Elhadji Diaw: perełkę można znaleźć wszędzie

Co więcej, rosły stoper jest bardzo groźny także pod bramką rywala. W meczu ze Śląskiem Wrocław dwukrotnie mógł strzelić gola po bardzo akrobatycznych uderzeniach, w jednym z nich był naprawdę blisko. W zasadzie w każdym spotkaniu Diaw miał jakąś okazję do trafienia, kwestią czasu wydaje się więc, kiedy w końcu do tego dojdzie. Jego zmysł strzelecki nie bierze się znikąd – na początku swojej przygody z piłką Senegalczyk występował na pozycji napastnika.

Gdy Korona Kielce ogłosiła, że 21-letni środkowy obrońca spodobał się na tyle, by podpisać z nią kontrakt, w internecie zaczęły się porównania do innego Afrykańczyka, który w analogicznej sytuacji dołączył do klubu – Boliguibi Ouattary, uważanego powszechnie za jeden z najgorszych transferów w dziejach drużyny ze stolicy województwa świętokrzyskiego. Teoretycznie świadczyć o tym miało CV Diawa, a właściwie jego europejska część – pół roku spędzone w jednym z najgorszych zespołów nie w pełni profesjonalnej drugiej ligi belgijskiej – AS Geel, w którym był zaledwie rezerwowym i w trzech spotkaniach ugrał… 26 minut. Wiele wskazuje jednak na to, że Belgowie nie poznali się na jego talencie.

Jeśli Elhadji Diaw przypomina Ouattarę, to zdecydowanie nie tego z Korony, a Moussę – byłego piłkarza Legii Warszawa, który w ciągu roku gry przy Łazienkowskiej dorobił się miana ulubieńca kibiców, współtworząc wraz z Dicksonem Choto jeden z najlepszych duetów stoperów w ekstraklasie w XXI wieku, nazywany powszechnie „dwoma wieżami z Afryki”. Stoper Korony jest identycznego wzrostu co obrońca z Burkina Faso, rywale podobnie się od niego odbijają, z powodu sylwetki jest jednak o wiele szybszy – pod tym względem jest w czołówce w naszej lidze.

Dlaczego Senegalczykowi tak szybko udało się wpasować do kieleckiej ekipy? Najprostsza i najoczywistsza odpowiedź brzmi: „bo jest dobrym piłkarzem”. Jeśli ktoś zaczyna treningi w profesjonalnym klubie w wieku 19 lat, a nieco ponad rok później jest kluczowym ogniwem swojej kadry w mistrzostwach Afryki U-23 (w których Senegal dotarł aż do półfinału), wiadomo, że nie mówimy o kimś zupełnie przypadkowym. O wiele ciekawszą kwestią pozostaje pytanie, dlaczego nie dał sobie rady w znacznie słabszym klubie, w dodatku w kraju, w którym obowiązuje taki sam język urzędowy jak w jego ojczyźnie. Może po prostu pasuje mu nasza liga, oparta w dużym stopniu na walce fizycznej? W tym momencie trudno jeszcze o odpowiedź.

Miał być „ogórkiem”, „szrotem z zagranicy”, tymczasem po pierwszych meczach w barwach Korony Kielce zapowiada się na bardzo solidnego zawodnika. Dla „Złocisto-krwistych” to, wraz ze strzelecką dyspozycją Airama Cabrery, najlepsza możliwa wiadomość w kontekście walki o utrzymanie w ekstraklasie. Początek tej historii wygląda jak fabuła bardzo przyzwoitego filmu. Co będzie dalej? Scenariusz, jak zwykle w takich przypadkach, napisze życie.

[interaction id=”56fd3c225ac3fae67ab30f11″]