Czy generał Iniesta poprowadzi Hiszpanię do triumfu?

. Iniesta z piłką przy nodze, to Iniesta szczęśliwy, pełny werwy, sił. Jest on przykładem zawodnika, któremu piłka przy nodze, niczym magiczny klucz, otwiera umysł, wyostrza zmysły. Iniesta z futbolówką między nogami widzi więcej, reaguje szybciej.

Podobnymi, penetrującymi obronę rywala, podaniami Iniesta popisywał się w meczu z Turcją. W przegranym starciu z Chorwacją piłkarz „Barcy” również był aktywny. To po jego doskonałym podaniu w pole karne została podyktowana „jedenastka” dla „La Furia Roja”, którego nie wykorzystał Sergio Ramos. Ten mecz pokazał też inne oblicze lidera hiszpańskiej reprezentacji. W momencie, w którym Chorwacja przycisnęła, Iniesta był aktywny w grze w destrukcji. To pokazuje, że jest on prawdziwym generałem, który ma na celu dobro drużyny. W pierwszym turniejowym meczu Iniesta wyróżniał się w prawie każdej statystyce. Był drugim najczęściej podającym zawodnikiem. Aż 84 z 93 jego zagrań dotarło do adresata. Aż 45 z tych celnych podań było w strefę ataku. Oprócz tego Iniesta wykreował swoim kolegom aż pięć sytuacji bramkowych. Był też najczęściej dryblującym zawodnikiem.

Podobnie działo się cztery dni później, w meczu z Turcją. 93 z 99 podań było celnych. Po raz kolejny Andres okazał się w tym aspekcie najlepszy na boisku. 39 celnych zagrań w strefę ataku, z czego trzy, które stworzyły okazje bramkowe. Piłkarz Barcelony znów był najczęściej dryblującym graczem na boisku. Oprócz tego to właśnie jego najczęściej faulowano. W przegranym meczu z Chorwacją Iniesta ponownie brylował pod względem liczby podań. 87 z 94 było udanych.

Mistrzu, prowadź!

Czy awans do finału i dokonanie rzeczy niemożliwej – zdobycia mistrzostwa Europy po raz trzeci z rzędu – jest możliwe? No cóż, trzeba przyznać, że Hiszpanie sami bardzo utrudnili sobie tę sprawę. Zwycięstwo w meczu z Chorwacją dawało awans do 1/8 finału z 1. miejsca z grupy. To natomiast oznaczałoby, że Hiszpanie znaleźliby się w tej teoretycznie łatwiejszej części drabinki. Porażka sprawiła, że już w 1/8 finału będziemy świadkami powtórki ostatniego Euro. Oprócz tego w drodze do potencjalnego meczu finałowego podopieczni Del Bosque mogą trafić na Anglię, Francję, Niemcy.

Najpierw jednak trzeba będzie pokonać Włochów. Włochów, którzy jechali na turniej bez większych nadziei na końcowy triumf. Włochów, którzy jednak pozytywnie zaskoczyli i pokazali, że do walki o puchar Henriego Delaunaya będą się chcieli włączyć. Co to oznacza dla Iniesty? Z pewnością znów będzie najczęściej podającym zawodnikiem. Włosi uwielbiają grać cofnięci, oddawać inicjatywę przeciwnikom i czekać na kontrataki. To zwiastuje, że rozgrywający będzie miał pełne ręce roboty.

Czy jednak okaże się ona produktywna? Włosi bardzo zagęszczają strefę przed własnym polem karnym i w nim. Trójka środkowych obrońców, dwóch wahadłowych oraz środkowi pomocnicy – Parolo, Gieccherini i De Rossi. Wszyscy oni będą pilnować, by żadna z piłek zagrywanych przez Iniestę czy jego kolegów nie stanowiła zagrożenia dla bramki Buffona. A że potrafią to robić, udowodnili już w meczu z Belgią.

Po pierwszych dwóch spotkaniach w Hiszpanii zapanowała euforia. Kibice znów uwierzyli w końcowy triumf. Jednak po przegranej z Chorwacją oraz z pojedynkiem z Italią na horyzoncie wiara ta nieco osłabła. Niezachwiana jest jednak wiara w to, że generał środka pola „La Furia Roja” to piłkarz, bez którego końcowy triumf jest niemożliwy. Z nim i jego magiczną grą można nawet przenosić góry, jak wysokie by nie były.

• Andres Iniesta
• Hiszpania
• Barcelona
• Włochy

. Iniesta z piłką przy nodze, to Iniesta szczęśliwy, pełny werwy, sił. Jest on przykładem zawodnika, któremu piłka przy nodze, niczym magiczny klucz, otwiera umysł, wyostrza zmysły. Iniesta z futbolówką między nogami widzi więcej, reaguje szybciej.

Podobnymi, penetrującymi obronę rywala, podaniami Iniesta popisywał się w meczu z Turcją. W przegranym starciu z Chorwacją piłkarz „Barcy” również był aktywny. To po jego doskonałym podaniu w pole karne została podyktowana „jedenastka” dla „La Furia Roja”, którego nie wykorzystał Sergio Ramos. Ten mecz pokazał też inne oblicze lidera hiszpańskiej reprezentacji. W momencie, w którym Chorwacja przycisnęła, Iniesta był aktywny w grze w destrukcji. To pokazuje, że jest on prawdziwym generałem, który ma na celu dobro drużyny. W pierwszym turniejowym meczu Iniesta wyróżniał się w prawie każdej statystyce. Był drugim najczęściej podającym zawodnikiem. Aż 84 z 93 jego zagrań dotarło do adresata. Aż 45 z tych celnych podań było w strefę ataku. Oprócz tego Iniesta wykreował swoim kolegom aż pięć sytuacji bramkowych. Był też najczęściej dryblującym zawodnikiem.

Podobnie działo się cztery dni później, w meczu z Turcją. 93 z 99 podań było celnych. Po raz kolejny Andres okazał się w tym aspekcie najlepszy na boisku. 39 celnych zagrań w strefę ataku, z czego trzy, które stworzyły okazje bramkowe. Piłkarz Barcelony znów był najczęściej dryblującym graczem na boisku. Oprócz tego to właśnie jego najczęściej faulowano. W przegranym meczu z Chorwacją Iniesta ponownie brylował pod względem liczby podań. 87 z 94 było udanych.

Mistrzu, prowadź!

Czy awans do finału i dokonanie rzeczy niemożliwej – zdobycia mistrzostwa Europy po raz trzeci z rzędu – jest możliwe? No cóż, trzeba przyznać, że Hiszpanie sami bardzo utrudnili sobie tę sprawę. Zwycięstwo w meczu z Chorwacją dawało awans do 1/8 finału z 1. miejsca z grupy. To natomiast oznaczałoby, że Hiszpanie znaleźliby się w tej teoretycznie łatwiejszej części drabinki. Porażka sprawiła, że już w 1/8 finału będziemy świadkami powtórki ostatniego Euro. Oprócz tego w drodze do potencjalnego meczu finałowego podopieczni Del Bosque mogą trafić na Anglię, Francję, Niemcy.

Najpierw jednak trzeba będzie pokonać Włochów. Włochów, którzy jechali na turniej bez większych nadziei na końcowy triumf. Włochów, którzy jednak pozytywnie zaskoczyli i pokazali, że do walki o puchar Henriego Delaunaya będą się chcieli włączyć. Co to oznacza dla Iniesty? Z pewnością znów będzie najczęściej podającym zawodnikiem. Włosi uwielbiają grać cofnięci, oddawać inicjatywę przeciwnikom i czekać na kontrataki. To zwiastuje, że rozgrywający będzie miał pełne ręce roboty.

Czy jednak okaże się ona produktywna? Włosi bardzo zagęszczają strefę przed własnym polem karnym i w nim. Trójka środkowych obrońców, dwóch wahadłowych oraz środkowi pomocnicy – Parolo, Gieccherini i De Rossi. Wszyscy oni będą pilnować, by żadna z piłek zagrywanych przez Iniestę czy jego kolegów nie stanowiła zagrożenia dla bramki Buffona. A że potrafią to robić, udowodnili już w meczu z Belgią.

Po pierwszych dwóch spotkaniach w Hiszpanii zapanowała euforia. Kibice znów uwierzyli w końcowy triumf. Jednak po przegranej z Chorwacją oraz z pojedynkiem z Italią na horyzoncie wiara ta nieco osłabła. Niezachwiana jest jednak wiara w to, że generał środka pola „La Furia Roja” to piłkarz, bez którego końcowy triumf jest niemożliwy. Z nim i jego magiczną grą można nawet przenosić góry, jak wysokie by nie były.