Już w najbliższy piątek ruszy runda wiosenna T-Mobile Ekstraklasy. Nasi ligowcy kończą zgrupowania, doszlifowują ostatnie elementy gry i dopinają kadry. Również kibice powinni się przygotować do rundy rewanżowej. Dlatego też powoli oswajamy się z tym, że nasi kochani piłkarze wybiegną na zielone murawy i będą raczyć nas swoimi niezwykłymi umiejętnościami – żartowałem. Znowu będzie pewnie więcej powodów do krytyki niż do chwalenia, ale taki urok naszej piłki – nie tylko ligowej. Reprezentacja również nie zachwyca. I to właśnie kadrze chciałbym się przyjrzeć – a dokładniej piłkarzom ligowym, którzy zagrali z orzełkiem na piersi w ostatnim czasie.
Na przełomie roku polska reprezentacja rozegrała trzy mecze – dwa w składzie ligowym i jeden w zestawieniu podstawowym. Meczu grudniowego – w którym pokonaliśmy Macedonię 4:1 – rozpatrywać nie będę. Dobra gra i wysoka wygrana była jeszcze pokłosiem rundy jesiennej. Inaczej wygląda sprawa meczów lutowych. Polscy piłkarze ligowi byli w trakcie obozów przygotowawczych swoich zespołów i formę dopiero budowali. Jak to wypadło? Zapraszam na bardzo subiektywną ocenę występu naszych ligowców w kadrze.
Mecz rozgrywany 2 lutego na stadionie w hiszpańskiej Maladze prawdopodobnie nie zostanie uznany za oficjalny z powodu zbyt dużej liczby zmian przeprowadzonych przez stronę rumuńską. Niemniej jednak spotkanie się odbyło. Oficjalne czy nieoficjalne – nieważne. Nasi ligowcy (i Piotr Celeban – piłkarz Vaslui) zaprezentowali się dobrze, a nawet bardzo dobrze. Z jednym ale – dobra była tylko pierwsza połowa, w której ustalono wynik meczu. Druga odsłona spotkania powinna wręcz zostać uznana za nierozegraną – bo co o niej można powiedzieć. Ligowcy zadowoleni z wysokiego prowadzenia już tak nie zabiegali o kolejne gole, a Rumuni (pozbawieni piłkarzy Steauy przygotowujących się do starcia w Lidze Europejskiej z Ajaksem Amsterdam) nie postawili nam wygórowanych wymagań. To na pewno nie mogło podobać się kibicom naszej reprezentacji.
Wróćmy jednak do meritum. Polacy wygrali wysoko, bo aż 4:1. Nasi kopacze bardzo szybko zdołali strzelić cztery bramki. W co aż trudno uwierzyć – zajęło to im zaledwie 18 minut. O czym to świadczy? O sile ligowców – raczej nie. O słabości przeciwnika – zdecydowanie tak. Rumuni w defensywnie grali wręcz katastrofalnie. Należy oddać naszej drużynie, że perfekcyjnie wykorzystała wszystkie słabości rumuńskiego bloku defensywnego. Szkoda tylko, że nie poszła za ciosem i nie dobiła leżącego na deskach przeciwnika. Może skończyłoby się nawet wynikiem dwucyfrowym… Kto wie… W zamian tego dali sobie strzelić bramkę, ale o tym za moment.
Selekcjoner Waldemar Fornalik wierny jest systemowi z jednym napastnikiem. Tak samo było też w Maladze. Wyjściowy skład wyglądał następująco: Słowik – Broź, Celeban, Jędrzejczyk, Wawrzyniak – Łukasik, Kaźmierczak – Pawłowski, Sobota, Wszołek – Teodorczyk. W drugiej połowie pojawili się jeszcze Kucharczyk, Jodłowiec, Kupisz, Furman i Stępiński. O rezerwowych w tym meczu, tak jak o całej drugiej połowie, nie ma co pisać – zagrali dłużej lub krócej i tyle.
