Krzynówek – polska wersja dynamitu

Na przestrzeni swojej kariery z żadnym klubem nie można identyfikować go bardziej niż z Norymbergą. Po trzech latach gry na zapleczu Bundesligi Krzynówek mógł święcić kolejny wielki sukces, czyli awans do Bundesligi. Miejscowi fani z gry z czołowymi klubami naszego zachodniego sąsiada przyjemność mogli czerpać tylko przez rok, ponieważ beniaminek z Krzynówkiem w składzie zajął miejsce w strefie spadkowej.

To był wielki cios dla fanów oraz dla niskiego Polaka, który mógł poprawiać swoje umiejętności dzięki regularnej grze z czołowymi niemieckimi zespołami. Gra w Bundeslidze oznaczała też szansę na promocję do klubu, który grał w europejskich pucharach. Krzynówek tę sposobność wykorzystał w pełni i niedługo smucił się spadkiem klubu, dla którego rozegrał prawie 150 spotkań. Jego nazwisko w Niemczech było na tyle znane, że trafił do czołowego wówczas zespołu Bundesligi – Bayeru Leverkusen – który kilka lat wcześniej walczył z Realem Madryt o końcowe trofeum!

Los sprawił, że za czasów Krzynówka „Aptekarze” w fazie grupowej Champions League walczyli właśnie z „Królewskimi”. Polscy fani z wielkim podekscytowaniem czekali na to, jak naprzeciw najbardziej utytułowanej drużyny na świecie stanie urodzony w Kamieńsku rodak. Trudno było nie snuć obaw o to, że dynamit w lewej nodze w starciu z tak wielkim zespołem pod wpływem niezbyt dużego doświadczenia Polaka nie wypali. Lęki te w proch i pył obrócił sam Krzynówek, który po wybiciu piłki z rzutu rożnego, odpalił potężną bombę na bramkę Casillasa. Golkiperowi Realu żadne strzaly wprawdzie niestraszne, jednak w tym przypadku musiał uznać klasę anonimowego piłkarza z kraju nad Wisłą, którego siła strzału wyprzedziła reakcję bramkarza. Piłka odbiła się od słupka i od pleców frunącego Hiszpana i wpadła do bramki. Dla wielu fanów po dziś dzień jest to najładniejsza bramka, jaka kiedykolwiek padła po strzale Polaka w Lidze Mistrzów.

Sam pomocnik nie spoczął jednak na laurach, a jego dynamit nie stracił mocy. W tym samym sezonie Krzynówek pokonywał bowiem golkiperów AS Roma i FC Liverpool.

Krzynówek – reprezentant (co najmniej) wybitny

W Lidze Mistrzów Krzynówek debiutował wprawdzie dopiero w 2004 roku, jednak niezbędne doświadczenie zaczął zbierać już sześć lat wcześniej, kiedy to rozpoczął bardzo długą, 11-letnią, przygodę z reprezentacją Polski.

– Kiedy ja już byłem w reprezentacji, Krzynówek dołączał do niej jako młody zawodnik. Ale świetnie się wkomponował w drużynę. Był bardzo lubianym chłopakiem. Miał swoje zdanie. Z czasem przejął pałeczkę od starszych kolegów i to on był liderem reprezentacji. Zawsze byłem pod wrażeniem jego lewej nogi. Zdobywał nią fenomenalne bramki – mówił nam o początkach przygody lewoskrzydłowego w kadrze narodowej Marek Koźmiński – były piłkarz m.in. Brescii.

W pierwszym meczu z udziałem Krzynówka Polacy pokonali na wyjeździe Słowację 3:1, a bramki zdobywali Piotr Reiss i Wojciech Kowalczyk. Krzynówka w kadrze pod swoje skrzydła wziął Jerzy Engel. Selekcjoner, który poprowadził Polskę do mundialu, na który kibice w kraju czekali 16 lat, w pierwszym spotkaniu eliminacji do MŚ w Korei i Japonii z Ukrainą Krzynówka wpuścił na ostatnie sekundy. Młody pomocnik z czasem wyrabiał sobie coraz lepszą pozycję w kadrze i w kolejnym meczu z Białorusią zagrał pełne spotkanie. Od pierwszej minuty grał też w meczu z Walią w Warszawie i jak się okazało – był to ostatni jego występ w tych eliminacjach w podstawowym składzie – w pozostałych spotkaniach wchodził już bowiem z ławki. Na mundialu był już jednak kluczowym ogniwem mozaiki Engela, którą w proch i pył zniszczyli gospodarze i Portugalczycy, a której nie sprostali Amerykanie.

Po odejściu znanego i cenionego w Polsce trenera przyszedł czas zupełnie nieudanych eliminacji do mistrzostw Europy, które odbyły się w Portugalii. Zanim jednak nasi piłkarze walczyli o prawo gry w najważniejszej imprezie masowej na świecie, którą pięć lat temu organizowali nasi zachodni sąsiedzi, Krzynówek pokonał samego Francesco Toldo, ustalając wynik towarzyskiego spotkania z Włochami, zakończonego sensacyjnym zwycięstwem 3:1. Niemniej jednak w związku z brakiem awansu do mistrzostw Europy pocieszenie było to marne.

Na pewno lepszym było efektowne zainaugurowanie kwalifikacji do MS, jakim była wygrana 3:0 w Belfaście, gdzie miejscowi kibice mieli okazję na własne oczy przekonać się o potędze lewonożnego dynamitu, który raz odpalił bardzo skutecznie, przyczyniając się do wygranej. Krzynówek w eliminacjach był postacią kluczową. Miesiąc później zdobył dwie arcyważne bramki – najpierw w Wiedniu na Praterze, kiedy to koszmar przechodził golkiper gospodarzy, Manninger, a pięć dni później wpisał się na listę strzelców w meczu z Walią w Cardiff. Pomocnik Bayeru Leverkusen był jednym z najskuteczniejszych graczy w polskim zespole – zdobył w tych eliminacjach bowiem cztery bramki. Ostatnią dołożył w meczu z Azerbejdżanem, który Polska wygrała aż 8:0. Zakaukaski rywal Krzynówkowi chyba wyjątkowo leżał, ponieważ dwa lata później do jego siatki trafiał trzykrotnie w dwóch spotkaniach.

Po bardzo słabych dla „Krzynia” i całej reprezentacji mistrzostwach przyszedł czas na eliminacje do mistrzostw Europy, które w 2008 roku przypadły w organizacji Austrii i Szwajcarii. Bez dwóch zdań historyczny, bo pierwszy awans do finałów tej imprezy zawdzięczamy w dużej mierze właśnie niskiemu, dynamicznemu pomocnikowi. Filigranowy zawodnik zapisał złotą kartę w historii polskiej piłki 8 września 2007 roku. W 87. minucie otrzymał piłkę na prawym skrzydle od Lewandowskiego. Holował ją dość długo, na tyle, że już sam pomocnik Szachtara tracił cierpliwość, wymownie gestykulując. Krzynówek jednak zrobił swoje – oddał płaski, ale niezwykle mocny strzał, który wyraźnie załamał Luisa Felipe Scolariego oraz Ricardo, który był tak blisko wyciągnięcia piłki. W dużej mierze dzięki tej bramce zadebiutowaliśmy na mistrzostwach Starego Kontynentu, na których urodzony w Kamieńsku gracz zagrał komplet 270 minut. Zawiódł podobnie jak i cała drużyna, która jeszcze większą plamę dała w kwalifikacjach do RPA.

Właśnie pod ich koniec stanął licznik odliczający występy Krzynówka dla reprezentacji kraju. Do 100 występów brakło mu tylko czterech spotkań. Długą przygodę z kadrą pomocnik zakończył w smutny sposób – Polska przegrała bowiem 0:3 w Mariborze ze Słowenią, która później wywalczyła niespodziewany awans kosztem m.in. Czechów.

Przedwczesny koniec

Podsumowując, Jacek Krzynówek w polskiej piłce był postacią wyjątkową i przez kilkanaście lat swojej kariery zawodniczej dał nam wiele radości i budził w naszych oczach podziw nie tylko za piękne bramki, ale też za skromność, która była zawsze jego cechą. Pomimo regularnej gry z czołowymi piłkarzami na świecie i woda sodowa nigdy nie uderzyła mu do głowy. Z profesjonalnej gry zrezygnował niemal rok temu. Powodem decyzji były uciążliwe problemy z kolanem, które okazały się niemożliwe do pokonania przez 96-krotnego reprezentanta Polski. Nie wytwarzało ono płynu nawilżającego staw. Praca na sucho przy tak dużym zaangażowaniu, którego Krzynówkowi prawie nigdy nie można było odmówić, mogłaby się skończyć fatalnie.

– Nie wiem, czy Krzynówek dobrze postąpił, decydując się na zakończenie kariery. Każdy dokonuje swoich wyborów i jest to jego indywidualna sprawa. Na każdego przychodzi czas. Czasem lepiej zejść wcześniej ze sceny, niż później rozmieniać się na drobne – mówił o decyzji piłkarza Dariusz Szpakowski, który dzięki jego pięknym bramkom niejednokrotnie wręcz krzyczał z wrażenia.

Trudno zatem nie zaakceptować decyzji wychowanka LZS Chrzanowice, który po ogłoszeniu swojego wyboru, postanowił poświęcić więcej czasu na życie rodzinne. Ponad miesiąc temu Krzynówek obchodził 35. urodziny. Wielu z nas chciałoby zobaczyć jeszcze raz w akcji piłkarza, który po zakończeniu kariery, odsunął się w cień. Miejmy nadzieję, że nawet jeśli nieaktywnie to piłkarza z małą, wielką stopą zobaczymy jeszcze w innej roli.