Declan Rice

Pochodzenie

Declan Rice urodził się 14 stycznia 1999 roku w Kingston upon Thames. Jako czternastolatek został zwolniony z akademii Chelsea FC. Wspominał, że klub nie podał mu powodu tej decyzji, a wiadomość przekazana przez ojca po powrocie ze szkoły wywołała u niego ogromny szok. Choć Fulham FC pozwalało mu pozostać blisko domu, w 2014 roku wybrał West Ham United, co oznaczało wyprowadzkę i zmianę szkoły. Przyznawał, że przez kilka lat tęsknił za domem i czasem myślał o rezygnacji.

Kariera

Zaczynał jako środkowy obrońca, a w West Ham przesunięto go do defensywnej pomocy. W pierwszej drużynie zadebiutował w ostatnim meczu sezonu 2016/17, wchodząc z ławki w doliczonym czasie gry. Po błędzie w spotkaniu z Arsenalem przyjął ostrą krytykę Davida Moyesa jako potrzebną lekcję: jak tłumaczył, kilka występów nie czyniło go jeszcze ukształtowanym zawodnikiem Premier League.

W 2023 roku jako kapitan poprowadził West Ham do zwycięstwa 2:1 nad Fiorentiną w finale Ligi Konferencji w Pradze. Jeszcze w tym samym roku przeszedł do Arsenalu FC. Początkowo grał przed linią obrony, lecz po zimowym zgrupowaniu w styczniu 2024 roku zaczął pełnić rolę pomocnika biegającego między oboma polami karnymi.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Anglii z Arsenalem w sezonie 2025/26.
• 2023 Liga Konferencji UEFA z West Ham United.
• 2023 Najlepszy piłkarz Ligi Konferencji UEFA sezonu 2022/23.
• 2023 Hammer of the Year, nagroda dla piłkarza roku West Ham United.
• 2022 Hammer of the Year.
• 2020 Hammer of the Year.

Styl gry

Dobrze czyta grę, wcześnie zajmuje pozycję i zamyka rywalom wolne przestrzenie. Łączy przechwyty i zdecydowane wejścia w odbiorze z prowadzeniem piłki środkiem boiska oraz podaniami do partnerów ustawionych wyżej. Przed przyjęciem i podczas prowadzenia piłki sprawdza ustawienie przeciwników oraz kolegów, by rozpoznać wolne miejsce i wybrać podanie. Sam określał się jako „ósemka”, która chce uczestniczyć w atakach, wchodzić w pole karne i wracać do obrony.

Reprezentacja

Zanim wybrał Anglię, występował w młodzieżowych drużynach Irlandii oraz w trzech meczach towarzyskich jej seniorskiej reprezentacji. W lutym 2019 roku ogłosił zmianę reprezentacji, podkreślając szacunek do obu krajów i własne poczucie podwójnej narodowości. Decyzję nazywał trudną i osobistą, podjętą z myślą o swojej przyszłości; zaznaczał też, że nie traktuje powołania do Anglii jako pewnika.

W reprezentacji Anglii zadebiutował 22 marca 2019 roku przeciwko Czechom na Wembley. Rozpoczynał wszystkie siedem spotkań Anglii na Euro 2020 i wszystkie jej mecze na mundialu w 2022 roku, a na Euro 2024 rozegrał każdą minutę drogi do finału.