnęła po czwartą bramkę, dzięki czemu ćwierćfinalista Pucharu Polski już był znany – ocenia Vladyslav Zhuzhelskyi.

– To był bardzo dobry mecz, w którym dobra gra połączyła się ze skutecznością. Praktycznie mecz idealny. W porównaniu do poprzednich, piłkarze Wisły Kraków wyglądali tak, jakby ktoś przestał ograniczać ich kreatywność i zostali wyrwani z dotychczasowego schematu.

Na mnie największe wrażenie zrobiło kreowanie przestrzeni przez piłkarzy, spowodowane dobrym odbiorem w środku pola i na połowie rywala, progresywnych podań na wolne pole oraz szybkość decyzji. To była Wisła w pełnym gazie, którą naprawdę można było podziwiać za grę. Myślę, że postawa Stali miała na to małe znacznie, jednak oni nie potraktowali tego meczu aż tak poważnie, jak Wisła. Liga pokaże niedługo, jak duże miało to znacznie – dodaje Stanisław Madej.

Mariusz Jop vs. Radosław Sobolewski

Wisła Kraków w porównaniu do sierpniowego meczu ze Stalą Rzeszów, w którym to żegnano Jakuba Błaszczykowskiego, oddała prawie dwa razy mniej podań. W poprzednim spotkaniu było to 620 podań, a w tym pucharowym tylko 370. Jednakże gospodarze zagrali szybciej w ataku i bardziej efektywniej. Sprawniej przedostawali się do trzeciej tercji oraz w pole karne przeciwnika.

Jeśli chodzi o gole oczekiwane, to oscylowały te wskaźniki w tych dwóch meczach na bardzo podobnym poziomie. Jednakże różni się ilość oddanych strzałów. W meczu sierpniowym było ich aż 23, lecz „Biała Gwiazda” nie zdobyła wtedy żadnej bramki. W ostatnim meczu Wisła Kraków oddała 18 strzałów i aż cztery razy trafiła do siatki Stali Rzeszów. To oznacza, że w ostatnim meczu Wisła Kraków była do bólu skuteczna, a tego wcześniej brakowało.

Tak samo jeśli chodzi procent posiadania piłki. Wisła Kraków w sierpniowym meczu, kiedy to nie zdobyła żadnej bramki, utrzymywała się przy piłce przez 70% czasu, a w ostatnim spotkaniu tylko przez 48%. Gospodarze zagrali efektywnie, z lekkością i mimo mniejszego posiadania futbolówki kontrolowali spotkanie.