BPL: Świat w cieniu derbów

W drugim sobotnim meczu na Villa Park przyjeżdża będące ostatnio w znakomitej formie wspomniane przed chwilą Stoke Tony’ego Pulisa. AV w zeszłej kolejce zremisowała ze słabiutkim w tym sezonie QPR, a Stoke ograło WBA. W ogóle piłkarze z Britannia Stadium przeżywają ostatnio jesienny rozkwit, notując aż 12 oczek w pięciu ostatnich kolejkach. Tony Pulis stwierdził skromnie, iż nie jest geniuszem i ma po prostu dużo szczęścia. Nieprawda. Pulis to świetny menedżer i zbiera zasłużone laury. Aston Villa zajmuje obecnie 15. miejsce w tabeli, a Stoke jest ósme i wiadomo, kto będzie faworytem tego spotkania.

Trzeci mecz kolejki to ten z rodzaju o wszystko, czyli o sześć punktów. Zmierzą się w nim Southampton oraz Reading. Oba zespoły znajdują się obok siebie w dole tabeli. „Święci” plasują się na 18. miejscu z 12 punktami, Reading jedną lokatę niżej z dziewięcioma oczkami na koncie, ale jednym meczem rozegranym mniej. „Królewscy” tydzień temu wystąpili w sławetnym już festiwalu błędów, czyli zakończonym wynikiem 3:4 meczu z Manchesterem United. Southampton przegrało natomiast 0:1 z Liverpoolem. Będzie to ważny mecz, bo punkty zdobyte lub stracone w walce z bezpośrednim konkurentem o utrzymanie w lidze mogą okazać się kluczowe dla przyszłości obu klubów.

Na Stadium of Light przyjeżdża za to Chelsea. Nie tak tegoroczną jesień wyobrażał sobie Abramowicz i sami piłkarze tego klubu. W ostatnich trzech meczach ligowych podopieczni Rafy Beniteza zdobyli zaledwie jeden punkcik, wsadzając między bajki o smokach i wróżkach bzdety o odblokowaniu Torresa i nowej tożsamości drużyny. W tym czasie „The Blues” zdobyli też zaledwie jednego gola. OK, wygrali w tygodniu aż 6:1 w LM, ale nie odbierając klasy FC Nordsjaelland, to nie półka Premier League. Poza tym Chelsea nie awansowała w elitarnej Lidze Mistrzów do fazy pucharowej, więc ta wiktoria nic nie znaczy. Drużyna jest w kryzysie i to jest fakt. W niemocy pogrążony jest także Sunderland, który osuwa się sukcesywnie w tabeli i już jest na 17. miejscu. Będzie to zatem mecz na przełamanie dla obu drużyn. Przyda się trochę fajerwerków, ostatnio bowiem mało było tego światła na Stadium of Light.

Swansea jest ostatnio w przedniej formie. Podopieczni Laudrupa sparowali w zeszłym tygodniu z Arsenalem. „Kanonierzy” okazali się mało wystrzałowi, za to „Łabędzie” kluczyły, klinczowały, znów kluczyły, by w końcówce niczym niegdyś Prince Naseem Hamed wyprowadzić dwa szybkie ciosy i powiedzieć Wengerowi: Cya Mate. Na Liberty Stadium przyjeżdża za to zespół, który po fatalnym początku rozgrywek idzie niczym tajfun, nie oszczędzając po drodze niczego, co żywe. „Kanarki” Chrisa Hughtona zajmują już 12. lokatę, tracąc zaledwie trzy punkty do drużyn z miejsca ósmego i dziewiątego. To się porobiło, czeka nas prawdzie ornitologiczny pojedynek. „Canarinhos” idą do przodu, zobaczymy, co na to „Łabędzie”.

W ostatnim sobotnim spotkaniu na DW Stadium przyjeżdża Queens Park Rangers. Tutaj nie pokusiłbym się o wskazanie faworyta, Wigan bowiem to typowy średniak (16. lokata w tabeli), który zakończy ligę pewnie w okolicach 14. lub 15. miejsca, tuż nad strefą spadkową. QPR? Napisaliśmy już tyle o tym zespole, że pozostaje jedynie nadmienić, że w końcu muszą kiedyś zaskoczyć. In Harry we trust.

Niedziela w Anglii zaczyna się derbami, na które cały świat czeka z utęsknieniem. Starzy mistrzowie kontra nowi, Mancini kontra Ferguson, pieniądze kontra prestiż. Jest tyle płaszczyzn, na których można by omówić to spotkanie, że brakłoby porównań i metafor. Pewne jest natomiast jedno. City zrównało się poziomem sportowym z United i ich rywalizacja przez najbliższe lata dostarczać nam będzie stale wypieków na twarzy. To nie jest pojedyncza bitwa, to początek nowej wojny stuletniej. Na obszerną zapowiedź derbów Manchesteru zapraszamy w osobnym tekście.

Derby derbami, ale na innych stadionach będzie równie ciekawie. Na Goodison Park przyjeżdża Tottenham. „Koguty” mają trzy punkty przewagi nad „The Toffees”, a obie drużyny zajmują miejsca odpowiednio pięć i sześć w tabeli BPL. Popularny AVB robi kawał dobrej roboty, udowadniając wszem i wobec, że okres chłopięcy zostawił dawno za sobą i kawał z niego menedżera, który nie rozpamiętuje zbytnio porażek z czasów Stamford Bridge i kroczy sukcesywnie po swoje. Portugalczyk po upadku w Chelsea wstał, otrzepał się z kurzu i nie zwalnia tempa. A ostatnie pojedynki w wykonaniu Tottenhamu? Trzy mecze, dziewięć punktów. Dziękujemy, pozamiatane. Natomiast David Moyes w ostatnim czasie to król remisów. Everton ostatnio ciągle remisuje 1:1 i ten rezultat śni się Moyesowi pewnie po nocach. Ostatnio jego drużyna zremisowała z aktualnym mistrzem 1:1 (a jakże), ale wszyscy na Goodison Park oczekują, iż „The Toffees” powrócą na szlak zwycięstw z początków kampanii.

Będzie wojna na Upton Park. Spotkają się dwa zespoły, które propagują odmienne style gry. Allardyce hołduje siermiężnej piłce rodem z lat 70. i 80., Rodgers to natomiast esteta lubujący się w technicznej piłce i analizujący godzinami grę Barcelony. Dwa światy, dwie wizje. „Młoty” zajmują wysokie jak na beniaminka dziewiąte miejsce w tabeli, do meczu przystąpią dodatkowo opromienione zeszłotygodniową epicką wygraną nad nie byle kim, bo nad samą Chelsea. „The Reds” plasują się dwa oczka niżej w stawce, powoli jednak uzyskują rytm podobny do tego Swansea z zeszłego sezonu. Kibiców z Anfield Road martwi natomiast co innego, mianowicie co się stało ze Suarezem? Luis się zaciął i pogubił gdzieś swoje pistolety? Nie dowiemy się tego niestety w ten weekend, bowiem Urugwajczyk zawieszony jest za kartki. Szkoda, bo mógłby to być dla niego mecz na przełamanie.

W jedynym poniedziałkowym meczu na Craven Cottage przyjedzie Newcastle. „Sroki” odetchnęły z ulgą, przełamały bowiem ostatnio złą passę i rozszarpały Wigan aż 3:0. Przełamał się Demba Ba, który zdobył dwa gole, a przepiękne premierowe trafienie w lidze zaliczył Gael Bigirimana. Alan Pardew wciąż nie może być pewnym swego i dalej jest na cenzurowanym, ale jeśli wywiezie z Craven Cottage trzy punkty, odbuduje swoją pozycję. Fulham natomiast jest w dołku i podopieczni Martina Jola potrzebują punktów jak powietrza, nie wygrali bowiem w lidze od siedmiu kolejek i jeśli utrzymają obecną złą formę, może im zajrzeć w oczy widmo degradacji. Kolejkę zakończy natomiast zaległe wtorkowe spotkanie Sunderland – Reading. Zobaczymy, w jakich nastrojach zmierzą się oba teamy. Wszystko będzie zależało od ich weekendowych potyczek.

Wiele emocji zagości zatem w naszych domach, spodziewajmy się jak zwykle eksplozji radości zwycięzców oraz złości przegranych. W ten mroźny, zimowy weekend angielskie boiska nie dadzą nam zmarznąć, rozgrzewając nas do czerwoności.

W drugim sobotnim meczu na Villa Park przyjeżdża będące ostatnio w znakomitej formie wspomniane przed chwilą Stoke Tony’ego Pulisa. AV w zeszłej kolejce zremisowała ze słabiutkim w tym sezonie QPR, a Stoke ograło WBA. W ogóle piłkarze z Britannia Stadium przeżywają ostatnio jesienny rozkwit, notując aż 12 oczek w pięciu ostatnich kolejkach. Tony Pulis stwierdził skromnie, iż nie jest geniuszem i ma po prostu dużo szczęścia. Nieprawda. Pulis to świetny menedżer i zbiera zasłużone laury. Aston Villa zajmuje obecnie 15. miejsce w tabeli, a Stoke jest ósme i wiadomo, kto będzie faworytem tego spotkania.

Trzeci mecz kolejki to ten z rodzaju o wszystko, czyli o sześć punktów. Zmierzą się w nim Southampton oraz Reading. Oba zespoły znajdują się obok siebie w dole tabeli. „Święci” plasują się na 18. miejscu z 12 punktami, Reading jedną lokatę niżej z dziewięcioma oczkami na koncie, ale jednym meczem rozegranym mniej. „Królewscy” tydzień temu wystąpili w sławetnym już festiwalu błędów, czyli zakończonym wynikiem 3:4 meczu z Manchesterem United. Southampton przegrało natomiast 0:1 z Liverpoolem. Będzie to ważny mecz, bo punkty zdobyte lub stracone w walce z bezpośrednim konkurentem o utrzymanie w lidze mogą okazać się kluczowe dla przyszłości obu klubów.

Na Stadium of Light przyjeżdża za to Chelsea. Nie tak tegoroczną jesień wyobrażał sobie Abramowicz i sami piłkarze tego klubu. W ostatnich trzech meczach ligowych podopieczni Rafy Beniteza zdobyli zaledwie jeden punkcik, wsadzając między bajki o smokach i wróżkach bzdety o odblokowaniu Torresa i nowej tożsamości drużyny. W tym czasie „The Blues” zdobyli też zaledwie jednego gola. OK, wygrali w tygodniu aż 6:1 w LM, ale nie odbierając klasy FC Nordsjaelland, to nie półka Premier League. Poza tym Chelsea nie awansowała w elitarnej Lidze Mistrzów do fazy pucharowej, więc ta wiktoria nic nie znaczy. Drużyna jest w kryzysie i to jest fakt. W niemocy pogrążony jest także Sunderland, który osuwa się sukcesywnie w tabeli i już jest na 17. miejscu. Będzie to zatem mecz na przełamanie dla obu drużyn. Przyda się trochę fajerwerków, ostatnio bowiem mało było tego światła na Stadium of Light.

Swansea jest ostatnio w przedniej formie. Podopieczni Laudrupa sparowali w zeszłym tygodniu z Arsenalem. „Kanonierzy” okazali się mało wystrzałowi, za to „Łabędzie” kluczyły, klinczowały, znów kluczyły, by w końcówce niczym niegdyś Prince Naseem Hamed wyprowadzić dwa szybkie ciosy i powiedzieć Wengerowi: Cya Mate. Na Liberty Stadium przyjeżdża za to zespół, który po fatalnym początku rozgrywek idzie niczym tajfun, nie oszczędzając po drodze niczego, co żywe. „Kanarki” Chrisa Hughtona zajmują już 12. lokatę, tracąc zaledwie trzy punkty do drużyn z miejsca ósmego i dziewiątego. To się porobiło, czeka nas prawdzie ornitologiczny pojedynek. „Canarinhos” idą do przodu, zobaczymy, co na to „Łabędzie”.

W ostatnim sobotnim spotkaniu na DW Stadium przyjeżdża Queens Park Rangers. Tutaj nie pokusiłbym się o wskazanie faworyta, Wigan bowiem to typowy średniak (16. lokata w tabeli), który zakończy ligę pewnie w okolicach 14. lub 15. miejsca, tuż nad strefą spadkową. QPR? Napisaliśmy już tyle o tym zespole, że pozostaje jedynie nadmienić, że w końcu muszą kiedyś zaskoczyć. In Harry we trust.

Niedziela w Anglii zaczyna się derbami, na które cały świat czeka z utęsknieniem. Starzy mistrzowie kontra nowi, Mancini kontra Ferguson, pieniądze kontra prestiż. Jest tyle płaszczyzn, na których można by omówić to spotkanie, że brakłoby porównań i metafor. Pewne jest natomiast jedno. City zrównało się poziomem sportowym z United i ich rywalizacja przez najbliższe lata dostarczać nam będzie stale wypieków na twarzy. To nie jest pojedyncza bitwa, to początek nowej wojny stuletniej. Na obszerną zapowiedź derbów Manchesteru zapraszamy w osobnym tekście.

Derby derbami, ale na innych stadionach będzie równie ciekawie. Na Goodison Park przyjeżdża Tottenham. „Koguty” mają trzy punkty przewagi nad „The Toffees”, a obie drużyny zajmują miejsca odpowiednio pięć i sześć w tabeli BPL. Popularny AVB robi kawał dobrej roboty, udowadniając wszem i wobec, że okres chłopięcy zostawił dawno za sobą i kawał z niego menedżera, który nie rozpamiętuje zbytnio porażek z czasów Stamford Bridge i kroczy sukcesywnie po swoje. Portugalczyk po upadku w Chelsea wstał, otrzepał się z kurzu i nie zwalnia tempa. A ostatnie pojedynki w wykonaniu Tottenhamu? Trzy mecze, dziewięć punktów. Dziękujemy, pozamiatane. Natomiast David Moyes w ostatnim czasie to król remisów. Everton ostatnio ciągle remisuje 1:1 i ten rezultat śni się Moyesowi pewnie po nocach. Ostatnio jego drużyna zremisowała z aktualnym mistrzem 1:1 (a jakże), ale wszyscy na Goodison Park oczekują, iż „The Toffees” powrócą na szlak zwycięstw z początków kampanii.

Będzie wojna na Upton Park. Spotkają się dwa zespoły, które propagują odmienne style gry. Allardyce hołduje siermiężnej piłce rodem z lat 70. i 80., Rodgers to natomiast esteta lubujący się w technicznej piłce i analizujący godzinami grę Barcelony. Dwa światy, dwie wizje. „Młoty” zajmują wysokie jak na beniaminka dziewiąte miejsce w tabeli, do meczu przystąpią dodatkowo opromienione zeszłotygodniową epicką wygraną nad nie byle kim, bo nad samą Chelsea. „The Reds” plasują się dwa oczka niżej w stawce, powoli jednak uzyskują rytm podobny do tego Swansea z zeszłego sezonu. Kibiców z Anfield Road martwi natomiast co innego, mianowicie co się stało ze Suarezem? Luis się zaciął i pogubił gdzieś swoje pistolety? Nie dowiemy się tego niestety w ten weekend, bowiem Urugwajczyk zawieszony jest za kartki. Szkoda, bo mógłby to być dla niego mecz na przełamanie.

W jedynym poniedziałkowym meczu na Craven Cottage przyjedzie Newcastle. „Sroki” odetchnęły z ulgą, przełamały bowiem ostatnio złą passę i rozszarpały Wigan aż 3:0. Przełamał się Demba Ba, który zdobył dwa gole, a przepiękne premierowe trafienie w lidze zaliczył Gael Bigirimana. Alan Pardew wciąż nie może być pewnym swego i dalej jest na cenzurowanym, ale jeśli wywiezie z Craven Cottage trzy punkty, odbuduje swoją pozycję. Fulham natomiast jest w dołku i podopieczni Martina Jola potrzebują punktów jak powietrza, nie wygrali bowiem w lidze od siedmiu kolejek i jeśli utrzymają obecną złą formę, może im zajrzeć w oczy widmo degradacji. Kolejkę zakończy natomiast zaległe wtorkowe spotkanie Sunderland – Reading. Zobaczymy, w jakich nastrojach zmierzą się oba teamy. Wszystko będzie zależało od ich weekendowych potyczek.

Wiele emocji zagości zatem w naszych domach, spodziewajmy się jak zwykle eksplozji radości zwycięzców oraz złości przegranych. W ten mroźny, zimowy weekend angielskie boiska nie dadzą nam zmarznąć, rozgrzewając nas do czerwoności.