Co z tym Bielikiem?

Jest też druga strona medalu – a może mu się uda? Oprócz Szczęsnego i Fabiańskiego o sukcesie na pewno może mówić Arek Milik, o którym usłyszała już cała Europa. Wychowanek Rozwoju Katowice po świetnym pierwszym sezonie w Górniku Zabrze odszedł do Bayeru Leverkusen. Wielu krytykowało 18-letniego wówczas Milika za ten transfer. Uważano, że zbyt wcześnie opuszcza rodzimą ligę. Pierwszy sezon potwierdził obawy, bo napastnik rozegrał tylko sześć spotkań i nie strzelił ani jednego gola. Kolejny rok również przyniósł rozczarowanie, ponieważ Polak został wypożyczony do FC Augsburg, gdzie również nie grał regularnie. Kiedy wydawało się, że po nieudanej przygodzie w Niemczech Arek powróci z podkulonym ogonem do ekstraklasy, niespodziewanie został wypożyczony do Ajaxu, gdzie z pewnością jest pierwszoplanową postacią. W dwudziestu spotkaniach zdobył siedemnaście bramek i dziewięć asyst. Świetne występy przyciągnęły zainteresowanie europejskich potęg i może się okazać, że po jego powrocie do Bayeru tym razem to on okaże się za dobry na niemiecki klub, w przeciwieństwie do sytuacji sprzed roku.

Wróćmy jednak do Bielika. Ma dopiero szesnaście lat, w tym wieku często nie myśli się dalekosiężnie, dlatego młodzi piłkarze zwykle pozwalają decydować o swoich karierach rodzicom bądź agentom, lecz ostateczne zdanie zawsze należy do samego zawodnika. Kto z nas nie chciałby wyjechać do Anglii, grać tam, zarabiać kupę pieniędzy i na dodatek mieszkać w Londynie? Większość na taką ofertę odpowie: kiedy mam się pakować? Niewykluczone, że podobnie zareagował młody pomocnik. Jak sam przyznał, ma lekkie obawy przed tym transferem, ale wierzy we własne umiejętności. Czy jednak są one wystarczające, by odnieść sukces na Wyspach?

Trzeba przyznać, że Polak nie mógł trafić lepiej – czołowy klub Premier League, wielu świetnych piłkarzy, od których można się uczyć, fantastyczne obiekty treningowe i menadżer, który uwielbia stawiać na młodych. Czego więcej może chcieć zawodnik w tym wieku? Swoją szansę na pewno otrzyma. Im lepiej będzie się rozwijał, tym szybciej – można więc powiedzieć, że przyszłość ma w swoich rękach. Angielskie media okrzyknęły go „nowym Vieirą” i choć zapewne jest to mocno przesadzone, powinno robić wrażenie. Bielik był już wraz z rodzicami na The Emirates – obejrzał mecz z QPR i zwiedził obiekty klubowe.

W ostatnich dniach nastąpił zwrot akcji w tej sprawie – w mediach zaczęły pojawiać się informacje, jakoby Arsenal nie zgadzał się na warunki przedstawione przez Legię, co postanowił wykorzystać Hamburger SV. Nie jest to poważny rywal finansowy dla londyńczyków, ale znając Arsène’a Wengera, może to wystarczyć, by zrezygnował z pozyskania Bielika. Ciężko ocenić, która opcja jest lepsza dla samego zawodnika – w Niemczech miałby na pewno większe szanse na grę w pierwszym zespole, w Anglii zaś pewnikiem więcej by się nauczył i bardziej rozwinął piłkarsko. Mimo wszystko nadal wydaje się, że największe szanse są na to, iż w styczniu zostanie właśnie „Kanonierem”.

• Krystian Bielik
• Rafał Wolski
• Bartłomiej Pawłowski
• Wojciech Szczęsny
• Legia Warszawa
• Arsenal
• Fiorentina
• Malaga
• Ajax
• Lechia Gdańsk

Jest też druga strona medalu – a może mu się uda? Oprócz Szczęsnego i Fabiańskiego o sukcesie na pewno może mówić Arek Milik, o którym usłyszała już cała Europa. Wychowanek Rozwoju Katowice po świetnym pierwszym sezonie w Górniku Zabrze odszedł do Bayeru Leverkusen. Wielu krytykowało 18-letniego wówczas Milika za ten transfer. Uważano, że zbyt wcześnie opuszcza rodzimą ligę. Pierwszy sezon potwierdził obawy, bo napastnik rozegrał tylko sześć spotkań i nie strzelił ani jednego gola. Kolejny rok również przyniósł rozczarowanie, ponieważ Polak został wypożyczony do FC Augsburg, gdzie również nie grał regularnie. Kiedy wydawało się, że po nieudanej przygodzie w Niemczech Arek powróci z podkulonym ogonem do ekstraklasy, niespodziewanie został wypożyczony do Ajaxu, gdzie z pewnością jest pierwszoplanową postacią. W dwudziestu spotkaniach zdobył siedemnaście bramek i dziewięć asyst. Świetne występy przyciągnęły zainteresowanie europejskich potęg i może się okazać, że po jego powrocie do Bayeru tym razem to on okaże się za dobry na niemiecki klub, w przeciwieństwie do sytuacji sprzed roku.

Wróćmy jednak do Bielika. Ma dopiero szesnaście lat, w tym wieku często nie myśli się dalekosiężnie, dlatego młodzi piłkarze zwykle pozwalają decydować o swoich karierach rodzicom bądź agentom, lecz ostateczne zdanie zawsze należy do samego zawodnika. Kto z nas nie chciałby wyjechać do Anglii, grać tam, zarabiać kupę pieniędzy i na dodatek mieszkać w Londynie? Większość na taką ofertę odpowie: kiedy mam się pakować? Niewykluczone, że podobnie zareagował młody pomocnik. Jak sam przyznał, ma lekkie obawy przed tym transferem, ale wierzy we własne umiejętności. Czy jednak są one wystarczające, by odnieść sukces na Wyspach?

Trzeba przyznać, że Polak nie mógł trafić lepiej – czołowy klub Premier League, wielu świetnych piłkarzy, od których można się uczyć, fantastyczne obiekty treningowe i menadżer, który uwielbia stawiać na młodych. Czego więcej może chcieć zawodnik w tym wieku? Swoją szansę na pewno otrzyma. Im lepiej będzie się rozwijał, tym szybciej – można więc powiedzieć, że przyszłość ma w swoich rękach. Angielskie media okrzyknęły go „nowym Vieirą” i choć zapewne jest to mocno przesadzone, powinno robić wrażenie. Bielik był już wraz z rodzicami na The Emirates – obejrzał mecz z QPR i zwiedził obiekty klubowe.

W ostatnich dniach nastąpił zwrot akcji w tej sprawie – w mediach zaczęły pojawiać się informacje, jakoby Arsenal nie zgadzał się na warunki przedstawione przez Legię, co postanowił wykorzystać Hamburger SV. Nie jest to poważny rywal finansowy dla londyńczyków, ale znając Arsène’a Wengera, może to wystarczyć, by zrezygnował z pozyskania Bielika. Ciężko ocenić, która opcja jest lepsza dla samego zawodnika – w Niemczech miałby na pewno większe szanse na grę w pierwszym zespole, w Anglii zaś pewnikiem więcej by się nauczył i bardziej rozwinął piłkarsko. Mimo wszystko nadal wydaje się, że największe szanse są na to, iż w styczniu zostanie właśnie „Kanonierem”.