Carlos Caetano Bledorn Verri, znany bardziej jako Dunga, urodził się 31.10.1963 roku w Ijei, małym miasteczku leżącym z brazylijskim stanie Rio Grande do Sul. Karierę piłkarską rozpoczął w juniorskiej drużynie Internacionalu Porto Alegre, gdzie pokonywał kolejne szczeble piłkarskiego wtajemniczania, aż w końcu trafił do drużyny seniorów. Warto wspomnieć, że do Internacionalu Dunga trafił z poręczenia Emidio Perondiego, ówczesnego… prezydenta Brazylijskiej Federacji Piłkarskiej.
Początkowo próbował sił w ataku, gdzie szło mu całkiem przyzwoicie, lecz ówczesny trener Internacionalu dostrzegł jego nieprzeciętne umiejętności techniczne i przesunął go na środek pomocy. Do pierwszej drużyny zespołu z Porto Alegre Dunga trafił w sezonie 1982/1983 i na przywitanie zdobył z tą drużyną mistrzostwo Brazylii, które zdobyli w sumie 3 razy pod rząd (1982, 1983, 1984).
W roku 1984 wielu kibiców Internacionalu zaczęło krytykować Dungę za jego grę, więc ten postanowił zmienić otoczenie. Pojechał do Włoch, do Fiorentiny, lecz „Viola” nie od razy włączyła go do drużyny. Jej sztab szkoleniowy chciał, by piłkarz zyskał najpierw trochę doświadczenia, najlepiej w Brazylii. Chętnych na zatrudnienie Dungi nie brakowało, lecz ten wybrał ofertę Corinthians. W barwach zespołu z Sao Paolo grał wyśmienicie, nic więc dziwnego, że wkrótce stał się idolem kibiców. Jednak w roku 1986 postanowił zmienić klub.
Tym razem jego miejscem zatrudnienia stał się Santos FC. Jego przygoda z tym zespołem trwała jednak bardzo krótko, gdyż w tym zespole jego talent nie potrafił całkowicie rozkwitnąć. W roku 1987 po raz kolejny zmienił klub, tym razem na Vasco da Gama Rio de Janeiro. W barwach tego klubu zdecydowanie odżył i wraz z kolegami wywalczył Mistrzostwo Stanu. Jednak ten sezon był jego ostatnim w Brazylii. Właśnie wtedy zgłosiła się po niego Fiorentina. Jednak, aby przyzwyczaił się do włoskiego stylu gry, „Viola” wypożyczyła go do rozpaczliwie walczącej o utrzymanie Pisy.
W Pisie Dunga nie potrzebował wiele czasu, aby pokazać swoje nieprzeciętne umiejętności. W dużej mierze dzięki niemu ten zespół utrzymał się w Serie A, zajmując historyczne dla zespołu 13. miejsce w tabeli. Należy wspomnieć, że Pisa w pokonanym polu zostawiła między innymi sam Inter Mediolan. W Mediolanie Pisa sensacyjnie wygrała 1:0, a bramkę zdobył… Dunga, przepięknym strzałem z dystansu pokonując sławnego Waltera Zengę, jednego z najlepszych wtedy bramkarzy włoskich.
W następnym roku Dunga w końcu przeniósł się do Fiorentiny, gdzie bez problemu wywalczył miejsce w pierwszym składzie, będąc podporą pomocy „Violi” przez bite cztery sezony. Brazylijczyk zyskał sobie uznanie tifosich z Florencji swoją znakomitą grą i niezwykłym opanowaniem.
W reprezentacji Brazylii pseudonim Dunga jest synonimem zwycięstwa. Już w roku 1983 młodzieżowa reprezentacja Brazylii z nim w składzie bez najmniejszych problemów wywalczyła mistrzostwo świata juniorów oraz zajęła drugie miejsce na rozgrywanych w tym samym roku Igrzyskach Panamerykańskich. Rok później, na Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles znów młodzi Brazylijczycy zdobyli medal koloru srebrnego.
