Danilo Soares

Pochodzenie

Danilo Teodoro Soares urodził się 29 października 1991 roku w Belo Horizonte. W Brazylii grał w amatorskich klubach i odbył testy w Cruzeiro, zanim zdecydował się szukać szansy w Europie.

Kariera

Przyjechał bez kontraktu do Amsterdamu, gdzie w ramach piłkarskiego projektu trenował przed obserwującymi zawodników skautami. Początkowo nie przyniosło to transferu, lecz organizator skontaktował się z agentem w Austrii. Po treningach w Wiedniu Danilo trafił na testy do Austrii Lustenau i tam podpisał pierwszy zawodowy kontrakt.

Do Austrii przyjechał jako pomocnik. W 2020 roku wspominał, że musiał przyzwyczaić się do większego nacisku na pojedynki i bieganie niż w poznanym przez niego wcześniej futbolu brazylijskim. Zmiana pozycji nastąpiła podczas wyjazdowego meczu z Grödig, gdy lewy obrońca jego drużyny dostał czerwoną kartkę, a trener wykorzystał już wszystkie zmiany. Danilo został cofnięty do defensywy, a po spotkaniu usłyszał od kolegów, że właśnie tam powinien grać. Od tego momentu zaczął uczyć się nowej roli.

W 2013 roku przeszedł do FC Ingolstadt, z którym w sezonie 2014/2015 wygrał drugą ligę niemiecką i awansował do Bundesligi. Kolejnym etapem było TSG Hoffenheim, gdzie pracował pod okiem Juliana Nagelsmanna. Choć nie przebił się do składu kosztem Stevena Zubera, cenił poziom treningów i możliwość nauki w mocnym zespole. Od 2017 roku grał w VfL Bochum, z którym w 2021 roku ponownie wywalczył mistrzostwo 2. Bundesligi. Po siedmiu latach w Bochum przeniósł się do 1. FC Nürnberg, a w 2026 roku wrócił do Austrii Lustenau. Przy powrocie mówił, że przez cały niemiecki etap kariery utrzymywał kontakt z dawnym klubem.

Sukcesy

• 2021 Mistrzostwo niemieckiej 2. Bundesligi z VfL Bochum.
• 2015 Mistrzostwo niemieckiej 2. Bundesligi z FC Ingolstadt.

Styl gry

W 2020 roku podkreślał, że podstawowym zadaniem bocznego obrońcy jest zabezpieczenie własnej bramki we współpracy z resztą linii i bramkarzem. Swoją wartość w grze Bochum wiązał z techniką i umiejętnością budowania akcji krótkimi podaniami po ziemi. Przy wyjściu do pressingu zwracał uwagę na ustawienie ciała przeciwnika, pomagające przewidzieć kierunek kolejnego zagrania. Uważał, że właściwy moment interwencji wynika zarówno z treningu, jak i odczytywania sytuacji w trakcie meczu. Jako piłkarski wzór wskazywał Marcelo, którego grę szczególnie uważnie obserwował.