Premier League co tydzień proponuje widzom rozsianym po całym świecie futbol na najwyższym poziomie. W ten weekend czeka nas jednak mecz, na który czekają wszyscy obserwatorzy angielskiej i europejskiej piłki. Na Old Trafford zmierzą się obecnie dwie najlepsze drużyny w lidze – Manchester United i Manchester City.
Czy radość piłkarzy Newcastle się skończy? (fot. Skysports.com)
Derby Manchesteru zostaną rozegrane w niedzielę, dlatego najpierw omówimy spotkania, które mają odbyć się dzień wcześniej. O 13:45 na Moulineux Wolverhampton podejmie Swansea City. Ekipa McCarthy’ego jest obecnie w fatalnej dyspozycji (pięć porażek z rzędu) i jeśli w meczu na własnym stadionie z beniaminkiem nie przełamie się i zdobędzie kompletu punków, to trudno sobie wyobrazić lepszą okazję do tego, by to w końcu zrobić. Swansea jest najsłabszą z drużyn, które awansowały do Premiership w ubiegłym sezonie „Łabędzie” zajmują 13. lokatę, gromadząc w ośmiu meczach osiem oczek. O 16:00 na Villa Park ekipa Aleksa McLeisha podejmie innego beniaminka – WBA. Drużyna z Birmingham w ostatniej kolejce poniosła pierwszą porażkę w tym sezonie (dosyć dotkliwą, bo aż 4:1) i będzie chciała wrócić do formy sprzed meczu na Etihad Stadium. Równo z tym spotkaniem odbędzie się mecz Boltonu z Sunderlandem. Dwie drużyny prowadzone są przez doświadczonych szkoleniowców, ale początek sezonu wybitnie im się nie udał. Sobotni przeciwnicy zajmują kolejno 18. i 17. miejsce w tabeli i coraz częściej da się usłyszeć komentarze, że zarówno Coyle’owi, jak i Bruce’owi skończyły się pomysły na grę zespołów. Na razie obaj trenerzy mają poparcie u swoich pracodawców, lecz nie wiadomo, kiedy i im skończy się cierpliwość. O 16:00 na St James’ Park przyjedzie Wigan Athletic. Zdecydowanym faworytem tego spotkania są gospodarze, którzy oprócz dwóch zespołów z Manchesteru nie ponieśli jeszcze w tym sezonie porażki i sensacyjnie zajmują czwartą lokatę w lidze.
Norwich na Anfield czeka trudna przeprawa (fot. skysports.com)
O godzinie 18:30 rozpocznie się mecz Liverpoolu z Norwich. Drużyna prowadzona przez Kenny’ego Dalglisha konsekwentnie pnie się w górę tabeli i już tylko dwa punkty dzielą ją od upragnionego czwartego miejsca. Norwich zaś jest najlepszym beniaminkiem i po ośmiu spotkaniach może pochwalić się 11 punktami, które dają 9. lokatę. Liverpool w swoich ostatnich trzech meczach zdobył siedem punktów i bardzo dobrze zaprezentował się podczas ostatniej kolejki w meczu z Manchesterem United na Anfield (1:1). Główny atut „The Reds” to ofensywa. Luis Suarez jest dominującą postacią w ekipie z Liverpoolu. Carroll, który w meczu z United siedział na ławce, może partnerować Urugwajczykowi od pierwszej minuty. Nieocenioną wartość do gry i postawy na boisku wniósł do ekipy Dalglisha Steven Gerrard, który w ostatnim meczu zagrał już od pierwszej minuty. Na spółkę z Adamem będzie starał się kreować grę w ataku. Nieco gorzej ma się jednak defensywa „The Reds” i absencja Lucasa Leivy, który odpowiadał za grę w destrukcji i pomagał formacji defensywnej. Norwich w ostatnich czterech meczach zdobyło siedem bramek, lecz i w ich przypadku problemem jest obrona. Po ośmiu kolejkach podopieczni Paula Lamberta mają ujemny bilans bramek. Analizując ostatnie poczynania Liverpoolu, możemy się zgodzić, że po sobotnim spotkaniu bilans „Kanarków” ulegnie pogorszeniu.
Do niedzieli będzie trzeba poczekać na największy szlagier kolejki i, być może, jedno z kilku spotkań które mogą zaważyć o losach tegorocznego tytułu. Na Old Trafford przyjedzie sąsiad z Etihad Stadium – Manchester City, prowadzony przez Roberto Manciniego. Przejęcie „The Citizens” przez arabskiego inwestora w sierpniu 2008 roku rozpoczęło nową erę w historii tego klubu. Nowe, bogate oblicze klubu miało w zamyśle stworzyć jeden z najsilniejszych zespołów w Europie. Z roku na rok Manchester City kończy zmagania ligowe na coraz wyższej pozycji. W ubiegłym sezonie pierwszy raz od 1976 roku wygrał puchar (Puchar Anglii), ale wciąż ma kompleksy wobec sąsiadów z Old Trafford. W ostatniej kampanii, kiedy drużyny spotykały się w lidze na terenie City, padł bezbramkowy remis, a na Old Trafford ważne zwycięstwo odnieśli gracze Fergusona po spektakularnej bramce Wayne’a Rooneya. United został mistrzem, a City wyprzedziło Arsenal i zajęło trzecie miejsce premiujące grą w Lidze Mistrzów. W niedzielę kluby zmierzą się jako lider i wicelider tabeli. Obydwa zespoły są jak na razie niepokonane w lidze. Po ośmiu meczach udało im się zgromadzić odpowiednio 22 (City) i 20 (United) punktów.
Na tę konfrontację zęby ostrzą sobie wszyscy kibice (fot. Skysports.com)
Gospodarze po świetnym starcie obecnej kampanii (21 bramek w pięciu spotkaniach) nieco zdjęli nogę z gazu. Niektóre mecze „Czerwonych Diabłów” przynosiły spore rozczarowania (remis ze Stoke i Bazyleą). Ostatnie spotkania podopiecznych Fergusona też nie należały do tych, które ogląda się z zaciekawieniem (przeciętny występ na Anfield i szczęśliwy remis czy wymęczony triumf w Lidze Mitrzów z Otelul Galati). Warto też dodać, że osłabienie formy zespołu przyszło razem z powrotem kilku podstawowych graczy do zdrowia. Na początku sezonu w jedenastce United brylowali tacy piłkarze, jak Smalling, Jones, Cleverley czy Welbeck. Teraz, kiedy do zdrowia powrócili Ferdinand, Vidić (czerwona kartka w meczu z Rumunami), Fletcher i Hernandez, kłopotów Ferguson teoretycznie powinien mieć mniej, a jednak gra i wyniki tego nie odzwierciedlają.
Manchester City jest obecnym liderem Premier League. Podopieczni Roberto Manciniego posiadają jedną z najlepszych formacji defensywnych w lidze (jeśli nie najlepszą – na bramkę City w tym sezonie oddano tylko 59 strzałów, podczas gdy de Gea musiał bronić ich aż 108). Wydaje się, że ekipie prowadzonej przez Włocha już naprawdę niewiele brakuje do ideału. Świetnie sprawują się sprowadzeni gracze. Przede wszystkim Sergio Aguero, który ostatnio swoim golem w doliczonym czasie gry z Villarealem dał Manchesterowi historyczne zwycięstwo w Lidze Mistrzów. W ataku znakomicie radzą sobie również Dżeko i Balotelli. W pomocy dobre nazwiska aż same proszą się o pochwałę – Silva, Yaya, Nasri, Milner, Johnson, Barry, de Jong.
Podsumowując, w niedzielę czeka nas spotkanie, które bez wyjątku każdy kibic piłki nożnej powinien obejrzeć. Jeśli nie interesują go czysto sportowe pobudki czy uczciwa rywalizacja, powinien ten mecz obejrzeć choćby po to, żeby zobaczyć, czy w obecnych czasach górę nad wychowaniem w duchu klubu i dyscypliną weźmie konsekwencja gigantycznych nakładów pieniężnych i wysoka gaża. Po drugie: być może to spotkanie (i rewanż) będzie najważniejszym meczem w tym sezonie. City i United idą łeb w łeb i w ostatecznym rozrachunku bezpośrednie mecze mogą dać przewagę punktową, której pod koniec sezonu może brakować. Oprócz tego będziemy świadkami zaciętego i mocnego angielskiego futbolu, bo podczas tego starcia nikt nie cofnie nogi, by przeważyć szalę zwycięstwa na swoją stronę.
Andre Villas-Boas wniósł wiele dobrego do gry Chelsea (fot. Skysports.com)
Równo z meczem na Old Trafford swoje spotkanie rozegra Arsenal, który podejmie Stoke City. Jak na razie podopieczni Arsene Wengera w lidze grają w kratkę. Nie udało się im jeszcze wygrać ani jednego spotkania na wyjeździe, a na osiem kolejek aż cztery kończyły się porażkami. Stoke już udowodniło, że potrafi zaskoczyć. Podopieczni Tony’ego Pulisa wyprzedzają Arsenal o trzy oczka w tabeli i w meczach z największymi odnosili nie lada sukcesy – remis z Chelsea, wygrana z Liverpoolem i remis z United. Jeśli gracze Wengera nie będą wystarczająco skupieni, Walters, Pennant i spółka mogą narobić nie lada sensacji. Kolejne spotkanie, które rozpocznie się o tej porze, to pojedynek Fulham z Evertonem. Nieco później, bo o 16:00, na Ewood Park Blackburn podejmie Tottenham Hotspur. Niewątpliwym faworytem tego meczu jest ekipa Harry’ego Redknappa, która w ostatnich pięciu meczach zanotowała cztery zwycięstwa i jeden remis. „Koguty” szybko pną się w górę tabeli i po fatalnym początku sezonu (przegrane 0:3 z Man United i 1:5 z Man City) już zapomnieli. Ostatnim spotkaniem kolejki będą małe derby Londynu. QPR na Luftus Road podejmie wicemistrza i trzecią obecnie w tabeli Chelsea Londyn. „The Blues” znajdują się w bardzo dobrej dyspozycji. W ostatnich pięciu spotkaniach podopieczni Villasa-Boasa strzelili aż 18 bramek (biorąc pod uwagę trzy ostatnie mecze ligowe, bilans wynosi 12:3). Piłkarze QPR będą mogli się cieszyć, jeśli ugrają remis, bo widać, że Chelsea się rozpędza i mało kto będzie w stanie powstrzymać Drogbę, Lamparda, Torresa, Meirelesa i spółkę.
Zobacz wyniki poprzedniej kolejki i tabelę. (link)
Premier League co tydzień proponuje widzom rozsianym po całym świecie futbol na najwyższym poziomie. W ten weekend czeka nas jednak mecz, na który czekają wszyscy obserwatorzy angielskiej i europejskiej piłki. Na Old Trafford zmierzą się obecnie dwie najlepsze drużyny w lidze – Manchester United i Manchester City.
Czy radość piłkarzy Newcastle się skończy? (fot. Skysports.com)
Derby Manchesteru zostaną rozegrane w niedzielę, dlatego najpierw omówimy spotkania, które mają odbyć się dzień wcześniej. O 13:45 na Moulineux Wolverhampton podejmie Swansea City. Ekipa McCarthy’ego jest obecnie w fatalnej dyspozycji (pięć porażek z rzędu) i jeśli w meczu na własnym stadionie z beniaminkiem nie przełamie się i zdobędzie kompletu punków, to trudno sobie wyobrazić lepszą okazję do tego, by to w końcu zrobić. Swansea jest najsłabszą z drużyn, które awansowały do Premiership w ubiegłym sezonie „Łabędzie” zajmują 13. lokatę, gromadząc w ośmiu meczach osiem oczek. O 16:00 na Villa Park ekipa Aleksa McLeisha podejmie innego beniaminka – WBA. Drużyna z Birmingham w ostatniej kolejce poniosła pierwszą porażkę w tym sezonie (dosyć dotkliwą, bo aż 4:1) i będzie chciała wrócić do formy sprzed meczu na Etihad Stadium. Równo z tym spotkaniem odbędzie się mecz Boltonu z Sunderlandem. Dwie drużyny prowadzone są przez doświadczonych szkoleniowców, ale początek sezonu wybitnie im się nie udał. Sobotni przeciwnicy zajmują kolejno 18. i 17. miejsce w tabeli i coraz częściej da się usłyszeć komentarze, że zarówno Coyle’owi, jak i Bruce’owi skończyły się pomysły na grę zespołów. Na razie obaj trenerzy mają poparcie u swoich pracodawców, lecz nie wiadomo, kiedy i im skończy się cierpliwość. O 16:00 na St James’ Park przyjedzie Wigan Athletic. Zdecydowanym faworytem tego spotkania są gospodarze, którzy oprócz dwóch zespołów z Manchesteru nie ponieśli jeszcze w tym sezonie porażki i sensacyjnie zajmują czwartą lokatę w lidze.
Norwich na Anfield czeka trudna przeprawa (fot. skysports.com)
O godzinie 18:30 rozpocznie się mecz Liverpoolu z Norwich. Drużyna prowadzona przez Kenny’ego Dalglisha konsekwentnie pnie się w górę tabeli i już tylko dwa punkty dzielą ją od upragnionego czwartego miejsca. Norwich zaś jest najlepszym beniaminkiem i po ośmiu spotkaniach może pochwalić się 11 punktami, które dają 9. lokatę. Liverpool w swoich ostatnich trzech meczach zdobył siedem punktów i bardzo dobrze zaprezentował się podczas ostatniej kolejki w meczu z Manchesterem United na Anfield (1:1). Główny atut „The Reds” to ofensywa. Luis Suarez jest dominującą postacią w ekipie z Liverpoolu. Carroll, który w meczu z United siedział na ławce, może partnerować Urugwajczykowi od pierwszej minuty. Nieocenioną wartość do gry i postawy na boisku wniósł do ekipy Dalglisha Steven Gerrard, który w ostatnim meczu zagrał już od pierwszej minuty. Na spółkę z Adamem będzie starał się kreować grę w ataku. Nieco gorzej ma się jednak defensywa „The Reds” i absencja Lucasa Leivy, który odpowiadał za grę w destrukcji i pomagał formacji defensywnej. Norwich w ostatnich czterech meczach zdobyło siedem bramek, lecz i w ich przypadku problemem jest obrona. Po ośmiu kolejkach podopieczni Paula Lamberta mają ujemny bilans bramek. Analizując ostatnie poczynania Liverpoolu, możemy się zgodzić, że po sobotnim spotkaniu bilans „Kanarków” ulegnie pogorszeniu.
Hit kolejki
Do niedzieli będzie trzeba poczekać na największy szlagier kolejki i, być może, jedno z kilku spotkań które mogą zaważyć o losach tegorocznego tytułu. Na Old Trafford przyjedzie sąsiad z Etihad Stadium – Manchester City, prowadzony przez Roberto Manciniego. Przejęcie „The Citizens” przez arabskiego inwestora w sierpniu 2008 roku rozpoczęło nową erę w historii tego klubu. Nowe, bogate oblicze klubu miało w zamyśle stworzyć jeden z najsilniejszych zespołów w Europie. Z roku na rok Manchester City kończy zmagania ligowe na coraz wyższej pozycji. W ubiegłym sezonie pierwszy raz od 1976 roku wygrał puchar (Puchar Anglii), ale wciąż ma kompleksy wobec sąsiadów z Old Trafford. W ostatniej kampanii, kiedy drużyny spotykały się w lidze na terenie City, padł bezbramkowy remis, a na Old Trafford ważne zwycięstwo odnieśli gracze Fergusona po spektakularnej bramce Wayne’a Rooneya. United został mistrzem, a City wyprzedziło Arsenal i zajęło trzecie miejsce premiujące grą w Lidze Mistrzów. W niedzielę kluby zmierzą się jako lider i wicelider tabeli. Obydwa zespoły są jak na razie niepokonane w lidze. Po ośmiu meczach udało im się zgromadzić odpowiednio 22 (City) i 20 (United) punktów.
Na tę konfrontację zęby ostrzą sobie wszyscy kibice (fot. Skysports.com)
Gospodarze po świetnym starcie obecnej kampanii (21 bramek w pięciu spotkaniach) nieco zdjęli nogę z gazu. Niektóre mecze „Czerwonych Diabłów” przynosiły spore rozczarowania (remis ze Stoke i Bazyleą). Ostatnie spotkania podopiecznych Fergusona też nie należały do tych, które ogląda się z zaciekawieniem (przeciętny występ na Anfield i szczęśliwy remis czy wymęczony triumf w Lidze Mitrzów z Otelul Galati). Warto też dodać, że osłabienie formy zespołu przyszło razem z powrotem kilku podstawowych graczy do zdrowia. Na początku sezonu w jedenastce United brylowali tacy piłkarze, jak Smalling, Jones, Cleverley czy Welbeck. Teraz, kiedy do zdrowia powrócili Ferdinand, Vidić (czerwona kartka w meczu z Rumunami), Fletcher i Hernandez, kłopotów Ferguson teoretycznie powinien mieć mniej, a jednak gra i wyniki tego nie odzwierciedlają.
Manchester City jest obecnym liderem Premier League. Podopieczni Roberto Manciniego posiadają jedną z najlepszych formacji defensywnych w lidze (jeśli nie najlepszą – na bramkę City w tym sezonie oddano tylko 59 strzałów, podczas gdy de Gea musiał bronić ich aż 108). Wydaje się, że ekipie prowadzonej przez Włocha już naprawdę niewiele brakuje do ideału. Świetnie sprawują się sprowadzeni gracze. Przede wszystkim Sergio Aguero, który ostatnio swoim golem w doliczonym czasie gry z Villarealem dał Manchesterowi historyczne zwycięstwo w Lidze Mistrzów. W ataku znakomicie radzą sobie również Dżeko i Balotelli. W pomocy dobre nazwiska aż same proszą się o pochwałę – Silva, Yaya, Nasri, Milner, Johnson, Barry, de Jong.
Podsumowując, w niedzielę czeka nas spotkanie, które bez wyjątku każdy kibic piłki nożnej powinien obejrzeć. Jeśli nie interesują go czysto sportowe pobudki czy uczciwa rywalizacja, powinien ten mecz obejrzeć choćby po to, żeby zobaczyć, czy w obecnych czasach górę nad wychowaniem w duchu klubu i dyscypliną weźmie konsekwencja gigantycznych nakładów pieniężnych i wysoka gaża. Po drugie: być może to spotkanie (i rewanż) będzie najważniejszym meczem w tym sezonie. City i United idą łeb w łeb i w ostatecznym rozrachunku bezpośrednie mecze mogą dać przewagę punktową, której pod koniec sezonu może brakować. Oprócz tego będziemy świadkami zaciętego i mocnego angielskiego futbolu, bo podczas tego starcia nikt nie cofnie nogi, by przeważyć szalę zwycięstwa na swoją stronę.
Andre Villas-Boas wniósł wiele dobrego do gry Chelsea (fot. Skysports.com)
Równo z meczem na Old Trafford swoje spotkanie rozegra Arsenal, który podejmie Stoke City. Jak na razie podopieczni Arsene Wengera w lidze grają w kratkę. Nie udało się im jeszcze wygrać ani jednego spotkania na wyjeździe, a na osiem kolejek aż cztery kończyły się porażkami. Stoke już udowodniło, że potrafi zaskoczyć. Podopieczni Tony’ego Pulisa wyprzedzają Arsenal o trzy oczka w tabeli i w meczach z największymi odnosili nie lada sukcesy – remis z Chelsea, wygrana z Liverpoolem i remis z United. Jeśli gracze Wengera nie będą wystarczająco skupieni, Walters, Pennant i spółka mogą narobić nie lada sensacji. Kolejne spotkanie, które rozpocznie się o tej porze, to pojedynek Fulham z Evertonem. Nieco później, bo o 16:00, na Ewood Park Blackburn podejmie Tottenham Hotspur. Niewątpliwym faworytem tego meczu jest ekipa Harry’ego Redknappa, która w ostatnich pięciu meczach zanotowała cztery zwycięstwa i jeden remis. „Koguty” szybko pną się w górę tabeli i po fatalnym początku sezonu (przegrane 0:3 z Man United i 1:5 z Man City) już zapomnieli. Ostatnim spotkaniem kolejki będą małe derby Londynu. QPR na Luftus Road podejmie wicemistrza i trzecią obecnie w tabeli Chelsea Londyn. „The Blues” znajdują się w bardzo dobrej dyspozycji. W ostatnich pięciu spotkaniach podopieczni Villasa-Boasa strzelili aż 18 bramek (biorąc pod uwagę trzy ostatnie mecze ligowe, bilans wynosi 12:3). Piłkarze QPR będą mogli się cieszyć, jeśli ugrają remis, bo widać, że Chelsea się rozpędza i mało kto będzie w stanie powstrzymać Drogbę, Lamparda, Torresa, Meirelesa i spółkę.
Zobacz wyniki poprzedniej kolejki i tabelę. (link)
Komentarze6
AK
Artur Kocurek
Osobiście nie mogę się doczekać tych derbów,
które pokażą kto rządzi i dzieli w Manchesterze.
Ja wierzę w triumf City i rewanż za przegraną w
meczu o Tarczę Wspólnoty. Do tego ten wynik
sprawiłby, że Chelsea znalazła by się na drugim
miejscu :)
~
~Piorek
Nie lubie Chelsea… Chelsea przega ;D… ale
osobiście jestem za City… chociaż mam sporo
gaczetów z United…, City to nie ta drużyna co
kiedyś… teraz pewnie sięgnie po trium, może nie
w lidze mistrzów ale napewno w Lidze…, a jeżeli
nieprzejdzie do Play-Offów LM to może uda się
zdobyć z 3 miejsca Lige Europy… gdyby City miała
taką grupę jak United… ale United 1 koszyk a City
3.;/
~
~szwajc1212
Jak przyszedł ten arab z forsą to powiedziałem do
kolegi że za chwilę pojawią się sezonowi kibice
podobnie jak to było z chelsea . Ja w tym meczu
derbowym będę za united z szacunku dla dorobku
fergusona .
~
~rooney
na 99% wygra united. Wielkie kluby zawsze wygrywają
ze szmatami
obstawiam wynik 3-1 (2x Roney i Nani-Aguero z
karnego) i ta frajerska obrona city będzie nazywana
szmatami roku i tyle
united do boju city do gnoju
~
~Alek
Bardzo mi sie nie podobał niesłuszny zarzut jakoby
fani chelsea przybyli tylko ze względu na
pieniądze. Jako ze jestem stosunkowo młodym kibicem
(rocznik ’93) to zaczynałem na poważnie kibicować
niemalże w przeddzień przybycia romana abramowicza.
Jestem fanem CFC i chciałbym zauważyć że taka
barcelona też szasta pieniędzmi a nikt jej nie
atakuje. Pieniądze to stały element futbolu i nic
chyba tego nie zmieni. Wracając do derbów to wydaje
mi sie ze wygrają je gracze sir alexa. Są lepiej
zorganizowani i prezentują wyższa kulturę futbolu.
Jednak w piłce wszystko jest możliwe i równie
dobrze wygrać mogą the citizens.
~
~szwajc1212
I dla ciebie szacun ja jestem 12 lat starszy i widzę
jak dawni kibice np juve po przyjściu romana
zmienili barwy . O city tak naprawdę nikt jeszcze
nie dawno nie słyszał a teraz się rozpisują jak
bardzo kochają ten klub heh .
