Kto mistrzem, a kto do spadku z ekstraklasy? iGol typuje

2. miejsce –  Lech Poznań: „Kolejorz” to aktualny wicemistrz Polski. Po nie najlepszym początku sezonu i zwolnieniu trenera Mariusza Rumaka zespół przejął Maciej Skorża. Pod jego wodzą Lech przegrał trzy ligowe spotkania. Po falstarcie przeciwko Jagiellonii Białystok jego zespół sukcesywnie piął się w górę tabeli. Po drugim meczu z Jagiellonią, wygranym przez lechitów 2:0, w końcu udało mu się wskoczyć na drugie miejsce w tabeli. Na nic więcej „Kolejorza” stać nie było. Gdyby nie wiosenne potknięcia z Zawiszą i Piastem, to Lech przystępowałby do decydującej fazy sezonu jako lider.

Warto zauważyć, że na wiosnę klub z Poznania nie przegrał spotkania z żadnym rywalem z pierwszej ósemki. Jest to bezsprzeczny atut, dzięki któremu lechici będą mogli na każde spotkanie wyjść niesamowicie pewni siebie. W rundzie wiosennej udowodnili sobie, że nie muszą bać się nikogo.  Lech jest drużyną, która w całym sezonie przegrała najmniej spotkań, tylko cztery. Jego bolączką są remisy, aż 14 meczów zakończyło się takim wynikiem.

3. miejsce – Jagiellonia Białystok: Drużyna Michała Probierza pogrzebała swoje szanse na wyższe miejsce w marcu. Wtedy przegrała trzy spotkania, a wygrała tylko jedno. Mimo tak słabych wyników udało się piłkarzom z Podlasia wywalczyć miejsce na podium. „Żółto-czerwonym” nie robi większej różnicy, czy grają na stadionie przy ulicy Słonecznej czy na jakimkolwiek innym stadionie w Polsce. Średnia punktów zdobywanych w Białymstoku to 1, 8; na wyjeździe 1,47.

Wydaje się, że nawet bez najlepszego strzelca, Mateusza Piątkowskiego, przesuniętego do rezerw, Jagiellonia gra równiej niż będące bezpośrednio za jej plecami Śląsk i Wisła. To właśnie stabilizacja może się okazać kluczowa w decydującej fazie tego sezonu. Probierz prowadzi swoją drużynę od 7 kwietnia 2014 roku, a więc ponad rok. Przez ten czas zdążył poznać swoją ekipę i wie, jak tymi ludźmi kierować w trudnych chwilach, które na pewno Jagiellonię jeszcze czekają.

4. miejsce –  Śląsk Wrocław: W pewnym momencie rundy wiosennej Śląsk nie potrafił wygrać ośmiu meczów z rzędu. Żaden z rywali, który był za plecami drużyny z Wrocławia, nie potrafił wykorzystać szansy. Mimo że forma podopiecznych Tadeusza Pawłowskiego nie jest jeszcze ustabilizowana (w ostatnich czterech meczach na przemian wygrywają i przegrywają), to wydaje się, że Śląsk dysponuje obecnie silniejszą kadrą niż Wisła, która zajmuje w tabeli miejsce zaraz za plecami wrocławian.

Do walki o 4. miejsce (w przypadku zdobycia mistrzostwa przez Legię lub Lecha także daje prawo gry w pucharach) Śląsk przystępuje podbudowany zwycięstwem nad bezpośrednim rywalem. W 30. kolejce pokonał Wisłę 1:0 po golu Roberta Picha. Śląsk udowodnił swoją wyższość nad „Białą Gwiazdą” w bezpośrednim starciu. Teraz ma siedem meczów, by potwierdzić, że bardziej zasługuje na grę w pucharach.

16. miejsce – GKS Bełchatów: Głównym kandydatem do spadku z ekstraklasy jest według naszej redakcji GKS Bełchatów. Drużyna Marka Zuba na wiosnę zaprezentowała się tragicznie. W 15 kolejkach piłkarze z Bełchatowa zdobyli tylko pięć punktów. Gdy w rundzie jesiennej Zawisza zdobył 10 punktów, stał się pośmiewiskiem polskich stadionów. „Zielonym” udało się ten wynik przebić. Jedyne zwycięstwo, jakie bełchatowianie odnieśli na wiosnę, to 3:1 z Wisłą Kraków. Miało to miejsce w przedostatnim meczu „Białej Gwiazdy” pod wodzą Franciszka Smudy.

Trudno znaleźć przyczyny tak słabej dyspozycji GKS-u na wiosnę. Rundę jesienną skończyli przecież na czwartym miejscu. Możliwe jest, że prezes Marcin Szymczyk podjął decyzję o zmianie szkoleniowca w złym momencie. Kamil Kiereś na pewno nie jest złym trenerem, nikt nie powinien w to wątpić po rundzie jesiennej. Zwolnienie go i zatrudnienie w  jego miejsce Marka Zuba na pięć kolejek przed końcem może kosztować „Zielonych” powrót do I ligi, po zaledwie jednym sezonie spędzonym w elicie.

15. miejsce –  Górnik Łęczna: Na drugiego spadkowicza po trudnej walce z Ruchem Chorzów typujemy Górnika Łęczna. Oznaczałoby to, że z ekstraklasą pożegnają się obaj beniaminkowie. Piłka nożna bywa okrutna. „Zielono-czarni” wpadli ostatnio w kryzys i trudno wyobrazić sobie by wstali z kolan. Drużyna z Lubelszczyzny nie wygrała ostatnich siedmiu meczów, co kosztowało ją spadek z miejsca 8., zajmowanego po 23. kolejce, na 14. Tym, co przemawia na niekorzyść drużyny Juriego Szatałowa, jest dojrzały wiek liderów drużyny, którym pod koniec długiego sezonu może najzwyczajniej zabraknąć sił na poderwanie kolegów do walki.

Kolejnym argumentem, który ostatecznie przekonał nas do pozostawienia w elicie Ruchu Chorzów, jest osoba trenera Fornalika. „Waldek” trenował przecież kadrę i wydaje się, że kto jak kto, ale on powinien wyciągnąć „Niebieskich” z tarapatów. Ruch nie zanotował jakiejś serii przegranych meczów. Jest dosyć regularny. Na wiosnę zanotował sześć wygranych, pięć porażek i cztery remisy. W tym miejscu warto przypomnieć, że po 30 kolejkach to Zawisza wciąż jest na ostatnim miejscu i po bardzo dobrej wiośnie ciągle nie może czuć się pewny pozostania w lidze.

Jak zauważył jeden z naszych redaktorów, ekstraklasa jest tak nieprzewidywalna, że czasami trudno odgadnąć, gdzie zostanie kopnięta piłka. Mimo wszystkich minusów naszej najwyższej klasy rozgrywkowej kochamy ją właśnie za to, że jest nasza. I chociaż momentami emocji w meczach jest jak na lekarstwo, to weekend w weekend zasiadamy przed telewizorami i emocjonujemy się nie mniej niż w wypadku Premier League czy Primera Division. Zabawę we wróżkę traktujemy, jak to zabawę, z przymrużeniem oka. Jak będzie naprawdę? Przekonamy się za kilka emocjonujących tygodni.