Jesper Lindstrøm

Pochodzenie

Urodził się 29 lutego 2000 roku w Taastrup pod Kopenhagą, wychował się w Taastrup i Brøndby Strand. Zaczynał w Tåstrup B.70, a od tamtejszego trenera dzieci dostał przydomek „Jobbe”, który został z nim na stałe. Jako zawodnik U-13 trafił do akademii Brøndby IF, klubu, któremu kibicowała cała jego rodzina.

W młodzieżowych drużynach był zwykle najmniejszy na boisku. Klub chwalił go za technikę, przegląd pola i rozumienie gry, ale brakowało mu warunków fizycznych, więc zdarzało się, że był pomijany w ważniejszych meczach. Wspominał, że klub kazał mu być cierpliwym. W U-17 zaczął rosnąć, a w U-19 trenował już z kadrą Superligi.

Kariera

W pierwszej drużynie Brøndby zadebiutował jesienią 2018 roku za trenera Alexandra Zornigera w Pucharze Danii, wchodząc na ostatnie dziesięć minut meczu z BK Marienlyst. Przełom przyszedł jednak za Nielsa Frederiksena. Lindstrøm mówił, że Frederiksen dał mu dużo minut, zawsze go wspierał i należał do trenerów, którzy pomogli mu najbardziej.

W sezonie 2020/2021 był jedną z twarzy Brøndby, które zdobyło mistrzostwo Danii. Jesienią 2020 roku dwunastu trenerów Superligi wybrało go Profilem Jesieni w plebiscycie „Tipsbladet”, a po raz pierwszy od 2000 roku wyróżnienie dostał zawodnik Brøndby. Lindstrøm mówił, że podniesienie trofeum na Brøndby Stadion było dla niego wielkim marzeniem.

W lipcu 2021 roku został sprzedany do Eintrachtu Frankfurt. Pierwsze miesiące w Bundeslidze były trudne: w pierwszych dziewięciu meczach nie miał udziału przy żadnym golu. W grudniu 2021 roku strzelił trzy gole i zaliczył dwie asysty w czterech meczach ligowych, a trener Oliver Glasner stawiał na niego w ofensywie. W sezonie 2021/2022 Frankfurt wyeliminował w Lidze Europy między innymi FC Barcelonę i wygrał rozgrywki. Lindstrøm w finale z Rangers w Sewilli wyszedł w pierwszym składzie i został zmieniony w 71. minucie, a Eintracht wygrał po rzutach karnych.

We wrześniu 2022 roku w Lidze Mistrzów strzelił jedynego gola w meczu z Olympique Marsylia, który dał Eintrachtowi pierwsze zwycięstwo w historii klubu w tych rozgrywkach.

W sierpniu 2023 roku przeszedł do SSC Napoli. Napoli było wtedy obrońcą mistrzowskiego tytułu. Lindstrøm wspominał, że trafił tam za trenera i dyrektora sportowego, którzy zdobyli z klubem mistrzostwo, ale zaraz po jego przyjściu wszystko się zmieniło. Mówił, że nie dostał pełnej szansy, że włoska liga jest bardziej zamknięta, niż lubi, i że trzej trenerzy w Napoli nie mówili dobrze po angielsku, co utrudniało rozmowy.

Latem 2024 roku został wypożyczony do Evertonu. Na początku trudno mu było wejść do składu, a lepiej zaczął grać po przyjściu Davida Moyesa w styczniu 2025 roku. Everton nie skorzystał z opcji transferu na stałe i Lindstrøm wrócił do Napoli, ale 23 lipca 2025 roku został wypożyczony do VfL Wolfsburg. Od września 2026 roku jest wypożyczony z Napoli do Red Bull Salzburg.

Sukcesy

• 2022 Liga Europy z Eintrachtem Frankfurt
• 2021 Mistrzostwo Danii z Brøndby IF

Styl gry

Gra w ofensywnym środku pola i na skrzydłach, w Evertonie głównie po prawej stronie. Jego największą bronią jest szybkość: w sezonie 2021/2022 należał do najczęściej sprintujących zawodników Bundesligi, a w Eintrachcie miał najwyższą prędkość maksymalną w drużynie. Sam mówił, że lubi mecze, w których jest dużo gry w obie strony i kontr, bo może wtedy wykorzystać tempo.

Trenerzy Superligi doceniali jego pracę w obronie i liczne doskoki do rywali. Dyrektor sportowy Frankfurtu Markus Krösche chwalił go za to, że po stracie piłki od razu ją odbiera. Selekcjoner Kasper Hjulmand cenił jego radość z gry i entuzjazm. W Evertonie dostał więcej swobody w ataku, ale nadal pomagał w defensywie. Mówił, że takie granie, z większą liczbą kontaktów z piłką i mniejszą liczbą biegów, bardziej mu odpowiada.

Reprezentacja

W październiku 2020 roku w eliminacjach mistrzostw Europy U-21 strzelił gola w doliczonym czasie meczu z Maltą, wygranego 3:1. W listopadzie 2020 roku selekcjoner Kasper Hjulmand powołał go do pierwszej reprezentacji na mecz ze Szwecją na Brøndby Stadion. Lindstrøm wszedł z ławki w 86. minucie i Dania wygrała 2:0.

W listopadzie 2022 roku Hjulmand umieścił go w kadrze na mistrzostwa świata w Katarze. W marcu 2025 roku wrócił do kadry za selekcjonera Briana Riemera po dobrej serii w Evertonie.