Loris Karius

Pochodzenie

Urodził się 22 czerwca 1993 roku w Biberach an der Riß w Badenii-Wirtembergii. Jako czteroletni lub pięcioletni chłopiec ścigał się na motocyklu, bo tego chciał jego ojciec, ale dziadek zabrał go na lokalne boisko i Karius zdecydował, że woli piłkę. Najpierw grał w ataku. Gdy bramkarz drużyny nie przyszedł na turniej, zgłosił się do gry w bramce i spisał się tak dobrze, że trenerzy już go tam zostawili.

Po sezonie w SG Mettenberg przeszedł do większego SSV Ulm 1846, a w 2005 roku do VfB Stuttgart. Jako 15-latek, wiosną 2009 roku, miał oferty z kilku klubów, także z Liverpoolu i Hoffenheim. Wybrał Manchester City, które dzwoniło do niego codziennie i obiecywało treningi z zawodnikami starszych roczników, także z Joe Hartem. Od 1 lipca 2009 roku grał w drużynie U-18 City. Wspominał, że początek był bardzo trudny, ale to była dobra decyzja. W City trenował codziennie z pierwszym zespołem, jednak z czasem uznał, że nie ma drogi do składu, szczególnie jako bramkarz, bo klub przestał stawiać na wychowanków.

Kariera

Zdecydował się zrobić krok wstecz, bo wolał grać niż czekać w wielkim klubie. W 2011 roku został wypożyczony do 1. FSV Mainz 05, a w styczniu 2012 roku przeszedł tam na stałe. W Bundeslidze zadebiutował 1 grudnia 2012 roku w meczu z Hannoverem 96: wszedł na boisko po czerwonej kartce Christiana Wetklo. Trener Thomas Tuchel nie dał mu jednak potem kolejnych szans do końca sezonu. Karius wspominał, że był to rozczarowujący czas, bo czuł się gotowy, i że zaczął pracować jeszcze ciężej. Dokładnie rok po debiucie dostał kolejną szansę i od końca 2013 roku był w Mainz numerem jeden.

W styczniu 2015 roku przedłużył kontrakt o trzy lata. Dyrektor Christian Heidel chwalił go za spokój i charyzmę, choć miał dopiero 21 lat. Do stycznia 2015 roku zagrał w pełnym wymiarze czasu wszystkie mecze tamtego sezonu, a w Bundeslidze 40 spotkań z rzędu bez zmiany. Z Mainz odszedł 24 maja 2016 roku do Liverpoolu, po czterech i pół roku w klubie. Jürgen Klopp, jego dawny trener w Mainz, osobiście z nim rozmawiał i przekonał go, że rozwinie się u niego jeszcze lepiej. Liverpool analizował jego występy w Bundeslidze, zanim go kupił.

W lipcu 2016 roku, podczas przedsezonowego tournée po Stanach Zjednoczonych, złamał prawą rękę w meczu z Chelsea. Po powrocie do zdrowia pierwszy mecz zagrał na boisku Derby County. Klopp postawił na niego jako na pierwszego bramkarza, ale w grudniu 2016 roku po błędach w meczach z West Hamem i Bournemouth Klopp posadził go na ławce, a w meczu z Middlesbrough zagrał Simon Mignolet. Klopp mówił, że nie chce, żeby Karius stracił pewność siebie, i że to projekt na lata. Karius przyznał, że po kontuzji za bardzo chciał się pokazać i w efekcie popełniał błędy.

W sezonie 2017/2018 zagrał we wszystkich 13 meczach Liverpoolu w Lidze Mistrzów, łącznie z finałem. Finał z Realem Madryt rozegrany 26 maja 2018 roku w Kijowie Liverpool przegrał 1:3, a Karius zawinił przy pierwszym i trzecim golu: najpierw rzucił piłkę wprost pod nogi Karima Benzemy, a potem nie utrzymał strzału Garetha Bale'a z dystansu. Płacząc, przeprosił kibiców Liverpoolu. Pięć dni po meczu badania wykazały u niego objawy wstrząśnienia mózgu, po zderzeniu z Sergio Ramosem przy bezbramkowym wyniku. W lipcu 2018 roku Klopp powiedział, że wstrząśnienie wpłynęło na Kariusa w stu procentach i że klub używa go jako wyjaśnienia, a nie wymówki.

W sierpniu 2018 roku Liverpool wypożyczył go na dwa lata do tureckiego Beşiktaşu. Wiosną 2019 roku zwrócił się do FIFA w sprawie zaległych pensji, a FIFA potwierdziła, że zawodnik się do niej zwrócił. Jesienią 2020 roku został wypożyczony do Unionu Berlin. W grudniu 2020 roku zadebiutował w DFB-Pokal w przegranym 2:3 meczu z drugoligowym Paderborn, w którym stracił gola już w drugiej minucie. Trener Urs Fischer mówił po meczu, że obrona zawiodła go w pierwszej połowie. W Bundeslidze zagrał po raz pierwszy, wchodząc z ławki za kontuzjowanego Andreasa Luthego.

W styczniu 2022 roku Klopp ogłosił, że Karius nie ma przyszłości w Liverpoolu i może odejść. Klopp mówił, że Karius jest w dobrej formie i ciężko trenuje, ale decyzja dotyczy tylko hierarchii bramkarzy. We wrześniu 2022 roku, po urazie Karla Darlowa, podpisał krótki kontrakt z Newcastle United, a w lipcu 2023 roku przedłużył go o rok. 26 lutego 2023 roku zagrał w finale Pucharu Ligi na Wembley z Manchesterem United (0:2), bo pauzował za kartkę pierwszy bramkarz Nick Pope. Był to jego oficjalny debiut w barwach Newcastle. Latem 2024 roku opuścił klub.

W styczniu 2025 roku jako wolny zawodnik podpisał kontrakt ze Schalke 04 do końca sezonu, jako zmiennik Justina Heekerena. Powiedział później, że gdyby Schalke się nie odezwało, prawdopodobnie zakończyłby karierę. W drugiej połowie sezonu 2024/2025 zagrał cztery mecze, a pod koniec marca w spotkaniu z Greuther Fürth doznał urazu, który wykluczył go do końca rozgrywek. Latem przedłużył umowę do 2027 roku. W sezonie 2025/2026 był podstawowym bramkarzem Schalke i rozegrał 30 meczów, z czego 13 bez straty gola. Drużyna straciła tylko 31 bramek i wygrała 2. Bundesligę z rekordową w erze trzech punktów liczbą 70 punktów.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo 2. Bundesligi ze Schalke 04

Styl gry

Przed transferem do Liverpoolu opisywano go jako atletycznego, agresywnego bramkarza, bardzo dobrego z piłką przy nodze. Dyrektor sportowy Mainz Rouven Schröder mówił o prawie kompletnym pakiecie umiejętności bramkarskich połączonych z dobrą grą nogami. Karius przyznawał, że w Liverpoolu musiał przestawić się na grę w ciasnych przestrzeniach, bo wcześniej w Mainz nie wyprowadzałby piłki krótko tam, gdzie w Liverpoolu było to możliwe. Idolem z dzieciństwa był Oliver Kahn.

W Schalke dyrektor Youri Mulder mówił, że w ciasnych meczach jego parady kilkakrotnie decydowały o wyniku i dawały ważne punkty. Trener Miron Muslic podkreślał doświadczenie i gotowość do brania odpowiedzialności, a Karius miał być jednym z liderów drużyny.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Niemiec: w 2009 roku był bramkarzem drużyny U-16, a później reprezentował kraj także na poziomie U-21. W 2016 roku odrzucił niemiecką propozycję gry na igrzyskach olimpijskich, żeby skupić się na aklimatyzacji w Liverpoolu.