Klub z Banja Luki, który jako drugoligowiec zdobył Puchar Jugosławii w 1988 roku, a w 2011 został mistrzem Bośni i Hercegowiny.
Borac rozgrywa domowe mecze na Stadionie Miejskim w Banja Luce (Gradski stadion Banja Luka).
W 1974 roku dotarł do finału Pucharu Jugosławii, w którym przegrał 0:1 z Hajdukiem Split. Rok później zadebiutował w Pucharze Zdobywców Pucharów, pokonując luksemburski Rumelange 9:0. Muhamed Ibrahimbegović strzelił w tym spotkaniu pięć goli.
11 maja 1988 roku Borac, występujący w drugiej lidze, pokonał Crveną zvezdę 1:0 w finale Pucharu Jugosławii. Zwycięską bramkę zdobył Senad Lupić, a Slobodan Karalić obronił rzut karny Dragana Stojkovicia.
Wojna zmusiła klub do rozgrywania meczów poza Banja Luką, między innymi w Sencie, Valjevie i Nowym Sadzie. W 1995 roku Borac zdobył pierwszy Puchar Republiki Serbskiej, wygrywając rewanż finału z Rudarem Prijedor 3:2 dzięki późnej bramce Milorada Bilbiji.
W 2010 roku sięgnął po Puchar Bośni i Hercegowiny po remisach 1:1 i 2:2 z Željezničarem; o zwycięstwie zdecydowała zasada bramek wyjazdowych. W sezonie 2010/2011 dołożył mistrzostwo Bośni i Hercegowiny.
