Chelsea rozegrała jedno z lepszych, jeśli nie najlepsze spotkanie w tym sezonie. Remis 2:2 na Old Traford większość sympatyków „The Blues” wzięłaby w ciemno na długo przed pierwszym gwizdkiem sędziego. I trudno się dziwić, bo obecny sezon jest dla londyńczyków fatalny. W meczu z Manchesterem United fatalny był tylko początek. Strata dwóch bramek odmieniła grę gości, którzy z każdą minutą byli coraz lepsi. Rafael Benitez zrobił świetne zmiany, ten mecz mu wyszedł – naprawdę. Jego fani po raz pierwszy od długiego czasu mogli bez wstydu podnieść głowę do góry. No i pewnie podnieśli, więc podnoszę i ja, żeby w tym miłym dla Hiszpana momencie z przekonaniem stwierdzić, że trener z niego bardzo przeciętny.

Chyba nikt nie ma wątpliwości, że Rafa po sezonie odejdzie z Chelsea. Mistrzostwa świata nie wygrał, Premier League nie wygra, z Capital One Cup odpadł, nic nie wskazuje na to, by zdobył Ligę Europy, i jedynym trofeum do wyrwania wydaje się FA Cup. To mało, żeby przekonać Abramowicza, a tym bardziej fanów Chelsea. Oni Beniteza nie zaakceptują nigdy. Swoją drogą znacie klub, którego kibice podczas jednego meczu skandują nazwiska trzech trenerów? Wydaje się niedorzeczne, a jednak. Na trybunach Chelsea przez większość spotkania prosi się o ponowne zatrudnienie Jose Mourinho i dba o to, by Benitez nie zapomniał, jak bardzo jest nielubiany. Jakby tego było mało, 16. minuta każdego meczu jest zarezerwowana na hołd dla Roberto Di Matteo. Trzy nazwiska, dwa wielbione, jedno znienawidzone. A jako że nienawiść jest ciekawsza od miłości, to skupmy się na osobie Rafaela Beniteza.

Hiszpan pracuje w Chelsea od 21 listopada 2012. Od tamtej pory wszystko, co mógł zrobić źle…zrobił źle. Doskonale wiedział, że kibice pamiętają jego słowa z czasów pracy w Liverpoolu (niedoinformowanym podpowiem, że Benitez kilkakrotnie szydził z sympatyków „The Blues”, twierdząc między innymi, że na Stamford Bridge do stworzenia dobrego dopingu potrzeba plastikowych chorągiewek). Doskonale wiedział, że będzie miał pod górkę, mimo to nigdy nie zdobył się na zwyczajne „przepraszam”. Proste słowo, które dałoby mu spokój w wykonywaniu swoich obowiązków. Jestem przekonany, że takie krótkie stwierdzenie otworzyłoby bramę do stworzenia w zespole dobrej atmosfery, a co za tym idzie – łatwiej byłoby o takie mecze jak ten ostatni z Manchesterem. Swoją drogą dawno nie widziałem, by ktoś tak zdominował ekipę Fergusona w Teatrze Marzeń. To spotkanie dobitnie pokazało, jak wielki potencjał drzemie w piłkarzach Chelsea. Nie ma się co oszukiwać, dobry trener potrafiłby to wykorzystać w więcej niż jednym spotkaniu na sezon. W Chelsea nie jest wesoło – to fakt. Piłkarze słyszą, co dzieje się na trybunach, a jeśli kibice, zamiast dopingować drużynę, stanowczo domagają się zwolnienia trenera, no to coś jest nie tak. Żaden piłkarz Chelsea nie wyobraża sobie Beniteza na ławce w kolejnym sezonie. Dlatego też nie doczekamy się głośnych sporów na linii piłkarze – trener, bo na dwa miesiące przed zakończeniem sezonu mogłoby to tylko pogorszyć sprawę. Wielokrotnie słyszy się, że Benitez to świetny strateg, co udowodnił w Valencii i Liverpoolu. OK, ale to jeszcze nie czyni z niego dobrego menedżera.











