Jedenastka 27. kolejki Premier League

Yaya Toure – wielki pomocnik Manchesteru City znowu był motorem napędowym swojego zespołu. Po raz kolejny biegał niestrudzenie od pola karnego do pola karnego przez całe 90 minut. Kilka razy był blisko zdobycia gola, co ostatecznie mu się nie udało, ale mimo wszystko i tak zaprezentował się bardzo dobrze.

Gylfi Sigurdsson – młody Islandczyk po wypożyczeniu z Hoffenheim wyrasta na prawdziwą gwiazdę Swansea. Tym razem środkowy pomocnik zapewnił „Łabędziom” cenne zwycięstwo z Wigan, dwukrotnie wpisując się na listę strzelców. I nie były to żadne byle tam kopnięcia, tylko naprawdę ładne bramki, których powtórki można oglądać godzinami.

Ashley Young – angielski skrzydłowy znowu rozegrał bardzo dobre spotkanie. W pierwszej połowie zaliczył asystę przy trafieniu Rooneya, a w drugiej najpierw najsprytniej zachował się w zamieszaniu w polu karnym, a później oddał wspaniały strzał, z serii takich, które raczej można zobaczyć w FIFIE 12 niż na prawdziwych boiskach.

Paweł Pogriebniak – piłkarz kolejki.

Robin van Persie – Holender przez cały mecz był raczej mało widoczny w starciu z Liverpoolem, ale tutaj przystawił głowę, tam popisał się świetnym uderzeniem z woleja i zapewnił Arsenalowi trzy punkty na Anfield Road. Ostatnio po prostu jakkolwiek RvP nie kopnie piłki, ta wpada do siatki.

Ławka rezerwowych:

Simon Mignolet – nie tylko Szczęsny obronił w ten weekend karnego na boiskach Premier League. Świetną interwencją po strzale z 11 metrów Demby Ba popisał się Mignolet. Belg co prawda czystego konta nie zachował, ale gdyby nie on, Sunderland pewnie znowu przegrałby Wear Tyne Derby w tym sezonie.

Robert Huth – wrócił po trzymeczowym zawieszeniu i zaprezentował się bardzo solidnie. Niemiec tak dobrze zaopiekował się napastnikami Norwich, że ci, bramkostrzelni przecież gracze, nie potrafili znaleźć drogi do siatki, czym przyczynił się do minimalnego zwycięstwa Stoke 1:0.

Hatem Ben Arfa – Francuz jest bardzo ambitnym graczem i ostatnio przebąkiwał coś nawet o Złotej Piłce dla siebie w 2014 roku. Co prawda jeszcze mu do tej nagrody daleko, ale takimi występami jak przeciwko Sudnerlandowi może sobie tylko pomóc. Jego wejście na boisko wprowadziło wiele ożywienia w poczynania Newcastle, był bardzo aktywny i „Srokom” w końcu udało się wyrównać, choć Ben Arfa udziału przy bramce nie miał, to i tak w przekroju całego spotkania był najlepszy na boisku wśród gospodarzy.

Mario Balotelli – Włoch to zawodnik dość dziwny, każdy to wie. Tydzień temu jeszcze cieszył się z gola, wyzy=nając miłość swojej dziewczynie, Raffaelli Fico, a w piątek już przeszedł się do klubu ze striptizem. Mimo wszystko chyba mu pomogło, bo chociaż został ukarany, to w meczu z Boltonem był pełen energii. Co chwila tworzył sobie okazje do zdobycia gola, ale ze skutecznością już nie było tak dobrze i ostatecznie do bramki trafił tylko raz.

Piłkarz kolejki:

Paweł Pogriebniak – kupno Rosjanina to był po prostu strzał w dziesiątkę. Trzy mecze wystarczyły mu, by wyrównać dorobek strzelecki Fernando Torresa z jego wszystkich występów dla Chelsea. Najpierw powoli się rozkręcał, po razie trafiając do siatki, aż w końcu naprawdę odpalił i wbił hat-tricka drużynie „Wolves”. Pogrebniak gra świetnie, a czy jest to tylko krótkotrwała seria, czy zalążek naprawdę wspaniałej passy, wkrótce się przekonamy.

Gol kolejki:

Trudno było wybrać, bo pięknymi strzałami popisywali się m.in. Gylfi Sigurdsson (pierwszy gol) i Ashley Young (drugi gol), ale ostatecznie zdecydowaliśmy się na woleja van Persiego. Uderzenie piękne, a dodatkowo zapewniające prestiżowe zwycięstwo. No i już nie pierwsze takie Holendra w tym sezonie, przypomnijcie sobie jego trafienie z Evertonem na Emirates. Zresztą i wtedy, i teraz podawał mu Alex Song, widać, że chłopaki na treningach się nie obijają.

Wpadka kolejki:

Oprócz oczywistej oczywistości, jaką jest porażka Chelsea, skutkująca zwolnieniem AVB (czy naprawdę trzeba o tym jeszcze pisać?), warto chyba jeszcze wspomnieć o starciu Newcastle z Sunderlandem. Wear Tyne Derby to spotkania, w których nikt nogi nie odstawia. Tym razem skończyło się na dziewięciu żółtych i dwóch czerwonych kartkach. Bardzo głupich czerwonych kartkach, dodajmy. Sessegnon nie musiał wywijać rękami i uderzyć Tiote w twarz. Przeciwnika nie uszkodził (jakkolwiek kuriozalnie to brzmi, to chyba o to mu przecież chodziło), a w taki sposób zapewnił sobie tylko krótkoterminowy odpoczynek od piłki i osłabił prowadzący wtedy 1:0 zespół. Nie lepszym zachowaniem popisał się Lee Cattermole. Rozumiemy, że kapitan mógł być sfrustrowany po utracie zwycięstwa w prestiżowym spotkaniu w ostatnich sekundach, ale nie musiał wylewać wiadra pomyj na głowę sędziego. Nic nie zyskał, oprócz czerwonej kartki już po gwizdku. Dla porządku dodajmy jeszcze, że Demba Ba nie wykorzystał w międzyczasie rzutu karnego.