Maghnes Akliouche

Pochodzenie

Urodził się 25 lutego 2002 roku w Tremblay-en-France, a dorastał w Rosny-sous-Bois. Jak mówił, zaczynał jak wszyscy, grając pod blokiem jako cztero-, pięciolatek, a do piłki zachęcał go ojciec, wielki kibic futbolu. W 2008 roku trafił do Villemomble Sports, kilkanaście minut pieszo od domu. Jego trener z tamtych lat Aimé Makabi wspominał, że był bardzo chudy, nieśmiały, ale uparty, od początku grał w środku pola i miał świetną lewą nogę. Jako chłopiec kibicował PSG, a jego pierwszym idolem był Cristiano Ronaldo. Lubił też Zinedine'a Zidane'a i Andrésa Iniestę.

W 2014 roku przeszedł do US Torcy i jednocześnie przez dwa lata uczył się w ośrodku INF Clairefontaine, do którego przyjmuje się nieliczne dzieci spośród tysięcy kandydatów. Mówił, że Clairefontaine nauczyło go dyscypliny i regularności, bo zamiast trzech treningów w tygodniu ćwiczył codziennie i do domu wracał tylko na weekendy. W lipcu 2017 roku, jako 15-latek, przeprowadził się do akademii AS Monaco.

Kariera

W sezonie 2020/21 grał w rezerwach Monaco. Latem 2021 roku przeszedł z pierwszą drużyną Nico Kovaca cały okres przygotowawczy, a 16 października 2021 roku zadebiutował w Ligue 1, wchodząc pod koniec przegranego 0:2 meczu z Lyonem. 8 lutego 2022 roku pierwszy raz wyszedł w podstawowym składzie, w ćwierćfinale Pucharu Francji z Amiens, i asystował przy golu Kevina Vollanda. Dzień później podpisał pierwszy zawodowy kontrakt. Pierwszego gola dla pierwszej drużyny strzelił 7 stycznia 2023 roku w Pucharze Francji z Rodez.

30 września 2023 roku w meczu z Olympique Marsylia strzelił dwa gole i dołożył asystę, a Monaco wygrało 3:2. Trener Adi Hütter mówił wtedy, że Akliouche trenuje fantastycznie i trudno go nie wystawiać. 19 września 2024 roku w pierwszej kolejce Ligi Mistrzów strzelił gola Barcelonie, a Monaco wygrało 2:1. Jego trener z Torcy zauważył, że wcześniej w takiej sytuacji pewnie by podał, a teraz poszedł z akcją do końca. Z czasem stał się jednym z najważniejszych piłkarzy Monaco. W sierpniu 2026 roku, po dziewięciu latach w Monaco, przeszedł do Paris Saint-Germain i podpisał kontrakt do 2031 roku. Mówił, że jako chłopak z regionu paryskiego jest z tego bardzo dumny.

Styl gry

To lewonożny ofensywny pomocnik, który sam określa się jako piłkarz kreatywny, pomagający kolegom w ostatnich 30 metrach. Gra jako „dziesiątka”, ale także na prawym skrzydle, skąd schodzi do środka na lewą nogę. Nie jest szybki jak typowy skrzydłowy, ale nadrabia to szybkością postrzegania gry. Thierry Henry chwalił go za grę bez piłki i mądry pressing, a także za obracanie się z piłką, grę do przodu i ostatnie podanie. Długo był piłkarzem bardzo altruistycznym, czasem aż za bardzo. Z czasem coraz częściej sam kończył akcje.

Reprezentacja

Pierwsze powołanie do młodzieżowej reprezentacji Francji dostał w marcu 2022 roku, do kadry do lat 20. Za Thierry'ego Henry'ego stał się ważnym zawodnikiem drużyny do lat 21. Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 2024 roku zdobył srebrny medal. W finale z Hiszpanią strzelił gola, ale Francja przegrała 3:5 po dogrywce. Didier Deschamps po raz pierwszy powołał go do pierwszej reprezentacji we wrześniu 2025 roku. Zadebiutował w meczu z Ukrainą, a 16 listopada 2025 roku strzelił pierwszego gola, Azerbejdżanowi. Znalazł się w kadrze Francji na mundial 2026.