Dlaczego ekstraklasa nie potrafi drogo sprzedawać?

A przecież Liga Mistrzów to najlepsze możliwe okno wystawowe dla piłkarzy błyszczących w barwach mniejszych ekip. Wszyscy pamiętamy historię Erlinga Haalanda, który po kapitalnych występach w fazie grupowej zapracował na przenosiny z Salzburga do Borussii Dortmund. Występy w elicie to więc ogromna szansa na wypromowanie swoich graczy i budowanie marki całej ligi. Szansa, z której polskie kluby nie są w stanie skorzystać, regularnie ponosząc klęskę już na etapie eliminacji.

Gwiazdy polskich boisk zawodzą za granicą

Drugą równie ważną przyczyną niskich kwot wydawanych na gwiazdy ekstraklasy jest fakt, że większość z nich, kiedy już opuszcza ligę, nie radzi sobie w nowych barwach. Chociażby Ante Crnac – zdobył zaledwie 7 goli w barwach drugoligowego angielskiego Norwich City. Z kolei Kacper Kozłowski nie przebił się w Brighton i tułał się po wypożyczeniach, aż wylądował w średniaku ligi tureckiej. Problemy po zmianie barw napotkali także Jakub Kamiński i Radosław Majecki, którzy nie potrafili wywalczyć sobie pewnych miejsc w składzie Wolfsburga i AS Monaco.

Sięgając nieco głębiej, docieramy do takich nazwisk jak Skóraś, Białek czy Kapustka. Ten pierwszy występuje w miarę regularnie w belgijskim Club Brugge, lecz na ten moment nie ma na koncie żadnej ligowej bramki bądź asysty. Dwaj pozostali kompletnie odbili się od lig TOP 5, a poza sporą konkurencją przeszkodziły im również liczne kontuzje. Podobne przykłady można niestety przywoływać w nieskończoność.

Oczywiście w tym przypadku występują także pewne odstępstwa od reguły. W ostatnich latach był to chociażby Krzysztof Piątek. Były napastnik Zagłębia Lubin i Cracovii wszedł do włoskiej Genoi CFC z prawdziwym hukiem, zdobywając 19 goli w 21 meczach. Dzięki temu już pół roku później przeniósł się do AC Milan za 35 milionów euro. Swoją wartość po wyjeździe z Polski powiększali także Sebastian Szymański, Jan Bednarek i Arkadiusz Milik. Prawdziwym ewenementem i zaprzeczeniem wszelkim regułom okazała się kariera Roberta Lewandowskiego. To jednak tylko pojedyncze przypadki, a żeby  ekstraklasa polska zaczęła być traktowana poważniej, potrzebujemy takich historii zdecydowanie więcej.

Polski piłkarz towarem drugiej kategorii

Nieudane przygody gwiazdorów ekstraklasy w nowych barwach nie zachęcają kolejnych  zagranicznych klubów do wydawania dużych sum na naszych piłkarzy. Zachodni dyrektor sportowy woli więc wyłożyć takie same lub większe pieniądze na młody talent grający w Danii, Czechach czy Chorwacji. W końcu taki zawodnik da mu jakość tu i teraz, a w przyszłości będzie można na nim jeszcze zarobić. Polski piłkarz staje się w tej sytuacji jedynie planem awaryjnym, w przypadku którego nie warto sięgać głębiej do portfela.

Najgorsze jest to, że w najbliższym czasie ten stan najprawdopodobniej nie ulegnie zmianie. Ekstraklasa w dalszym ciągu nie wyrobiła sobie solidnej marki. Najlepsi zawodnicy naszej ligi są przez portal Transfermarkt wyceniani na 3, 4, maksymalnie 5 milionów euro. W przypadku potencjalnych przenosin Jana Ziółkowskiego z Legii do Romy mówi się o sześciu milionach. Raczej nie zapowiada się, aby któryś z zagranicznych klubów miał za chwilę wydać kilkukrotność tej kwoty na Antoniego Kozubala z Lecha albo Kacpra Trelowskiego z Rakowa. Mam oczywiście nadzieję, że rzeczywistość po raz kolejny spłata nam figla, aczkolwiek suche fakty zdecydowanie nie przemawiają na naszą korzyść.