Euroanaliza 2011: Komu ufa Smuda?

Lewa obrona. Tu sytuacja wbrew pozorom jest jasna. Choć selekcjoner i spora część kibiców modli się o to, żeby ze zdrowiem i formą na czerwiec zdążył Sebastian Boenisch, szanse na to nie są wielkie. Zamiast zawodnika Werderu Brema na lewej flance sporo meczów rozegrał Jakub Wawrzyniak i, po części dzięki własnym umiejętnościom, a po części za sprawą beznadziei potencjalnych rywali, wywalczył sobie pewną pozycję. Gracz warszawskiej Legii zagrał w tym roku w ośmiu meczach, a poza Maciejem Sadlokiem nie ma zawodnika, który zagrałby w tym roku na lewej obronie więcej niż raz.

Lewe skrzydło/ofensywny pomocnik. Te dwie pozycje można w przypadku naszej kadry potraktować niejako zbiorczo. Mamy bowiem dwóch zawodników, którzy występują jednakowo często na obydwu pozycjach, czyli Adriana Mierzejewskiego i Ludovica Obraniaka. Ten pierwszy wystąpił w tym roku w aż 11 spotkaniach, gracz Lille natomiast w ośmiu. Obaj są bardziej pożyteczni za plecami napastnika (chociaż „Ludo”, który zaliczył fatalny rok w kadrze, najbardziej pożyteczny jest chyba wtedy, kiedy nie gra), zatem w dalszym ciągu nie mamy skrzydłowego. Tutaj kandydatów jest dwóch. Gdyby nie absencja spowodowana aferą „piwną”, można byłoby w ciemno stawiać na Sławomira Peszkę. Gracz Koeln jest co prawda graczem prawonożnym, ale mówiąc szczerze, większy z niego pożytek, jak biegnie z piłką, niż gdy robi z nią cokolwiek innego (poza tym nikt sobie nie wyobraża, by miał zluzować na prawym skrzydle Kubę Błaszczykowskiego). „Peszkin” zagrał w tym roku w ośmiu meczach kadry. Po piętach depcze mu Maciej Rybus, który coraz śmielej puka do bram reprezentacji i zaliczył sześć spotkań. Wymieniona dwójka to gracze o tak różnej specyfice, że dobrze jest ich mieć obydwu w kadrze. Sześć spotkań zaliczył też w tym roku Szymon Pawłowski, ale on, podobnie jak Peszko, jest raczej graczem prawej flanki. W kontekście skrzydła warto pamiętać jeszcze o Waldemarze Sobocie, Tomaszu Kupiszu czy Patryku Małeckim, choć każdy z nich zaliczył zaledwie po jednym występie.

Nietykalni

Kto w 2011 roku rozegrał najwięcej spotkań ze wszystkich? Pierwsze skojarzenie jest słuszne – 12 meczów zaliczył nasz kapitan, Kuba Błaszczykowski. Prawoskrzydłowy nie opuścił żadnego spotkania pierwszej reprezentacji, nie zagrał tylko w styczniowym i grudniowym sparingu kadry ligowej. Następne nazwiska to mała niespodzianka – graczowi Borussii dorównał w tym roku Dariusz Dudka, również pojawiając się we wszystkich istotnych meczach. Tuż za ich plecami plasują się Rafał Murawski (11 występów) i dorównujący mu Mierzejewski, o którym już wspominaliśmy. Piłkarz roku 2011, Robert Lewandowski, podobnie jak dwaj wyżej wymienieni koledzy, także rozegrał 11 spotkań (nawiasem mówiąc, strzelił w nich cztery gole, tyle samo, co Błaszczykowski).

Innymi słowy, wymieniona piątka może się pochwalić właściwie stuprocentową frekwencją i jeżeli nie dopadną ich kontuzje, na pewno znajdą się w 23-osobowej kadrze na mistrzostwa. Wielce prawdopodobne, że w komplecie zameldują się też na boisku w meczu otwarcia.

W tej części tekstu nie sposób nie wspomnieć o dwóch innych pewniakach do wyjściowego składu. Łukasz Piszczek w minionym roku zaliczył tylko osiem występów. Pozostałe cztery opuścił ze względu na drobne kłopoty zdrowotne, a także, jak pamiętamy, dużo większe kłopoty dyscyplinarne. Tak czy inaczej, chyba nikt nie wyobraża sobie naszej prawej defensywy w innej obsadzie. Drugi gracz, który może być pewny powołania na Euro, to Wojciech Szczęsny. I tu prawdziwa niespodzianka, golkiper Arsenalu rozegrał w tym roku zaledwie 5 spotkań w kadrze! Wytłumaczeniem tego faktu są również (po części) drobne kontuzje. Głównym powodem tak ubogiej liczby meczów w reprezentacji jest przede wszystkim ogólne przekonanie, że Szczęsny jest numerem jeden. Gra on więc tylko w najważniejszych spotkaniach, pozostałe natomiast służą ustaleniu hierarchii bramkarskiej za jego plecami. Owo ustalanie, jak na razie, nie przyniosło większych efektów – dwa mecze ma na koncie Łukasz Fabiański, trzy Grzegorz Sandomierski (ale trudno go brać w tej chwili za poważnego kandydata – ława w Genku). Jeden występ na koncie mają Michał Gliwa, Sebastian Małkowski i Przemysław Tytoń. Kto wie, może ten ostatni po wyleczeniu groźnej kontuzji ponownie włączy się do walki o miejsce w kadrze na Euro?

Ciekawostki

Na koniec kilka faktów, które trochę dziwią, a trochę śmieszą. W 14 spotkaniach, które rozegrała w mijającym roku reprezentacja Polski, wystąpiło… 54 zawodników. Nie trzeba być zatem wybitnie spostrzegawczym, żeby stwierdzić, że taka liczba reprezentantów świadczy o tym, że selekcjoner rozpaczliwie szuka i powołuje właściwie kogo popadnie. W poprzednich 12 miesiącach takie cuda można było jeszcze zaakceptować, w roku poprzedzającym turniej, z pewnością nie jest to dobry prognostyk.

Fakty śmieszne:

w tym roku w reprezentacji zagrali Marcin Kikut i Dawid Nowak.

Trzy spotkania zaliczył… Roger Guerreiro!

Dwa spotkania ma na koncie Piotr Celeban. Szkoda, że obydwa dla ligowców.

Dwaj najważniejsi Polacy w składzie Wisły Kraków, Patryk Małecki i Cezary Wilk, zaliczyli po jednym występie.

Zaledwie cztery razy w koszulce z orzełkiem zagrał w tym roku Kamil Grosicki, świetnie radzący sobie w Turcji…

…za to nieradzący sobie w Lille Ireneusz Jeleń zagrał raz. Słownie JEDEN raz.

• Franciszek Smuda
• Polska

Lewa obrona. Tu sytuacja wbrew pozorom jest jasna. Choć selekcjoner i spora część kibiców modli się o to, żeby ze zdrowiem i formą na czerwiec zdążył Sebastian Boenisch, szanse na to nie są wielkie. Zamiast zawodnika Werderu Brema na lewej flance sporo meczów rozegrał Jakub Wawrzyniak i, po części dzięki własnym umiejętnościom, a po części za sprawą beznadziei potencjalnych rywali, wywalczył sobie pewną pozycję. Gracz warszawskiej Legii zagrał w tym roku w ośmiu meczach, a poza Maciejem Sadlokiem nie ma zawodnika, który zagrałby w tym roku na lewej obronie więcej niż raz.

Lewe skrzydło/ofensywny pomocnik. Te dwie pozycje można w przypadku naszej kadry potraktować niejako zbiorczo. Mamy bowiem dwóch zawodników, którzy występują jednakowo często na obydwu pozycjach, czyli Adriana Mierzejewskiego i Ludovica Obraniaka. Ten pierwszy wystąpił w tym roku w aż 11 spotkaniach, gracz Lille natomiast w ośmiu. Obaj są bardziej pożyteczni za plecami napastnika (chociaż „Ludo”, który zaliczył fatalny rok w kadrze, najbardziej pożyteczny jest chyba wtedy, kiedy nie gra), zatem w dalszym ciągu nie mamy skrzydłowego. Tutaj kandydatów jest dwóch. Gdyby nie absencja spowodowana aferą „piwną”, można byłoby w ciemno stawiać na Sławomira Peszkę. Gracz Koeln jest co prawda graczem prawonożnym, ale mówiąc szczerze, większy z niego pożytek, jak biegnie z piłką, niż gdy robi z nią cokolwiek innego (poza tym nikt sobie nie wyobraża, by miał zluzować na prawym skrzydle Kubę Błaszczykowskiego). „Peszkin” zagrał w tym roku w ośmiu meczach kadry. Po piętach depcze mu Maciej Rybus, który coraz śmielej puka do bram reprezentacji i zaliczył sześć spotkań. Wymieniona dwójka to gracze o tak różnej specyfice, że dobrze jest ich mieć obydwu w kadrze. Sześć spotkań zaliczył też w tym roku Szymon Pawłowski, ale on, podobnie jak Peszko, jest raczej graczem prawej flanki. W kontekście skrzydła warto pamiętać jeszcze o Waldemarze Sobocie, Tomaszu Kupiszu czy Patryku Małeckim, choć każdy z nich zaliczył zaledwie po jednym występie.

Nietykalni

Kto w 2011 roku rozegrał najwięcej spotkań ze wszystkich? Pierwsze skojarzenie jest słuszne – 12 meczów zaliczył nasz kapitan, Kuba Błaszczykowski. Prawoskrzydłowy nie opuścił żadnego spotkania pierwszej reprezentacji, nie zagrał tylko w styczniowym i grudniowym sparingu kadry ligowej. Następne nazwiska to mała niespodzianka – graczowi Borussii dorównał w tym roku Dariusz Dudka, również pojawiając się we wszystkich istotnych meczach. Tuż za ich plecami plasują się Rafał Murawski (11 występów) i dorównujący mu Mierzejewski, o którym już wspominaliśmy. Piłkarz roku 2011, Robert Lewandowski, podobnie jak dwaj wyżej wymienieni koledzy, także rozegrał 11 spotkań (nawiasem mówiąc, strzelił w nich cztery gole, tyle samo, co Błaszczykowski).

Innymi słowy, wymieniona piątka może się pochwalić właściwie stuprocentową frekwencją i jeżeli nie dopadną ich kontuzje, na pewno znajdą się w 23-osobowej kadrze na mistrzostwa. Wielce prawdopodobne, że w komplecie zameldują się też na boisku w meczu otwarcia.

W tej części tekstu nie sposób nie wspomnieć o dwóch innych pewniakach do wyjściowego składu. Łukasz Piszczek w minionym roku zaliczył tylko osiem występów. Pozostałe cztery opuścił ze względu na drobne kłopoty zdrowotne, a także, jak pamiętamy, dużo większe kłopoty dyscyplinarne. Tak czy inaczej, chyba nikt nie wyobraża sobie naszej prawej defensywy w innej obsadzie. Drugi gracz, który może być pewny powołania na Euro, to Wojciech Szczęsny. I tu prawdziwa niespodzianka, golkiper Arsenalu rozegrał w tym roku zaledwie 5 spotkań w kadrze! Wytłumaczeniem tego faktu są również (po części) drobne kontuzje. Głównym powodem tak ubogiej liczby meczów w reprezentacji jest przede wszystkim ogólne przekonanie, że Szczęsny jest numerem jeden. Gra on więc tylko w najważniejszych spotkaniach, pozostałe natomiast służą ustaleniu hierarchii bramkarskiej za jego plecami. Owo ustalanie, jak na razie, nie przyniosło większych efektów – dwa mecze ma na koncie Łukasz Fabiański, trzy Grzegorz Sandomierski (ale trudno go brać w tej chwili za poważnego kandydata – ława w Genku). Jeden występ na koncie mają Michał Gliwa, Sebastian Małkowski i Przemysław Tytoń. Kto wie, może ten ostatni po wyleczeniu groźnej kontuzji ponownie włączy się do walki o miejsce w kadrze na Euro?

Ciekawostki

Na koniec kilka faktów, które trochę dziwią, a trochę śmieszą. W 14 spotkaniach, które rozegrała w mijającym roku reprezentacja Polski, wystąpiło… 54 zawodników. Nie trzeba być zatem wybitnie spostrzegawczym, żeby stwierdzić, że taka liczba reprezentantów świadczy o tym, że selekcjoner rozpaczliwie szuka i powołuje właściwie kogo popadnie. W poprzednich 12 miesiącach takie cuda można było jeszcze zaakceptować, w roku poprzedzającym turniej, z pewnością nie jest to dobry prognostyk.

Fakty śmieszne:

w tym roku w reprezentacji zagrali Marcin Kikut i Dawid Nowak.

Trzy spotkania zaliczył… Roger Guerreiro!

Dwa spotkania ma na koncie Piotr Celeban. Szkoda, że obydwa dla ligowców.

Dwaj najważniejsi Polacy w składzie Wisły Kraków, Patryk Małecki i Cezary Wilk, zaliczyli po jednym występie.

Zaledwie cztery razy w koszulce z orzełkiem zagrał w tym roku Kamil Grosicki, świetnie radzący sobie w Turcji…

…za to nieradzący sobie w Lille Ireneusz Jeleń zagrał raz. Słownie JEDEN raz.