
Środkowy obrońca, mistrz Europy U-19 z Francją w 2016 roku, który w 2026 roku zagrał na mundialu w barwach Maroka.
Urodził się 9 stycznia 1997 roku w Tuluzie, w rodzinie z ojcem Senegalczykiem i matką Marokanką. Jego dziadek Labysse Diop grał w Girondins Bordeaux w latach 70. i był pierwszym Senegalczykiem w lidze francuskiej. Pasję do piłki przekazał mu ojciec. Zaczynał w klubie w Balma, aż zauważyli go skauci Toulouse FC. W 2006 roku trafił do akademii Toulouse i został w niej do awansu do pierwszego zespołu.
W Ligue 1 zadebiutował 28 listopada 2015 roku, jako 18-latek, w wygranym 2:0 meczu z Nicą na stadionie w Tuluzie. Szybko stał się ważnym ogniwem obrony i miał duży udział w utrzymaniu Toulouse w lidze w sezonie 2015/2016. Latem 2016 roku podpisał zawodowy kontrakt, a w październiku 2017 roku został kapitanem klubu, z którym doszedł do ćwierćfinału Pucharu Francji.
19 czerwca 2018 roku West Ham United ogłosił jego transfer. Dla angielskiego klubu był to wtedy rekordowy transfer w historii. W pierwszym meczu w Premier League, z Arsenalem w sierpniu 2018 roku, strzelił samobója. Po zwycięstwie 3:1 nad Manchesterem United we wrześniu 2018 roku José Mourinho nazwał go „potworem”. Do kwietnia 2019 roku grał w każdej minucie każdego meczu West Hamu, po czym Manuel Pellegrini wykluczył go z kadry meczowej na trzy kolejki, bo w jego grze pojawiły się błędy. Wrócił do składu na wygrany 1:0 mecz z Tottenhamem i został w nim najlepszym zawodnikiem. Z czasem stracił miejsce w składzie na rzecz Kurta Zoumy i Craiga Dawsona.
W sierpniu 2022 roku przeszedł do Fulham, które wróciło do Premier League. W sezonie 2023/2024 strzelił gola w rewanżowym półfinale Pucharu Ligi z Liverpoolem. 22 lipca 2026 roku, po mistrzostwach świata, podpisał czteroletni kontrakt z Ipswich Town, które wróciło do Premier League. Trener Gary O'Neil nazwał go imponującym obrońcą o dobrych umiejętnościach i woli zwycięstwa.
To wysoki środkowy obrońca, mierzący około 194 cm. Za młodu wzorował się na Vincencie Kompanym, Jérôme'ie Boatengu, Kurcie Zoumie i Mamadou Sakho. Trener reprezentacji Francji U-19 Ludovic Batelli opisywał go jako lidera przykładem, spokojnego i mało mówiącego, który mówi to, co trzeba. Batelli chciał, by był bardziej agresywny i szybszy w pierwszych krokach, gdy napastnik wybiega za jego plecy. W pierwszym sezonie w West Hamie wyróżniał się szybkością, siłą i dominacją w pojedynkach.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Francji od U-16 do U-21. W 2016 roku wystąpił na mistrzostwach Europy U-19 w Niemczech, w finale zagrał od początku i w ostatniej minucie strzelił gola na 4:0 w wygranym finale z Włochami w Sinsheim.
Mógł grać dla Maroka dzięki matce i dla Senegalu dzięki ojcu. W 2018 roku mówił, że będzie grał tylko dla Francji, nawet jeśli nigdy nie dostanie powołania do seniorskiej kadry. Trener Didier Deschamps nigdy go jednak nie powołał. W 2019 roku mówił, że przejście do innej reprezentacji z powodu braku powołania byłoby wyborem „domyślnym”. W marcu 2026 roku, w wieku 29 lat, przyjął ofertę Maroka. Selekcjoner Mohamed Ouahbi i prezes federacji Fouzi Lekjaa przedstawili mu swój plan, a on wspominał, że drużyna przyjęła go z otwartymi ramionami. FIFA zatwierdziła zmianę 26 marca, a Diop zadebiutował dzień później w towarzyskim meczu z Ekwadorem w Madrycie (1:1). Zagrał też w wygranym 2:1 meczu z Paragwajem.
Na mundialu w Ameryce Północnej w 2026 roku wystąpił w pięciu meczach Maroka. W 1/16 finału z Holandią w Monterrey strzelił głową gola na 1:1 w doliczonym czasie gry. Maroko wygrało po dogrywce rzutami karnymi 3:2. Marokańczycy odpadli w ćwierćfinale, przegrywając z Francją 0:2.
0
0
6,8
Minuty w sezonie
720′8 z 8 meczów