Dominik Kotarski

Pochodzenie

Urodził się 10 lutego 2000 roku w Zaboku i pochodzi z Brestovca Orehoveckiego. Pierwsze kroki stawiał w Tondachu Bedekovčina, a latem 2011 roku jako jedenastolatek trafił do akademii Dinama Zagrzeb, któremu kibicował od dziecka. Bramkarzem chciał zostać, gdy jako mały chłopiec oglądał mundial 2006 i podobało mu się, jak bramkarze rzucają się do piłki. Jego wzorem był Gianluigi Buffon.

W lutym 2018 roku, dwa dni po osiemnastych urodzinach, podpisał zawodowy kontrakt z Ajaksem Amsterdam. Mówił, że początki były trudne, bo przez pewien czas mieszkał sam, a Holendrzy wydawali mu się chłodni i zamknięci, ale tam dojrzał jako piłkarz i jako człowiek. Najpierw grał w drużynie rezerw, później był w kadrze pierwszego zespołu, gdzie grał obok Frenkiego de Jonga i Matthijsa de Ligta, a wiele rad dał mu André Onana. W sezonie 2019/20 trzy razy siedział na ławce Ajaksu w Lidze Mistrzów.

Kariera

Sezon 2021/22 spędził na wypożyczeniu w HNK Gorica. Prezes klubu sam do niego zadzwonił, a on przyszedł, żeby grać regularnie. W październiku 2021 roku po bezbramkowym remisie z Hajdukiem Split został wybrany piłkarzem meczu. Później mówił, że bez Goricy nie grałby w reprezentacji ani w Lidze Mistrzów.

Latem 2022 roku przeszedł do PAOK-u Saloniki. W sezonie 2023/24 zagrał w 34 meczach ligowych, PAOK stracił najmniej goli w lidze, a w ostatniej kolejce, w maju 2024 roku, pokonał Arisa 2:1 i obronił pierwsze miejsce. Kotarski rozegrał cały ten mecz. W PAOK-u spędził trzy sezony i 139 meczów.

W lipcu 2025 roku podpisał pięcioletni kontrakt z FC Kopenhaga. Mówił, że miał oferty z najsilniejszych lig, ale chciał grać w Lidze Mistrzów, a trener Jacob Neestrup dzwonił do niego codziennie. W wieku 25 lat zadebiutował w Lidze Mistrzów. Grał w niej między innymi w zremisowanym 2:2 meczu z Bayerem Leverkusen. W Kopenhadze był pierwszym bramkarzem, ale 31 sierpnia 2026 roku, z chęci powrotu do domu z rodziną, przeszedł na roczne wypożyczenie do Dinama Zagrzeb, który ma go potem wykupić. Mówił, że o grze na Maksimirze marzył od dziecka.

Sukcesy

• 2024 Mistrzostwo Grecji z PAOK-iem

Styl gry

Neestrup opisywał go jako nowoczesnego bramkarza, który szybko reaguje na strzały z bliska, dobrze radzi sobie w sytuacjach sam na sam i spokojnie gra nogami, co pomaga drużynie w budowaniu akcji.

Reprezentacja

Bronił w młodzieżowych reprezentacjach Chorwacji od kadry do lat 15 do kadry do lat 21, w tej ostatniej u Igora Bišćana. W pierwszej reprezentacji zadebiutował 26 marca 2024 roku. Pierwszy mecz o stawkę rozegrał w Szkocji. Był w kadrze Chorwacji na mundial 2026.