
Napastnik z Lizbony, który w FC Porto przeszedł drogę od drużyn młodzieżowych do pierwszego zawodowego kontraktu.
Eduardo Ferreira urodził się 7 maja 2008 roku w Lizbonie. Bywa nazywany Dudu. Piłkę zaczął trenować w Belenenses, do którego trafił jako ośmiolatek. Spędził tam siedem lat, a w ostatnim sezonie w drużynie iniciados strzelił 11 goli w 34 meczach. To zwróciło na niego uwagę FC Porto.
Do Porto przeniósł się latem 2023 roku. Wspominał, że propozycję poznał po meczu w Belenenses i od razu chciał ją przyjąć, bo od dawna marzył o grze w tym klubie. Mówił, że zmiana była dla niego drastyczna, bo od razu poczuł, co znaczy gra w wielkim klubie.
W pierwszym sezonie w Porto grał w drużynie U-16 i zdobył w niej 16 goli oraz zanotował cztery asysty w 24 meczach. Rok później w U-17 miał udział przy 20 golach: 12 razy strzelał, osiem razy asystował, w 34 meczach.
Najlepszy był sezon 2025/2026 w drużynie U-19 trenera Sérgio Ferreiry, który od początku na niego stawiał. Ferreira mówił, że rok wcześniej nie grał aż tak dużo i że Sérgio Ferreira w niego uwierzył. W listopadzie 2025 roku w Lidze Młodzieżowej UEFA strzelił dwa gole w wygranym 4:1 rewanżu drugiej rundy Ścieżki Mistrzów z NK Bravo. Przed meczem ligowym z Famalicão trener pierwszej drużyny Francesco Farioli włączył go do grupy napastników obok Samu i Deniza Gula. W grudniu 2025 roku, jako najlepszy strzelec północnej grupy juniorów z 16 golami, dwoma golami w 61. i 66. minucie odwrócił mecz z Rio Ave na 2:1. Sezon zakończył z 26 golami w 35 meczach drużyny U-19, która zdobyła mistrzostwo Portugalii juniorów.
W drugiej drużynie, FC Porto B, zadebiutował 28 lutego 2026 roku w wygranym 3:0 meczu II ligi z Torreense, pod okiem trenera João Brandão. 13 kwietnia 2026 roku wszedł z ławki w 74. minucie przy 0:1 z Lusitânią de Lourosa i w doliczonym czasie strzelił pierwszego gola w zawodowej piłce, ratując remis 1:1. Dzień później klub ogłosił jego pierwszy zawodowy kontrakt. Ferreira mówił wtedy: „Zawsze kochałem strzelać gole” i że jego idolem jest Cristiano Ronaldo, a w Porto lubi oglądać Samu i Luuka de Jonga. Wspominał też, że w poprzednim sezonie strzelił gola w ostatniej akcji meczu ze Sportingiem, co uważał za swój najlepszy moment na boisku.
W lipcu 2026 roku Farioli zabrał go na letnie przygotowania pierwszej drużyny jako jednego z dziewięciu wychowanków.
Kompletny napastnik. Ma 180 cm wzrostu, a w sezonie 2025/2026 poprawił grę głową. Dobrze czyta grę w polu karnym i potrafi wykończyć dośrodkowanie lub strzelić z pola przed bramką. Pracuje intensywnie w obronie, co szczególnie odpowiada Fariolemu. Ma jeszcze do poprawienia grę łączącą akcje.
Jest młodzieżowym reprezentantem Portugalii. We wrześniu 2026 roku selekcjoner Bino Maçães powołał go do kadry U-19 na towarzyski turniej w Bradze. W wygranym 6:1 meczu z Holandią 30 września strzelił dwa gole, w tym jednego z rzutu karnego. 3 października wszedł po przerwie w remisie 3:3 z Danią.
0
0
Minuty w sezonie
0′0 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026 | FC Porto B | – | – | – | – |





