Chelsea na kolanach w derbach Londynu

Chelsea absolutnie zdominowała pierwszą połowę spotkania. West Ham fatalnie grało w obronie, pozostawiając gościom całe połacie wolnej przestrzeni między swoimi formacjami, co w naturalny sposób umożliwiło podopiecznym Beniteza przeprowadzanie długiego ataku pozycyjnego. Bardzo dobrze wyglądała współpraca dwójki Mata – Hazard, fantastycznie dysponowany był Victor Moses, a szczególnie na początku spotkania aktywny był Torres. Poza karygodną grą w defensywie, gospodarze równie tragicznie wyprowadzali akcje ofensywne, tracąc piłkę na własnej połowie aż siedmiokrotnie i tylko dzięki niefrasobliwości graczy Chelsea oraz świetnej postawie Jaaskalainena żaden z kontrataków nie przyniósł bramki. Po trafieniu z trzynastej minuty swoje okazje zmarnowali Mata, Hazard, Torres oraz Moses. Szczególnie imponująca była szarża tego ostatniego, gdy w cudowny sposób minął Nolana i Demela, przy czym ten ostatni został tak zakręcony, że runął na ziemię niby rażony piorunem. Serca kibiców zabiły mocniej, kiedy pomyłkę popełnił dotąd bezbłędny Cech, który źle obliczając tor lotu piłki, odbił ją rękoma poza polem karnym. Na szczęście dla fanów CFC, prowadzący zawody Martin Atkinson ukarał czeskiego golkipera jedynie żółtym kartonikiem.

Druga część meczu wyglądała diametralnie inaczej. Po dwóch zmianach personalnych to West Ham przeważało, raz po raz zatrudniając Petra Cecha. Co prawda pierwszą świetną okazję zmarnował Nolan, ale co się odwlecze, to nie uciecze. Umiejętnie wykorzystywany pressing nie pozwalał graczom Chelsea rozwinąć skrzydeł. Wyrównanie padło w 63. minucie, kiedy centra Jarvisa została wysoko podbita przez Cahilla, jednak mimo to zmierzała na przedpole bramki Cecha. Piłka szybowała w przestworzach tak długo, że gracze obu zespołów mogli spokojnie wymienić uprzejmości i nawet uciąć sobie krótką pogawędkę, aczkolwiek najwyraźniej za krótko dla Branislava Ivanovicia, który nie zdołał upilnować Carltona Cole’a, a ten sytuacyjnym strzałem głową wyrównał rezultat meczu. Gwoli prawdy należy wspomnieć, że Cech także nie jest bez winy w tej sytuacji – skądinąd akcja miała miejsce w obszarze pięciu metrów, w którym bramkarze podlegają nadzwyczajnej ochronie i golkiper Chelsea mógł, a nawet powinien zainterweniować. West Ham nie zadowoliło się remisem i w dalszym ciągu atakowało. Ich wysiłki zostały wynagrodzone pod koniec spotkania, kiedy Cole, mimo towarzystwa Mikela na plecach, zgrał piłkę do wbiegającego Diame, a ten pewnym strzałem po ziemi zapewnił WHU prowadzenie. Wcześniej sytuację sam na sam zmarnował Jarvis, a chwilę później futbolówkę z linii bramkowej wybił Ashley Cole. Trafienie Maigi było już dobiciem konającej Chelsea. West Ham United wygrało z Chelsea FC 3:1.

• Chelsea FC
• West Ham United

Chelsea absolutnie zdominowała pierwszą połowę spotkania. West Ham fatalnie grało w obronie, pozostawiając gościom całe połacie wolnej przestrzeni między swoimi formacjami, co w naturalny sposób umożliwiło podopiecznym Beniteza przeprowadzanie długiego ataku pozycyjnego. Bardzo dobrze wyglądała współpraca dwójki Mata – Hazard, fantastycznie dysponowany był Victor Moses, a szczególnie na początku spotkania aktywny był Torres. Poza karygodną grą w defensywie, gospodarze równie tragicznie wyprowadzali akcje ofensywne, tracąc piłkę na własnej połowie aż siedmiokrotnie i tylko dzięki niefrasobliwości graczy Chelsea oraz świetnej postawie Jaaskalainena żaden z kontrataków nie przyniósł bramki. Po trafieniu z trzynastej minuty swoje okazje zmarnowali Mata, Hazard, Torres oraz Moses. Szczególnie imponująca była szarża tego ostatniego, gdy w cudowny sposób minął Nolana i Demela, przy czym ten ostatni został tak zakręcony, że runął na ziemię niby rażony piorunem. Serca kibiców zabiły mocniej, kiedy pomyłkę popełnił dotąd bezbłędny Cech, który źle obliczając tor lotu piłki, odbił ją rękoma poza polem karnym. Na szczęście dla fanów CFC, prowadzący zawody Martin Atkinson ukarał czeskiego golkipera jedynie żółtym kartonikiem.

Druga część meczu wyglądała diametralnie inaczej. Po dwóch zmianach personalnych to West Ham przeważało, raz po raz zatrudniając Petra Cecha. Co prawda pierwszą świetną okazję zmarnował Nolan, ale co się odwlecze, to nie uciecze. Umiejętnie wykorzystywany pressing nie pozwalał graczom Chelsea rozwinąć skrzydeł. Wyrównanie padło w 63. minucie, kiedy centra Jarvisa została wysoko podbita przez Cahilla, jednak mimo to zmierzała na przedpole bramki Cecha. Piłka szybowała w przestworzach tak długo, że gracze obu zespołów mogli spokojnie wymienić uprzejmości i nawet uciąć sobie krótką pogawędkę, aczkolwiek najwyraźniej za krótko dla Branislava Ivanovicia, który nie zdołał upilnować Carltona Cole’a, a ten sytuacyjnym strzałem głową wyrównał rezultat meczu. Gwoli prawdy należy wspomnieć, że Cech także nie jest bez winy w tej sytuacji – skądinąd akcja miała miejsce w obszarze pięciu metrów, w którym bramkarze podlegają nadzwyczajnej ochronie i golkiper Chelsea mógł, a nawet powinien zainterweniować. West Ham nie zadowoliło się remisem i w dalszym ciągu atakowało. Ich wysiłki zostały wynagrodzone pod koniec spotkania, kiedy Cole, mimo towarzystwa Mikela na plecach, zgrał piłkę do wbiegającego Diame, a ten pewnym strzałem po ziemi zapewnił WHU prowadzenie. Wcześniej sytuację sam na sam zmarnował Jarvis, a chwilę później futbolówkę z linii bramkowej wybił Ashley Cole. Trafienie Maigi było już dobiciem konającej Chelsea. West Ham United wygrało z Chelsea FC 3:1.