Komu PNA odbije się czkawką?

„Spurs”, którzy sami bardzo skorzystają na tym, że na PNA nie awansowały Kamerun i Togo (dostępni są Assou-Ekotto oraz Adebayor), zapewne będą chcieli wykorzystać braki kadrowe przeciwnika i pokusić się o zmniejszenie (albo przynajmniej niepowiększenie) straty do lidera, co pozwoliłoby im chyba na dobre włączyć się do walki o tytuł. Reszta przeciwników City jest raczej średniej klasy, choć warto też zwrócić uwagę na zawsze groźny u siebie Everton. Koniec końców celujący w mistrzostwo MC może, choć wcale nie musi, odczuć wyjazd braci Toure.

Schodząc trzy pozycje w dół tabeli, natkniemy się na Chelsea, w której od ładnych kilku lat Afrykańczycy odgrywają ważne role, natomiast PNA przy Fulham Road dobrze się nie kojarzy. Na ostatnią edycję londyńczycy musieli oddać aż czterech kluczowych zawodników, z czego tylko trzech wróciło w całości, Essien natomiast doznał groźnej kontuzji, która wykluczyła go z gry do końca ówczesnego sezonu oraz z udziału w późniejszym mundialu. Tym razem na swój macierzysty kontynent wyjedzie delegacja uszczuplona o połowę w stosunku do wydarzeń sprzed dwóch lat. Essien dopiero wraca do gry po kolejnym ciężkim urazie (w poniedziałek zaliczył 75 minut w spotkaniu rezerw), a Nigeria Obi Mikela w ogóle się nie zakwalifikowała, choć sam zawodnik też obecnie się leczy. Ci, którzy jednak wyjechali ze Stamford Bridge, tak jak ich koledzy z Man City, będą bronili barw Wybrzeża Kości Słoniowej, ale nie są braćmi. Nie są nawet do siebie podobni. Chodzi oczywiście o Didiera Drogbę i Salomona Kalou.

Paradoksalnie te osłabienia mogą wyjść Chelsea… na dobre. Ten miesiąc nie zapowiada się najgorzej pod względem terminarza, „The Blues” czeka tylko hitowa potyczka z United w Londynie. Być może będzie to w końcu prawdziwa szansa na wywalczenie sobie miejsca w składzie dla Fernando Torresa. „El Nino” pod nieobecność Drogby będzie zapewne zdeterminowany, by pokazać, że jednak wydane na niego pieniądze nie zostały wyrzucone w błoto. A Hiszpan ostatnio, powoli, w żółwim tempie, wraca do formy. Jego gra wygląda coraz lepiej, nadal brakuje jednak skuteczności, która z czasem również powinna przyjść. PNA może przynieść też więcej szans na pokazanie się dla Romelu Lukaku. Młody Belg trafia do siatki jak na zawołanie, niestety na razie robi to tylko w rezerwach, ale może nadchodzący okres będzie przełomowy? Poza tym walka z nieco słabszymi przeciwnikami powinna ułatwić Drogbie zdobycie kilku goli i odblokowanie się, co zaprocentowałoby w dalszej części sezonu. A Kalou? Cóż, przynajmniej będzie miał szansę wyjść na boisko…

Z czołówki braki kadrowe dotkną także Arsenal, wyjechali bowiem Gervinho oraz Chamakh. Co prawda, tylko ten pierwszy miał cokolwiek wspólnego z regularną grą w wyjściowym składzie, Marokańczyk natomiast, delikatnie mówiąc, skutecznością obecnie nie grzeszy. Arsene Wenger jednak dobrze wiedział, że straci dwóch graczy z formacji ataku i zabezpieczył się na tę ewentualność. Na Emirates wrócił „Kanonier” z krwi i kości – Thierry Henry – i już w swoim „debiucie” wyrównał cały dorobek strzelecki Chamakha z tego sezonu. Oczywiście dwóch zawodników naraz Francuz raczej nie zastąpi, ale to z kolei może być szansa albo na przełamanie dla Arszawina, albo na pokazanie się choćby dla Oxlade-Chamberlaina. Poza tym organizatorzy i dla „The Gunners” byli dość łaskawi i z trudniejszych przeciwników przygotowali im tylko Manchester United, który do Londynu zawita 22 stycznia.

Poważne kłopoty może mieć za to Newcastle. Tak się złożyło, że PNA zabrało „The Magpies” dwóch czołowych piłkarzy. Cheick Tiote to w tej chwili nie tylko najlepszy defensywny pomocnik w ekipie ze Sports Direct Arena, ale i wyróżniająca się postać, jeśli chodzi o tę pozycję w lidze. Najbardziej jednak Alan Pardew odczuje zapewne brak Demby Ba. Senegalczyk to objawienie obecnego sezonu, przyszedł z West Hamu za darmo i strzela bramki jak na zawołanie. Do tej pory jego licznik zatrzymał się na piętnastu trafieniach i (w zależności od wyników Senegalu, który jest jednym z faworytów całego afrykańskiego czempionatu) na razie tak zostanie. „Sroki” są w o tyle złej sytuacji, że nie bardzo mają kim tych zawodników zastąpić, brakuje im zmienników tak wysokiej klasy. Na ich szczęście, pierwszym naprawdę trudnym testem, który przed nimi, będzie wyjazd na White Hart Lane 11 lutego. Jeśli jakimś cudem Senegal lub Wybrzeże Kości Słoniowej nie awansują do strefy medalowej, to ci zawodnicy na to spotkanie powinni już być do dyspozycji menedżera.

Cztery razy dwa jest osiem, więc nietrudno policzyć, że do Afryki z innych angielskich klubów udało się jeszcze dwóch graczy. Są oni również kluczowymi postaciami w swoich zespołach, choć te walczą raczej o utrzymanie niż mistrzostwo. Armand Traore po transferze z Arsenalu z miejsca stał się podstawowym lewym obrońcą QPR. Natomiast Mohamed Diame ważną rolę w Wigan odgrywa już przez trzeci sezon. Co ciekawe, obydwa te zespoły spotkają się ze sobą na Loftus Road 21 stycznia. Jeśli chodzi o pozostałe mecze, terminarz jest zdecydowanie gorszy dla „Latics”, którzy będą musieli zmierzyć się z Manchesterem City i Tottenhamem, czeka ich też bardzo ważny w kontekście walki o utrzymanie pojedynek z Boltonem. Rangers natomiast nie będą musieli stawać w szranki z przeciwnikami ze ścisłej czołówki, za to potyczki z Wolverhampton czy Blackburn mogą mieć znaczenie dla układu dołu tabeli.

Jest też oczywiście kilku trenerów szczęściarzy, którzy zyskali na niespodziewanych wynikach kwalifikacji i nie muszą tymczasowo rezygnować z usług swoich podopiecznych. O Harrym Redknappie z Tottenhamu już wspominałem, ale na pewno nie narzeka również Martin O’Neill. Co prawda, Ahmed El Mohamady używany jest sporadycznie, ale fakt, że na PNA nie wystąpi Benin i na Stadium Of Light mógł pozostać Stephane Sessegnon musiał bardzo uradować Irlandczyka. Natomiast Steve Kean cieszy się z braku awansu Nigerii, gdyby bowiem w tym okresie stracił swojego najlepszego strzelca (Yakubu), to szanse utrzymania Blackburn w Premier League spadłyby jeszcze bardziej. Nad wpadką „Super Orłów” nie płacze również Roy Hodgson, Peter Odemwingie zostaje na The Hawthorns. Także Arsenal mógł wysłać na Czarny Ląd więcej swoich przedstawicieli, ale na całej linii w eliminacjach zawiódł Kamerun Aleksa Songa.

„Spurs”, którzy sami bardzo skorzystają na tym, że na PNA nie awansowały Kamerun i Togo (dostępni są Assou-Ekotto oraz Adebayor), zapewne będą chcieli wykorzystać braki kadrowe przeciwnika i pokusić się o zmniejszenie (albo przynajmniej niepowiększenie) straty do lidera, co pozwoliłoby im chyba na dobre włączyć się do walki o tytuł. Reszta przeciwników City jest raczej średniej klasy, choć warto też zwrócić uwagę na zawsze groźny u siebie Everton. Koniec końców celujący w mistrzostwo MC może, choć wcale nie musi, odczuć wyjazd braci Toure.

Schodząc trzy pozycje w dół tabeli, natkniemy się na Chelsea, w której od ładnych kilku lat Afrykańczycy odgrywają ważne role, natomiast PNA przy Fulham Road dobrze się nie kojarzy. Na ostatnią edycję londyńczycy musieli oddać aż czterech kluczowych zawodników, z czego tylko trzech wróciło w całości, Essien natomiast doznał groźnej kontuzji, która wykluczyła go z gry do końca ówczesnego sezonu oraz z udziału w późniejszym mundialu. Tym razem na swój macierzysty kontynent wyjedzie delegacja uszczuplona o połowę w stosunku do wydarzeń sprzed dwóch lat. Essien dopiero wraca do gry po kolejnym ciężkim urazie (w poniedziałek zaliczył 75 minut w spotkaniu rezerw), a Nigeria Obi Mikela w ogóle się nie zakwalifikowała, choć sam zawodnik też obecnie się leczy. Ci, którzy jednak wyjechali ze Stamford Bridge, tak jak ich koledzy z Man City, będą bronili barw Wybrzeża Kości Słoniowej, ale nie są braćmi. Nie są nawet do siebie podobni. Chodzi oczywiście o Didiera Drogbę i Salomona Kalou.

Paradoksalnie te osłabienia mogą wyjść Chelsea… na dobre. Ten miesiąc nie zapowiada się najgorzej pod względem terminarza, „The Blues” czeka tylko hitowa potyczka z United w Londynie. Być może będzie to w końcu prawdziwa szansa na wywalczenie sobie miejsca w składzie dla Fernando Torresa. „El Nino” pod nieobecność Drogby będzie zapewne zdeterminowany, by pokazać, że jednak wydane na niego pieniądze nie zostały wyrzucone w błoto. A Hiszpan ostatnio, powoli, w żółwim tempie, wraca do formy. Jego gra wygląda coraz lepiej, nadal brakuje jednak skuteczności, która z czasem również powinna przyjść. PNA może przynieść też więcej szans na pokazanie się dla Romelu Lukaku. Młody Belg trafia do siatki jak na zawołanie, niestety na razie robi to tylko w rezerwach, ale może nadchodzący okres będzie przełomowy? Poza tym walka z nieco słabszymi przeciwnikami powinna ułatwić Drogbie zdobycie kilku goli i odblokowanie się, co zaprocentowałoby w dalszej części sezonu. A Kalou? Cóż, przynajmniej będzie miał szansę wyjść na boisko…

Z czołówki braki kadrowe dotkną także Arsenal, wyjechali bowiem Gervinho oraz Chamakh. Co prawda, tylko ten pierwszy miał cokolwiek wspólnego z regularną grą w wyjściowym składzie, Marokańczyk natomiast, delikatnie mówiąc, skutecznością obecnie nie grzeszy. Arsene Wenger jednak dobrze wiedział, że straci dwóch graczy z formacji ataku i zabezpieczył się na tę ewentualność. Na Emirates wrócił „Kanonier” z krwi i kości – Thierry Henry – i już w swoim „debiucie” wyrównał cały dorobek strzelecki Chamakha z tego sezonu. Oczywiście dwóch zawodników naraz Francuz raczej nie zastąpi, ale to z kolei może być szansa albo na przełamanie dla Arszawina, albo na pokazanie się choćby dla Oxlade-Chamberlaina. Poza tym organizatorzy i dla „The Gunners” byli dość łaskawi i z trudniejszych przeciwników przygotowali im tylko Manchester United, który do Londynu zawita 22 stycznia.

Poważne kłopoty może mieć za to Newcastle. Tak się złożyło, że PNA zabrało „The Magpies” dwóch czołowych piłkarzy. Cheick Tiote to w tej chwili nie tylko najlepszy defensywny pomocnik w ekipie ze Sports Direct Arena, ale i wyróżniająca się postać, jeśli chodzi o tę pozycję w lidze. Najbardziej jednak Alan Pardew odczuje zapewne brak Demby Ba. Senegalczyk to objawienie obecnego sezonu, przyszedł z West Hamu za darmo i strzela bramki jak na zawołanie. Do tej pory jego licznik zatrzymał się na piętnastu trafieniach i (w zależności od wyników Senegalu, który jest jednym z faworytów całego afrykańskiego czempionatu) na razie tak zostanie. „Sroki” są w o tyle złej sytuacji, że nie bardzo mają kim tych zawodników zastąpić, brakuje im zmienników tak wysokiej klasy. Na ich szczęście, pierwszym naprawdę trudnym testem, który przed nimi, będzie wyjazd na White Hart Lane 11 lutego. Jeśli jakimś cudem Senegal lub Wybrzeże Kości Słoniowej nie awansują do strefy medalowej, to ci zawodnicy na to spotkanie powinni już być do dyspozycji menedżera.

Cztery razy dwa jest osiem, więc nietrudno policzyć, że do Afryki z innych angielskich klubów udało się jeszcze dwóch graczy. Są oni również kluczowymi postaciami w swoich zespołach, choć te walczą raczej o utrzymanie niż mistrzostwo. Armand Traore po transferze z Arsenalu z miejsca stał się podstawowym lewym obrońcą QPR. Natomiast Mohamed Diame ważną rolę w Wigan odgrywa już przez trzeci sezon. Co ciekawe, obydwa te zespoły spotkają się ze sobą na Loftus Road 21 stycznia. Jeśli chodzi o pozostałe mecze, terminarz jest zdecydowanie gorszy dla „Latics”, którzy będą musieli zmierzyć się z Manchesterem City i Tottenhamem, czeka ich też bardzo ważny w kontekście walki o utrzymanie pojedynek z Boltonem. Rangers natomiast nie będą musieli stawać w szranki z przeciwnikami ze ścisłej czołówki, za to potyczki z Wolverhampton czy Blackburn mogą mieć znaczenie dla układu dołu tabeli.

Jest też oczywiście kilku trenerów szczęściarzy, którzy zyskali na niespodziewanych wynikach kwalifikacji i nie muszą tymczasowo rezygnować z usług swoich podopiecznych. O Harrym Redknappie z Tottenhamu już wspominałem, ale na pewno nie narzeka również Martin O’Neill. Co prawda, Ahmed El Mohamady używany jest sporadycznie, ale fakt, że na PNA nie wystąpi Benin i na Stadium Of Light mógł pozostać Stephane Sessegnon musiał bardzo uradować Irlandczyka. Natomiast Steve Kean cieszy się z braku awansu Nigerii, gdyby bowiem w tym okresie stracił swojego najlepszego strzelca (Yakubu), to szanse utrzymania Blackburn w Premier League spadłyby jeszcze bardziej. Nad wpadką „Super Orłów” nie płacze również Roy Hodgson, Peter Odemwingie zostaje na The Hawthorns. Także Arsenal mógł wysłać na Czarny Ląd więcej swoich przedstawicieli, ale na całej linii w eliminacjach zawiódł Kamerun Aleksa Songa.