Co zmienił Czesław Michniewicz w grze Legii? Wnioski po meczu z Dritą

Reprezentacji U-21 przyzwyczaiła kibiców do gry defensywnej. Przeciwko renomowanym zespołom często nasi piłkarze oczekiwali pod własnym polem karnym i dawali się bombardować przeciwnikom. Kluczowa w osiąganiu dobrych wyników była umiejętna gra z kontry i tworzenie sytuacji z „niczego”. Spora część sceptyków szybko oceniła, że zawodnikom Legii ten styl nie będzie pasował.

Jednak w dyskusji szybko odezwała się druga grupa kibiców – zwolennicy zatrudnienia Michniewicza – którzy twierdzili, że przecież przeciwko słabszym rywalom młodzieżowa kadra potrafiła pokazywać ambitny i ofensywny futbol. Mecz z Dritą przypomniał, że nowy selekcjoner Legii raczej nie trzyma się uparcie własnych rozwiązań, tylko dąży do odpowiedniego ukierunkowania zespołu pod kątem przeciwnika.

Legia wyszła na mecz z Dritą ofensywnie nastawiona. Świadczyć może o tym fakt, że w obok siebie w składzie wystąpili: Pekhart, Valencia, Luquinhas, Wszołek i Karbownik na środku pomocy (w okresie juniorskim regularnie występował on na pozycji ofensywnego pomocnika). Legia atakowała momentami prawie wszystkimi zawodnikami, a w defensywie pozostawali jedynie Wieteska i Jędrzejczyk. Na początku drugiej połowy nawet oni czasem podchodzili wyżej, żeby uczestniczyć w akcjach ofensywnych. Może za wcześnie na wyciąganie daleko idących wniosków po pierwszym meczu, ale to jest chyba dowód na to, że Legia Michniewicza nie będzie wiecznie grała z kontry.

Budowa jedenastki

– Vuko, powinieneś zrobić to w taki sposób! – czasem sugerowano byłemu trenerowi Legii – To ja zrobię odwrotnie, niż powiedziałeś – zapewne tak najchętniej odpowiedziałby na taką poradę Vukovic. Trener Michniewicz jest na pewno bardziej elastyczny w kwestii zmian taktycznych niż Serb. Symbolem takiego zjawiska może być już wcześniej wspomniane wystawienie Michała Karbownika na środku pomocy. Niejednokrotnie mówiono, że młody piłkarz nie przepada za grą na boku obrony i woli występować na swojej „pierwotnej” pozycji. Jednak to wciąż nie przemawiało do byłego trenera „Wojskowych”. Dopiero jego następca zdecydował się na takie rozwiązanie.

Poza tym Michniewicz podjął kilka popularnych decyzji. Wreszcie od początku meczu na boku obrony zagrał Josip Juranovic. Nowy szkoleniowiec nie bawił się też w rzucanie Luquinhasem po całym boisku i pozwolił mu grać na środku boiska. Reasumując, wystawił najlepszy możliwy skład, do którego nikt nie mógł się w żaden sposób przyczepić. I chwała mu za to, że nie kombinował.

Te wszystkie elementy wskazują na to, że Legii na szczęście nie czeka kolejna rewolucja, tylko powolna ewolucja i przewartościowanie pewnych elementów. Drużyna nie zaczęła grać z meczu na mecz zupełnie inaczej, tylko wprowadzono do gry pojedyncze nowe warianty. Trzeba przyznać, że mecz z Dritą wyglądał obiecująco i należy Legionistom życzyć sukcesu w meczu z Karabachem Agdam. Tym bardziej, że Azerowie prezentują znacznie wyższy poziom niż drużyna z Kosowa.

Kontuzjowany Nik Prelec wypada z gry na kilka tygodni

Skład na mecz #LEGDRI 🔥 Centrum meczowe ➡️ legia.com/pilka-nozna/ce…

• Czesław Michniewicz
• Paweł Wszołek
• Tomáš Pekhart
• Filip Mladenović
• Michał Karbownik
• Legia Warszawa
• Drita

Michniewicz to nie tylko defensywa

Reprezentacji U-21 przyzwyczaiła kibiców do gry defensywnej. Przeciwko renomowanym zespołom często nasi piłkarze oczekiwali pod własnym polem karnym i dawali się bombardować przeciwnikom. Kluczowa w osiąganiu dobrych wyników była umiejętna gra z kontry i tworzenie sytuacji z „niczego”. Spora część sceptyków szybko oceniła, że zawodnikom Legii ten styl nie będzie pasował.

Jednak w dyskusji szybko odezwała się druga grupa kibiców – zwolennicy zatrudnienia Michniewicza – którzy twierdzili, że przecież przeciwko słabszym rywalom młodzieżowa kadra potrafiła pokazywać ambitny i ofensywny futbol. Mecz z Dritą przypomniał, że nowy selekcjoner Legii raczej nie trzyma się uparcie własnych rozwiązań, tylko dąży do odpowiedniego ukierunkowania zespołu pod kątem przeciwnika.

Legia wyszła na mecz z Dritą ofensywnie nastawiona. Świadczyć może o tym fakt, że w obok siebie w składzie wystąpili: Pekhart, Valencia, Luquinhas, Wszołek i Karbownik na środku pomocy (w okresie juniorskim regularnie występował on na pozycji ofensywnego pomocnika). Legia atakowała momentami prawie wszystkimi zawodnikami, a w defensywie pozostawali jedynie Wieteska i Jędrzejczyk. Na początku drugiej połowy nawet oni czasem podchodzili wyżej, żeby uczestniczyć w akcjach ofensywnych. Może za wcześnie na wyciąganie daleko idących wniosków po pierwszym meczu, ale to jest chyba dowód na to, że Legia Michniewicza nie będzie wiecznie grała z kontry.

Budowa jedenastki

– Vuko, powinieneś zrobić to w taki sposób! – czasem sugerowano byłemu trenerowi Legii – To ja zrobię odwrotnie, niż powiedziałeś – zapewne tak najchętniej odpowiedziałby na taką poradę Vukovic. Trener Michniewicz jest na pewno bardziej elastyczny w kwestii zmian taktycznych niż Serb. Symbolem takiego zjawiska może być już wcześniej wspomniane wystawienie Michała Karbownika na środku pomocy. Niejednokrotnie mówiono, że młody piłkarz nie przepada za grą na boku obrony i woli występować na swojej „pierwotnej” pozycji. Jednak to wciąż nie przemawiało do byłego trenera „Wojskowych”. Dopiero jego następca zdecydował się na takie rozwiązanie.

Poza tym Michniewicz podjął kilka popularnych decyzji. Wreszcie od początku meczu na boku obrony zagrał Josip Juranovic. Nowy szkoleniowiec nie bawił się też w rzucanie Luquinhasem po całym boisku i pozwolił mu grać na środku boiska. Reasumując, wystawił najlepszy możliwy skład, do którego nikt nie mógł się w żaden sposób przyczepić. I chwała mu za to, że nie kombinował.

Te wszystkie elementy wskazują na to, że Legii na szczęście nie czeka kolejna rewolucja, tylko powolna ewolucja i przewartościowanie pewnych elementów. Drużyna nie zaczęła grać z meczu na mecz zupełnie inaczej, tylko wprowadzono do gry pojedyncze nowe warianty. Trzeba przyznać, że mecz z Dritą wyglądał obiecująco i należy Legionistom życzyć sukcesu w meczu z Karabachem Agdam. Tym bardziej, że Azerowie prezentują znacznie wyższy poziom niż drużyna z Kosowa.