Holenderskie kłopoty

Na domiar złego ekipy, które decydują się na golkipera urodzonego w Holandii, najczęściej stawiają na rutyniarza. Taką praktykę z powodzeniem stosują zarówno zespoły z ligowej czołówki (Feyenoord, FC Twente), ligowi przeciętniacy (Groningen, NAC), jak i drużyny walczące o zachowanie ligowego bytu (ADO, Willem II). Nieco lepiej sytuacja wygląda w Rodzie JC, gdzie między słupkami stają na przemian specjalizujący się w obronie rzutów karnych 26-latek Joost Terol i rytunowany Rene Ponk. Uczciwie trzeba jednak przyznać, że w Eredivisie są obecnie tylko dwa zespoły zdecydowanie stawiający na rodzimych golkiperów będących przez ‘trzydziestką’.

Przykładem świeci Excelsior – w zespole tegorocznego beniaminka od początku rozgrywek dobrze spisuje się bowiem 24-letni Theo Zwarthoed, w Utrechcie z kolei nieźle radzi sobie niedoceniany przez wielu i długo pozostający w cieniu wspomnianego już Terola Michel Vorm. Dla Marco van Bastena marne to jednak pocieszenie, ponieważ umiejętności tych zawodników wciąż odbiegają od reprezentacyjnej klasy. Analizując przytoczone tu przykłady trudno się dziwić, że bramkarze z ojczyzny Cruyffa nie są cenieni także na obczyźnie. Po za Van der Saarem na uwagę zasługuje bowiem tylko osoba reprezentującego barwy Kansas City Haralda Wapenaara.

Nadzieja w Surinamie

Jeszcze przed rokiem za największą nadzieję holenderskiej bramki uważany był Boy Waterman. 22-latkowi przyplątała się jednak paskudna kontuzja, która gwałtownie wyhamowała rozwój jego kariery i sprawiła, iż stracił on miejsce w bramce SC Heerenveen, co zaowocowało wypożyczeniem na DSB Stadium. Rezerwowym jest także w Jong Oranje, gdzie funkcję pierwszego golkipera pełni Kenneth Vermeer. I to właśnie czarnoskóry zawodnik jest w tej chwili głównym kandydatem do tego, by za kilka lat stać się etatowym golkiperem pierwszej reprezentacji. Najpierw będzie jednak zmuszony uporać się z problemami klubowymi, bo w Ajaksie najczęściej zajmuje miejsce na trybunach.

W tym wypadku wymownym faktem jest jednak to, że Vermeer urodził się… w Surinamie i do Holandii trafił tylko dzięki znakomitej siatce skautów rozwiniętej przez amsterdamski klub. Jednak skoro z powodzeniem w Oranje występować mogą już jego rodacy – Urby Emanuelson i Ryan Babel, to czemu nie Kenneth? Zdaje się, że Holenderzy nie mają w tej chwili żadnej sensownej alternatywy.

• Holandia
• Marco van Basten

Na domiar złego ekipy, które decydują się na golkipera urodzonego w Holandii, najczęściej stawiają na rutyniarza. Taką praktykę z powodzeniem stosują zarówno zespoły z ligowej czołówki (Feyenoord, FC Twente), ligowi przeciętniacy (Groningen, NAC), jak i drużyny walczące o zachowanie ligowego bytu (ADO, Willem II). Nieco lepiej sytuacja wygląda w Rodzie JC, gdzie między słupkami stają na przemian specjalizujący się w obronie rzutów karnych 26-latek Joost Terol i rytunowany Rene Ponk. Uczciwie trzeba jednak przyznać, że w Eredivisie są obecnie tylko dwa zespoły zdecydowanie stawiający na rodzimych golkiperów będących przez ‘trzydziestką’.

Przykładem świeci Excelsior – w zespole tegorocznego beniaminka od początku rozgrywek dobrze spisuje się bowiem 24-letni Theo Zwarthoed, w Utrechcie z kolei nieźle radzi sobie niedoceniany przez wielu i długo pozostający w cieniu wspomnianego już Terola Michel Vorm. Dla Marco van Bastena marne to jednak pocieszenie, ponieważ umiejętności tych zawodników wciąż odbiegają od reprezentacyjnej klasy. Analizując przytoczone tu przykłady trudno się dziwić, że bramkarze z ojczyzny Cruyffa nie są cenieni także na obczyźnie. Po za Van der Saarem na uwagę zasługuje bowiem tylko osoba reprezentującego barwy Kansas City Haralda Wapenaara.

Nadzieja w Surinamie

Jeszcze przed rokiem za największą nadzieję holenderskiej bramki uważany był Boy Waterman. 22-latkowi przyplątała się jednak paskudna kontuzja, która gwałtownie wyhamowała rozwój jego kariery i sprawiła, iż stracił on miejsce w bramce SC Heerenveen, co zaowocowało wypożyczeniem na DSB Stadium. Rezerwowym jest także w Jong Oranje, gdzie funkcję pierwszego golkipera pełni Kenneth Vermeer. I to właśnie czarnoskóry zawodnik jest w tej chwili głównym kandydatem do tego, by za kilka lat stać się etatowym golkiperem pierwszej reprezentacji. Najpierw będzie jednak zmuszony uporać się z problemami klubowymi, bo w Ajaksie najczęściej zajmuje miejsce na trybunach.

W tym wypadku wymownym faktem jest jednak to, że Vermeer urodził się… w Surinamie i do Holandii trafił tylko dzięki znakomitej siatce skautów rozwiniętej przez amsterdamski klub. Jednak skoro z powodzeniem w Oranje występować mogą już jego rodacy – Urby Emanuelson i Ryan Babel, to czemu nie Kenneth? Zdaje się, że Holenderzy nie mają w tej chwili żadnej sensownej alternatywy.