Kamaldeen Sulemana

Pochodzenie

Urodził się 15 lutego 2002 roku w Techiman w Ghanie. Pierwsze kroki w piłce stawiał w młodzieżowej drużynie Techiman Liberty, a potem trafił do Right to Dream Academy, znanej akademii kształcącej młodych afrykańskich piłkarzy.

Mówił, że do ciężkiej pracy przyzwyczaił się, odkąd w wieku ośmiu lat zaczął trenować w Ghanie. Jego idolem był Ronaldinho, dlatego numer 10 jest jego ulubionym, a wśród piłkarzy, na których się wzoruje, wymienia też Alejandro Gómeza zwanego Papu.

Kariera

W styczniu 2020 roku przeniósł się z Right to Dream do duńskiego FC Nordsjælland, należącego do Right to Dream. Pierwszy zawodowy kontrakt, pięcioletni, podpisał w dniu osiemnastych urodzin, a tydzień później zadebiutował w Superlidze. W sezonie 2020/2021 został w Nordsjælland gwiazdą drużyny: strzelił dziesięć goli, najwięcej w zespole, a w kwietniu 2021 roku zdobył pięć bramek w pięciu meczach i dostał nagrodę dla piłkarza miesiąca.

16 lipca 2021 roku został zawodnikiem Stade Rennais. Podczas prezentacji mówił, że projekt klubu odpowiada jego oczekiwaniom, a Rennes słynie ze szkolenia, więc to najlepszy wybór dla młodego piłkarza. W debiucie w Ligue 1, w meczu z Lens, strzelił gola.

1 lutego 2023 roku podpisał czteroipółletni kontrakt z Southampton. 28 maja 2023 roku w ostatniej kolejce sezonu, w remisie 4:4 z Liverpoolem, zdobył swoje pierwsze dwa gole w Premier League. Drugiego strzelił po rajdzie z własnej połowy, a Southampton i tak już spadło z ligi.

W sezonie 2023/2024 w Championship dopadły go kontuzje. Doznał urazu mięśnia z tyłu uda i nie mógł jechać na Puchar Narodów Afryki w Wybrzeżu Kości Słoniowej, a do składu wrócił w lutym. Po meczu z Liverpoolem w Pucharze Anglii trener Russell Martin mówił, że kolejnym krokiem dla Kamaldeena jest poprawa decyzji w ostatniej tercji, że ma dużo talentu i musi zostać „zabójcą” pod bramką. W finale baraży o awans do Premier League, który Southampton wygrało z Leeds 1:0, siedział na ławce i nie wszedł na boisko. W następnym sezonie, już w Premier League, prowadził go Ivan Jurić.

2 lipca 2025 roku Atalanta ogłosiła, że wykupiła go na stałe z Southampton. Klub opisał go jako zawodnika, który może grać na skrzydle, jako drugi napastnik albo jako ofensywny pomocnik. Prezes Luca Percassi mówił, że za transferem przemawiało też to, że pracował już z Juriciem, który przyszedł do Atalanty jako nowy trener. Na prezentacji 31 lipca 2025 roku Sulemana mówił, że gdy zadzwoniła Atalanta, nie miał wątpliwości, że chce grać w Lidze Mistrzów i że podziwia mentalność Jurića. Dodał: „Jestem młody, chcę się uczyć i rozwijać”. Zapytany o Ademolę Lookmana, powiedział, że nie przyszedł go zastępować.

Sukcesy

• 2024 Wygrane baraże o awans do Premier League z Southampton
• 2021 Piłkarz miesiąca duńskiej Superligi (kwiecień)

Styl gry

To prawonożny skrzydłowy, najczęściej grający po lewej stronie i ścinający do środka. Na początku 2022 roku, w Rennes, był jednym z najlepszych młodych dryblerów: mijał rywali szybkością, zwodami i zmianą kierunku. Często zaczynał akcję szeroko, przy linii bocznej, a obrońcę mijał szybkością albo zmianą kierunku. Dobrze radził sobie też w pojedynkach jeden na jednego z bocznym obrońcą i w ciasnej przestrzeni. Dużo dawały także jego rajdy w kontrataku oraz biegi bez piłki: ruch po łuku, w którym ścina do środka i znów odchodzi na skrzydło, żeby przyjąć podanie w wolnej przestrzeni. Za słabszą stronę uznawano wtedy wybór rozwiązania, bo często strzelał z daleka, choć miał innych partnerów do podania.

Sam mówił na prezentacji w Atalancie, że zawsze próbuje minąć rywala i stwarzać okazje drużynie, czasem robi to „aż za często”, i że jest zawodnikiem bezpośrednim, który wnosi do ataku szybkość i kreatywność.

Reprezentacja

W reprezentacji Ghany zadebiutował 9 października 2020 roku w meczu towarzyskim z Mali. Na mistrzostwach świata w Katarze w 2022 roku dwukrotnie wchodził z ławki, w meczach z Koreą Południową i Urugwajem. Ghana wygrała z Koreą, ale po porażce z Urugwajem odpadła po fazie grupowej. W maju 2026 roku selekcjoner Carlos Queiroz powołał go do 26-osobowej kadry na mistrzostwa świata w Ameryce Północnej.