Środkowy pomocnik, który z Napoli zdobył mistrzostwo Włoch w 2023 i 2025 roku, a z Olympique Marsylia grał w finale Ligi Europy 2018.
André-Frank Zambo Anguissa urodził się 16 listopada 1995 roku w Jaunde w Kamerunie. Nie przeszedł przez akademię: wychował się na ulicznym graniu po szkole z kolegami. Do zawodowej piłki trafił późno, bo w 2013 roku zauważył go na turnieju talentów agent Maxime Nana i zabrał go do Coton Sport z Garoua na północy kraju. Mówił, że nazywano go tam „czystą szóstką”, bo przejmował piłkę przed obroną i dryblował, a gra w upale rzędu 35–40 stopni go zahartowała.
W wieku 18 lat wyjechał do Europy, ale nie do Marsylii, tylko do Stade de Reims. Nie miał tam drogi do pierwszej drużyny i grał w rezerwach, w czwartej klasie rozgrywkowej. Jean-Philippe Durand, były pomocnik Olympique Marsylia, który pracował dla klubu jako skaut, zauważył go jeszcze w Kamerunie, na pokazie organizowanym przez agenta w Mbankomo, i nie zerwał z nim kontaktu: jeździł oglądać jego mecze w rezerwach Reims.
Pod koniec lipca 2015 roku podpisał kontrakt z Olympique Marsylia, gdzie sprowadził go Marcelo Bielsa. Argentyński trener zrezygnował 8 sierpnia 2015 roku, po pierwszej kolejce ligowej, ale Zambo Anguissa stopniowo wszedł do podstawowego składu. W październiku 2016 roku drużynę objął Rudi Garcia i powiedział mu, żeby się wyluzował i cieszył grą. Franck Passi, który był asystentem Bielsy, nauczył go grać prościej. Zambo Anguissa wspominał, że był młodym piłkarzem, który dużo biegał i dawał z siebie wszystko, ale bywał nieporadny, bo chciał robić wszystko naraz: dryblować, prowadzić piłkę. Garcia zachęcał go do gry w roli defensywnego pomocnika. W 2018 roku Zambo Anguissa należał do podstawowych zawodników Marsylii w finale Ligi Europy, przegranym 0:3 z Atlético Madryt.
Po finale przeszedł do Fulham. Klub spadł z Premier League w sezonie 2018/2019, a Zambo Anguissa został wypożyczony do Villarreal. Trener Javi Calleja grał tam bardzo konkretnie w pressingu i podaniach, a Zambo Anguissa mówił, że dzięki temu wiele się nauczył. Hiszpański sezon dał mu swobodę w ataku przy zachowaniu defensywnej dyscypliny. W sezonie 2020/2021 wrócił do Premier League z Fulham pod wodzą Scotta Parkera, ale klub znów spadł.
31 sierpnia 2021 roku Napoli ogłosiło wypożyczenie go z opcją wykupu. Debiut w Serie A zaliczył 11 września w wygranym meczu z Juventusem. Zagrał tak dobrze, że chwalił go na konferencji Spalletti. 26 maja 2022 roku Napoli wykupiło go na stałe. W sezonie 2022/2023 należał do podstawowych pomocników drużyny Luciana Spallettiego, która zdobyła mistrzostwo Włoch. 7 września 2022 roku w wygranym 4:1 meczu Ligi Mistrzów z Liverpoolem to on i Stanislav Lobotka kontrolowali środek pola.
W sezonie 2024/2025 pod wodzą Antonio Conte zdobył sześć goli w Serie A, wtedy najwięcej w karierze w jednym sezonie, w tym w styczniu 2025 roku w ważnym zwycięstwie nad Juventusem. Napoli zdobyło wtedy kolejne mistrzostwo Włoch.
Ma długie nogi, a mimo to porusza się w ciasnych przestrzeniach zaskakująco płynnie. Najpierw przyciąga pressing, a potem długimi krokami wychodzi z niego z piłką. Dzięki temu rywalom trudno go zatrzymać, nawet gdy mają mało miejsca. Od dzieciństwa dobrze dryblował, a w sezonie w Villarreal należał do pomocników z największą liczbą udanych dryblingów w lidze hiszpańskiej. Trener Calleja dał mu tam rolę pomocnika, który pracuje na całym boisku, w obronie i w ataku. W Napoli Conte'a w sezonie 2024/2025 dominował w środku pola i napędzał grę z piłką.
Przed Pucharem Narodów Afryki 2017 selekcjoner Hugo Broos chciał go powołać, ale odmówił, bo uważał, że jest za młody i musi najpierw ugruntować pozycję w klubie. 22 czerwca 2017 roku w Pucharze Konfederacji w Rosji strzelił pierwszego gola w kadrze: w meczu z Australią (1:1) przelobował bramkarza Mathew Ryana. Miał wtedy 21 lat.
Zagrał w sześciu meczach Pucharu Narodów Afryki 2021, rozegranego w styczniu i lutym 2022 roku w Kamerunie; gospodarze zdobyli brąz po zwycięstwie z Burkina Faso w rzutach karnych. Na mistrzostwach świata w Katarze w 2022 roku wystąpił w podstawowym składzie w wygranym 1:0 meczu z Brazylią.
W listopadzie 2025 roku na zgrupowaniu reprezentacji doznał poważnego urazu mięśnia dwugłowego uda i nie zagrał w Pucharze Narodów Afryki 2025 w Maroku.
1
co 391 minut
0
6,7
Minuty w sezonie
391′6 z 9 meczów
1:4
SSC Napoli636,51:4SSC Napoli6,53:3
AS Roma907,93:3Roma7,9
1:0SSC Napoli0–1:0SSC Napoli
1:1SSC Napoli1–1:1SSC Napoli
3:2SSC Napoli906,63:2SSC Napoli6,61:2
Como806,31:2Como6,3
0:2SSC Napoli676,30:2SSC Napoli6,3| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | SSC Napoli | Serie A | 18 | 1256 | 4 | 1 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | SSC Napoli | Liga Mistrzów | 4 | 341 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | Cameroon | – | – | – | – | |
| 2024/2025Serie A | SSC Napoli | Serie A | 35 | 2857 | 6 | 4 |
| 2024/2025 | Cameroon | – | – | – | – | |
| 2023/2024Serie A | SSC Napoli | Serie A | 34 | 2792 | 0 | 2 |
| 2023/2024 | Cameroon | – | – | – | – | |
| 2022/2023Serie A | SSC Napoli | Serie A | 23 | 1927 | 2 | 3 |
| 2022/2023 | Cameroon | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Cameroon | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | SSC Napoli | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Cameroon | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Fulham | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Cameroon | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Villarreal | – | – | – | – | |
| 2018/2019Puchar Ligi Angielskiej | Fulham | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2018/2019 | Cameroon | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Cameroon | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Olympique Marsylia | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Olympique Marsylia | – | – | – | – | |
| 2015/2016Ligue 1 | Olympique Marsylia | Ligue 1 | 3 | 75 | 0 | 0 |
| 2014/2015 | Stade de Reims | – | – | – | – |
Kamerun
