
Lewonożny słowacki obrońca, który w Feyenoordzie wyrósł na lidera i mistrza Holandii, a w 2025 roku przeszedł do Atlético Madryt.
Urodził się 13 grudnia 1997 roku w Prievidzy. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w Kamencu pod Vtáčnikom, gdzie trenował go ojciec Ján, długoletni trener i działacz Baníka Prievidza. Ojciec wspominał, że syn od małego chciał być wyłącznie piłkarzem: jako czterolatek dostał kasetę z meczami mistrzostw świata 1998 i znał na pamięć składy oraz strzelców, a w szkole średniej wygrał ogólnosłowacki konkurs wypracowań, pisząc o przyszłym zawodzie piłkarza. Po meczach w Baníku w drodze do domu rozmawiali o jego grze. Z Prievidzy trafił do akademii MŠK Žilina.
W pierwszym zespole Žiliny zadebiutował u trenera Adriána Guli. Spędził w klubie pięć lat i nazywał je najpiękniejszymi w życiu, choć zdarzały się w nich kontuzje. W sezonie 2016/17 zagrał kilka meczów ligowych w drużynie, która zdobyła mistrzostwo Słowacji.
W czerwcu 2018 roku przeszedł do Fiorentiny. Mówił, że były też oferty z Hiszpanii i Anglii, ale najbardziej zabiegali o niego Włosi. We Florencji grał jednak mało, a w sierpniu 2019 roku, gdy trener Vincenzo Montella nie widział go w składzie, Fiorentina wypożyczyła go do Sparty Praga. 1 lipca 2020 roku zagrał od początku w wygranym 2:1 finale Pucharu Czech ze Slovanem Libercem. W Sparcie zmagał się z kontuzją kolana i nie zawsze grał w pierwszym składzie, ale z czasem został jednym z liderów zespołu. Ojciec uważał, że presja w Sparcie, gdzie każdy sezon bez tytułu jest porażką, była większa niż później w Rotterdamie.
Latem 2022 roku przeszedł do Feyenoordu. Od pierwszego meczu grał w podstawowym składzie i wystąpił w ponad stu meczach z rzędu. U Arne Slota zdobył w 2023 roku mistrzostwo Holandii. 21 kwietnia 2024 roku zagrał od początku w wygranym 1:0 finale Pucharu Holandii z NEC, a w sierpniu 2024 roku w meczu o Superpuchar z PSV Eindhoven strzelił gola w serii rzutów karnych, którą wygrał Feyenoord. Dwa razy grał w fazie grupowej Ligi Mistrzów, a przez ostatnie pół roku w klubie był kapitanem.
Latem 2025 roku porozumiał się z saudyjskim Al-Nassr, ale transfer zaczął się przeciągać. Hancko mówił, że w tym czasie stracił trzy kilogramy, bo prawie nie spał. Jego agent dał znać Atlético Madryt, które w półtora dnia dogadało się z Feyenoordem. Hancko podpisał kontrakt do 2030 roku i spełnił marzenie o grze w lidze hiszpańskiej. Jest drugim Słowakiem po Petrze Dubovskim w jednym z trzech najsłynniejszych klubów Hiszpanii.
To lewonożny obrońca, który może grać na środku i na lewej stronie obrony. Sam mówił, że jest mu wszystko jedno, gdzie zagra. Guľa podkreślał jego kreatywność, silną lewą nogę, czytanie gry i technikę, rzadką u środkowych obrońców. Cenił też jego pracowitość, skromność i ciche przywództwo bez wielkich deklaracji. Hancko chce być na boisku zdecydowany, skoncentrowany i dominujący, tak jak w Feyenoordzie.
W seniorskiej reprezentacji Słowacji zadebiutował 13 października 2018 roku w Trnawie, w meczu Ligi Narodów z Czechami (1:2), wchodząc na ostatnie dziesięć minut. Trzy dni później w Sztokholmie zagrał cały towarzyski mecz ze Szwecją. Grał na Euro 2024 w Niemczech. Do sierpnia 2025 roku rozegrał w kadrze ponad 50 meczów.
350
z 450 możliwych
2
co 175 minut
0
7,3
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Liga Mistrzów | Atletico Madrid | Liga Mistrzów | 13 | 1111 | 2 | 1 |
| 2024Eliminacje MŚ | Słowacja | Eliminacje MŚ | 6 | 540 | 1 | 2 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Feyenoord | Liga Mistrzów | 12 | 1080 | 1 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Słowacja | Mistrzostwa Europy | 4 | 367 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Słowacja | Eliminacje ME | 10 | 896 | 2 | 3 |





