Marc Guéhi

Pochodzenie

Urodził się 13 lipca 2000 roku w Abidżanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej. Gdy miał rok, rodzina przeprowadziła się do Londynu, do dzielnicy Grove Park w Lewisham. Ojciec był pastorem, a w domu najważniejsze były wiara i nauka; piłka, jak wspominał Guéhi, długo była tylko zabawą. Grał na ulicy, pod ścianą i w parku. W kościele grał na perkusji, bo w domu nie mieli zestawu. Jako dziecko podziwiał Didiera Drogbę.

Jako pięcio-, sześciolatek zaczął grać w Cray Wanderers. Jego trener Steve współpracował ze skautami Chelsea i dzięki niemu Guéhi jako siedmio-, ośmiolatek trafił do drużyny do lat 8 w Chelsea. Ojciec woził go na wszystkie treningi. Dopiero około 15. roku życia zrozumiał, że piłka może być jego zawodem, a w akademii miewał chwile, w których czuł, że do niej nie pasuje.

Kariera

W 2017 roku zdobył z reprezentacją Anglii do lat 17 mistrzostwo świata, a rok później był w drużynie Chelsea do lat 18, która wygrała cztery trofea. Frank Lampard dał mu w 2019 roku dwa mecze w Pucharze Ligi i były to jego jedyne występy w pierwszym zespole Chelsea. W styczniu 2020 roku trafił na wypożyczenie do Swansea City, gdzie trenerem był Steve Cooper, jego selekcjoner z kadry do lat 17. Do Swansea był wypożyczany dwukrotnie. Gra w Championship przekonała go, że chce odejść z Chelsea, choć, jak mówił, rozstanie bardzo bolało.

W lipcu 2021 roku przeszedł do Crystal Palace. Szybko stał się podstawowym obrońcą Palace, a później jego kapitanem. 17 maja 2025 roku wyprowadził Palace na finał Pucharu Anglii z Manchesterem City; po uderzeniu piłką w głowę zszedł w 60. minucie, a Palace wygrało 1:0 i zdobyło pierwsze wielkie trofeum w historii. Po meczu trafił do szpitala. 10 sierpnia 2025 roku jako kapitan wygrał z Palace Tarczę Wspólnoty po rzutach karnych z Liverpoolem. Pod koniec tamtego okna transferowego był bliski przejścia do Liverpoolu.

19 stycznia 2026 roku, pół roku przed końcem kontraktu, przeszedł do Manchesteru City. City szukało wtedy obrońców po kontuzjach Joška Gvardiola i Rúbena Diasa. 16 maja 2026 roku zagrał od początku w finale Pucharu Anglii z Chelsea, wygranym przez City 1:0, i drugi raz z rzędu zdobył to trofeum.

Sukcesy

• 2026 Puchar Anglii z Manchesterem City
• 2025 Tarcza Wspólnoty z Crystal Palace
• 2025 Puchar Anglii z Crystal Palace
• 2017 Mistrzostwo świata U-17 z Anglią

Styl gry

Zawsze grał w obronie i sam mówił, że nigdy nie chciał być napastnikiem. W Crystal Palace należał do najlepszych środkowych obrońców Premier League w czystych kontach, wygranych pojedynkach, grze w powietrzu i podaniach przecinających linie rywala. Na Euro 2024 był jednym z najpewniejszych obrońców turnieju.

Reprezentacja

W finale mistrzostw świata U-17 w 2017 roku w Indiach strzelił czwartego gola w wygranym 5:2 meczu z Hiszpanią. Euro 2024 było jego pierwszym wielkim turniejem; był ważną częścią drużyny Anglii, która doszła do finału.

Na mistrzostwach świata 2026 grał na środku obrony Anglii, także w przegranym półfinale z Argentyną.