
Pomocnik, którego Cesc Fàbregas w Como przestawił na środek pola; w reprezentacji Francji zadebiutował we wrześniu 2026 roku.
Urodził się 9 czerwca 2001 roku w Roanne. Jako dziecko grał w Roanne Matel, potem w Roannais Foot 42. Jego wychowawca z drużyny U-15, Vincent Decaluwe, wspominał, że ustawiał go jako rozgrywającego, bo strzelał gole i potrafił wprowadzać do gry kolegów.
Droga do zawodowego klubu nie była prosta. Przechodził testy w Olympique Lyon i AS Saint-Étienne oraz w ośrodku w Dijon i dostawał odmowy. Decaluwe uważał, że uodporniło go to na porażki. Wiosną 2016 roku zaczął grać znacznie lepiej, ale większość klubów miała już wtedy zamknięte rekrutacje. Latem 2016 roku, w wieku 15 lat, trafił do akademii Stade Rennais.
W pierwszym sezonie w Rennes strzelił 12 goli w drużynach U-17. W październiku 2017 roku zaczął grać w seniorskiej piłce w drużynie występującej w Régionale 1, a w grudniu 2017 roku, mając 16 lat i pół, podpisał pierwszy zawodowy kontrakt. W 2019 roku zdobył z Rennes mistrzostwo Francji U-19, a w finale z Montpellier strzelił trzy gole (4:0).
W sezonie 2019/2020 rozegrał pięć meczów w pierwszym zespole Rennes: dwa w Ligue 1, dwa w Lidze Europy i jeden w Pucharze Ligi. Po raz pierwszy w podstawowym składzie wyszedł w Lidze Europy, w wygranym meczu z Lazio w grudniu 2019 roku.
We wrześniu 2020 roku przeszedł do OGC Nice i od razu został wypożyczony do Lausanne-Sport. W szwajcarskiej ekstraklasie rozegrał pierwszy pełny sezon w zawodowej piłce. Latem 2021 roku przepracował okres przygotowawczy u Christophe'a Galtiera i w pierwszej kolejce Ligue 1 wyszedł w wyjściowym składzie z Reims (0:0). Po dziesięciu meczach dla Nicei zimą 2022 roku został wypożyczony do Clermont Foot. Po powrocie do Nicei w czerwcu 2022 roku nie zagrał w sezonie 2022/2023, a w styczniu 2023 roku na stałe przeszedł do Como, wtedy występującego w Serie B.
Przy przejściu mówił, że lubi grać za napastnikami lub na skrzydle i że jest piłkarzem uniwersalnym. W Como zastał Cesca Fàbregasa jeszcze jako piłkarza. Gdy Fàbregas został trenerem, a drużyna potrzebowała środkowego pomocnika, wystawił go na tej pozycji, jak mówił Da Cunha, bo tak podpowiadała mu intuicja. Da Cunha uważał, że ta zmiana, a także rady trenera, zmieniły jego futbol. Mówił też, że w Como zrozumiał, że technicznie umie sporo, ale na boisku wciąż ma wiele do nauczenia. Latem 2024 roku Como awansowało do Serie A. Fàbregas zrobił go kapitanem zespołu.
Technicznie wyszkolony pomocnik, który w Como gra w środku pola, a wcześniej występował na skrzydle i jako ofensywny pomocnik. Fàbregas mówił o nim jako o piłkarzu o dużej zdolności adaptacji. Zidane po jego debiucie w reprezentacji chwalił wyprowadzanie piłki: szybkie, czyste podania do ofensywnych graczy.
Jako junior grał w reprezentacjach Francji U-16 i U-17. Do seniorskiej kadry po raz pierwszy powołał go Zinédine Zidane, w pierwszej liście po objęciu drużyny, we wrześniu 2026 roku. Zadebiutował 28 września 2026 roku w wyjściowym składzie w meczu Ligi Narodów z Belgią w Brukseli, wygranym przez Francję 1:0. Zidane ustawił go jako najgłębszego z trzech pomocników. Po meczu trener powiedział, że Da Cunha zagrał tak jak w klubie, swobodnie.
0
0
7,1
Minuty w sezonie
656′9 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Como | Serie A | 36 | 2748 | 6 | 4 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Como | Puchar Włoch | 6 | 445 | 2 | 0 |
| 2024/2025Serie A | Como | Serie A | 36 | 2625 | 3 | 2 |
| 2023/2024 | Como | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Como | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | OGC Nice | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | FC Lausanne-Sport | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Rennes II | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | France U17 W | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Rennes II | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Rennes II | – | – | – | – |





