
Defensywny pomocnik z Urugwaju, który z Fluminense Rio de Janeiro doszedł do półfinału klubowych mistrzostw świata w 2025 roku.
Urodził się 21 sierpnia 2003 roku w Montevideo. Pierwszy raz zagrał w klubie dziecięcym Rocha w wieku trzech lat: zabrał go tam znajomy ojca. Dzieciństwo spędzał głównie na grze w piłkę na ulicy i w kulki. Szkółka trenera Césara Santosa skontaktowała się z jego matką, a od tamtej pory był związany z Defensor Sporting. Zaczął trenować w roczniku 2002, bo rocznika 2003 jeszcze nie było.
W 2021 roku trener Eduardo Acevedo zabrał go razem z Alanem Matturro i Sebastiánem Boselli na przygotowania z pierwszym zespołem Defensor Sporting, który grał wtedy w drugiej lidze. Bernal zadebiutował w wygranym 2:1 meczu z Rochą. Wkrótce po tym z klubu odeszła większość doświadczonych piłkarzy po wewnętrznym konflikcie i zespół opierał się na wychowankach. Bernal mówił, że rozglądając się po szatni, miał wrażenie, że gra w drużynie juniorów.
W 2022 roku Defensor Sporting wygrał pierwszą edycję Copa AUF Uruguay, pucharu dla klubów z całego kraju. Bernal strzelił w niej pierwszego gola dla pierwszej drużyny, w meczu z Racingiem, który nie był transmitowany. W półfinale z Liverpoolem Montevideo zerwał więzadła krzyżowe i przez dziewięć miesięcy nie grał. Finał z La Luz (1:0, 13 listopada 2022 roku) oglądał o kulach i w ortezie. Przez kontuzję ominęły go turniej Sudamericano i mistrzostwa świata U-20.
Po powrocie został jednym z kapitanów Defensora. Na początku 2024 roku strzelił gola w pierwszym meczu Copa Libertadores z Puerto Cabello. 22 maja 2024 roku wyszedł w podstawowym składzie w finale drugiej edycji Copa AUF Uruguay z Montevideo City Torque. Defensor wygrał po rzutach karnych 4:2, po remisie 2:2.
3 sierpnia 2024 roku Fluminense Rio de Janeiro, ówczesny zdobywca Copa Libertadores, ogłosiło, że Bernal podpisał kontrakt do lipca 2028 roku. Powiedział wtedy, że zawsze chciał zrobić taki krok. W Brazylii, gdzie grało się co trzy dni, zmienił sposób odżywiania i regeneracji. Trener Renato Gaúcho powierzył mu opaskę kapitana w dwóch meczach Copa Sudamericana, gdy miał 21 lat. Bernal mówił, że trener potwierdził to dzień wcześniej i dodał, że ma w nim pełne zaufanie.
Na klubowe mistrzostwa świata w Stanach Zjednoczonych w 2025 roku przyjechał po kontuzji mięśnia. W turnieju grał od pierwszej minuty w wygranych meczach pucharowych z Interem Mediolan (2:0) i Al-Hilal (2:1), w ustawieniu z trzema obrońcami, które zastosował Renato. W półfinale 8 lipca Fluminense przegrało z Chelsea 0:2.
Real Betis obserwował go od dawna, również podczas wyjazdów skautów do Brazylii. Bernal mówił, że klub zaczął o niego zabiegać po klubowych mistrzostwach świata, ale transfer wtedy nie doszedł do skutku, a latem 2025 roku Betis postawił na innych pomocników. W lipcu 2026 roku klub z Sewilli ogłosił transfer Bernala z Fluminense i jego kontrakt do 2031 roku.
Gra jako defensywny pomocnik. Jest taktycznie inteligentny, zdyscyplinowany w zajmowaniu przestrzeni, pewny z piłką i rzadko traci pozycję. O sobie mówił, że jest pozycyjną „piątką” i oferuje dynamikę, agresywność i grę fair. W 2024 roku dodał, że czasem lubi wejść w pole karne i strzelać z dystansu, choć, jak przyznał, nie wychodzi mu to dobrze.
W młodzieżowych reprezentacjach Urugwaju był podstawowym zawodnikiem we wszystkich kategoriach wiekowych. Pierwsze powołanie do seniorskiej kadry dostał w październiku 2024 roku, na mecze eliminacji mistrzostw świata z Peru w Limie i z Ekwadorem w Montevideo. W seniorskiej reprezentacji zadebiutował 24 września 2026 roku w towarzyskim meczu z Japonią.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
472′8 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2024/2025 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Defensor Sporting | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Defensor Sporting | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Defensor Sporting | – | – | – | – |





