Reprezentacja Hiszpanii rozegrała w niedzielę ostatni z trzech sparingów. Obyło się bez jakichś szczególnie wielkich pogromów, obyło się bez kompromitacji. Ot, takie klasyczne mecze mające na celu wyłonienie kadry i odpowiedzenie na kilka nurtujących pytań. Niestety „Sfinks” ma ten problem, że na każde pytanie dostał kilka odpowiedzi.
Bramka
W trzech sparingach zagrało trzech bramkarzy. Iker zaliczył 146 minut, Pepe 81, a Victor 46. Te liczby są fajne, bo doskonale oddają hierarchę w drużynie. Pierwszym golkiperem był, jest i jeszcze przez ładnych kilka lat będzie Casillas. Wbrew temu, co się ostatnio pisze, drugim wyborem pozostaje Reina. Zawodnik Liverpoolu może i ustępuje umiejętnościami Valdesowi, ale jest weteranem. W reprezentacji rozegrał 25 meczów, co jak na bramkarza będącego zmiennikiem najlepszego na tej pozycji gracza świata jest wynikiem po prostu kosmicznym. Jeśli „La Seleccion” wygra dwa pierwsze spotkania, możemy spodziewać się, że w trzecim starciu grupowym między słupkami stanie Pepe. W innym wypadku zmiana bramkarza jest tak samo prawdopodobna jak powołanie mnie, niżej podpisanego, w miejsce Andresa Iniesty.
Obrona
Hiszpanie (fot. Bialoczerwoni.com.pl)
Tu jest kompletny zawrót głowy. Dosłownie kompletny – nie wiemy nic. Każdy zawodnik ma szansę na miejsce w pierwszym składzie, każdy może zasiąść na ławce. Paradoksalnie, zawodnik, który rozegrał w sparingach najwięcej minut, ma najmniejsze szanse na grę z Włochami. Raul Albiol w Realu Madryt był tylko zmiennikiem, dlatego teraz Vicente del Bosque pozwolił mu wystąpić w trzech starciach od początku do końca. Wychowankowi Valencii partnerowali Sergio Ramos i Gerard Pique. Wydaje się, że to właśnie Andaluzyjczyk z Katalończykiem utworzą duet podstawowych stoperów, ale to nic pewnego, bo w Hiszpanii bardzo dużo mówi się o tym, że na środku defensywy powinien grać Javi Martinez, a Sergio Ramos powinien występować na prawej stronie bloku obronnego. Wszystko przez to, że Alvaro Arbeloa jest beznadziejny w ofensywie. „La Seleccion” gra systemem z dwoma defensywnymi pomocnikami, dlatego boczni obrońcy dostają dużo swobody. Arbeloa w obronie jest przyzwoity, ale w ataku bardzo, bardzo mocno zawodzi. Jego naturalnym zmiennikiem jest inny wychowanek Realu Madryt, Juanfran. Zawodnik Atletico Madryt jest w każdym aspekcie lepszy od byłego gracza Liverpoolu. No, może prawie w każdym. Brakuje mu ogrania na wielkich imprezach i zgrania z kolegami, jednak to nie powinien być wielki problem dla takiego asa. Stosunkowo łatwo wskazać obsadę lewej obrony. Jordi Alba nie ma konkurencji, ale ma ten problem, że jest trochę narwany. A – chyba się zgodzicie – bycie narwanym to najmniej pożądana cecha u obrońcy grającego na mistrzostwach Europy.
O ile w obronie problemów jest sporo, o tyle pomoc to oaza spokoju. Każdy z powołanych zawodników (no, może poza kontuzjowanym ciągle Ceskiem Fabregasem) zasługuje na grę w pierwszym składzie. Wiadomo, że pewne miejsce w wyjściowej jedenastce mają Busquets, Xabi, Xavi i Iniesta. Pierwszy dlatego, że jest najlepszym destrukcyjnym defensywnym pomocnikiem świata, drugi dlatego, że jest najlepszym kreatywnym defensywnym pomocnikiem świata, a trzeci i czwarty dlatego, że żyją. Andresito ma ostatnio taką formę, że od samego patrzenia na jego grę człowiek staje się lepszym piłkarzem. Słowo daję – obejrzyjcie jeden mecz w jego wykonaniu, weźcie futbolówkę i spróbujcie trafić nią w oddalony o 50 metrów kosz na śmieci. Uda się wam. To magia Iniesty. W jedenastce na pojedynek z Włochami jest jeszcze jedno wolne miejsce. Zajmie je prawdopodobnie Silva, który z całej zgrai pomocników ma w sobie najwięcej ze snajpera. Wybór może paść również na Jesusa Navasa (cudne, zabójczo precyzyjne wrzutki), Santiego Cazorlę (wspaniałe umiejętności rozgrywania piłki), Juana Matę (nieprzyzwoicie częste błyski geniuszu) albo Pedro Rodrigueza (niezwykły talent do zdobywania ważnych bramek).
Atak
Jedno miejsce, trzech kandydatów i nic pewnego. Najwięcej czysto piłkarskich atutów ma Fernando Llorente. Największym zaufaniem trenera cieszy się Fernando Torres. Alvaro Negredo daje z kolei najwięcej drużynie. Jeszcze niedawno wydawało się, że „El Rey Leon” jest pewniakiem. Przecież nie ma na świecie drugiego napastnika, który tak doskonale łączyłby umiejętności techniczne, boiskową inteligencję i siłę konia pociągowego. Teraz jednak faworytem jest już „El Nino”. Snajper Chelsea złapał formę i chyba na Euro nie zawiedzie. „El Tiburon” ma za sobą słabiutki sezon w Sevilli, dlatego cała Hiszpania modli się, by nie było dla niego miejsca w pierwszym składzie. On sam twierdzi, że spodziewa się walki o grę przed każdym meczem. Cała trójka musi harować na treningu z całych sił, bo niewykluczone, że właśnie forma dnia zadecyduje o tym, kto dostanie ile minut.
Ustawienie
Najbardziej prawdopodobna jest oczywiście znana z Realu Madryt formacja 4-2-3-1. To zabawne, że rzekomo przesiąknięta duchem barcelonismo „La Seleccion” gra tak jak „Los Blancos”. Taka taktyka to miecz obosieczny. Traci się mało goli, ale też mało się strzela. Wszystko przez doble pivote. Hiszpanie mocno krytykują del Bosque. Chcą oglądać ofensywną reprezentację, ale „Sfinks” nawet nie myśli o graniu z jednym defensywnym pomocnikiem, to zbyt wielkie ryzyko. Występujący w klubie najczęściej na skrzydle Iniesta w kadrze powinien mieć więcej swobody. Cała trójka rozgrywających pewnie będzie nieustannie zamieniać się miejscami. Cokolwiek by mówić, 4-2-3-1 przy wszystkich swoich wadach ma jedną kolosalną zaletę – to ustawienie dało Hiszpanii mistrzostwo świata.
Casillas – Arbeloa, Pique, Ramos, Alba – Busquets, Xabi Alonso – Xavi, Iniesta, Silva – Torres.
Niewykluczone jednak, że „La Seleccion” zagra 4-3-3 z typowymi skrzydłowymi. Wtedy na szpicy musi być Llorente, który doskonale radzi sobie z górnymi piłkami. Największą wadą takiego systemu jest zmarginalizowanie Iniesty. Ten facet nie może być przyklejony do linii. W Barcelonie tak gra i jego statystyki zdecydowanie nie są wybitne. Kastylijczyk powinien być wolnym elektronem, a w 4-3-3 wolny elektron sprawia, że cała drużyna się sypie.
Jeśli del Bosque będzie niezadowolony z postawy swoich napastników, zawsze może zagrać 4-6-0. Barcelona próbowała już takiego ustawienia i zadziałało ono całkiem nieźle. Wtedy w pierwszym składzie ląduje Juan Mata albo Cesc Fabregas i wspólnie z Iniestą i Silvą tworzy zmieniającą się formację ofensywnych pomocników z zadaniami napastników. Podobny eksperyment przeprowadził w Bilbao Marcelo Bielsa. Wyszło katastrofalnie głównie dlatego, że na pozycji „dziewiątki” zmuszony był grać Markel Susaeta, klasyczny skrzydłowy. Hiszpania na szczęście ma pomocników lepiej przygotowanych do biegania na szpicy.
Casillas – Arbeloa, Pique, Ramos, Alba – Busquets, Xabi Alonso – Xavi – Iniesta, Mata, Silva.
I na koniec trochę marzeń. Ustawienie, które chciał przetestować del Bosque jeszcze przed kontuzją Puyola. Brak kapitana Barcelony sprawił, że pomysł upadł. 3-3-3-1 to spore ryzyko, ale też spore korzyści. „Sfinks” jest ostatnio bardzo tajemniczy, zazwyczaj nie ma problemu z mówieniem o personaliach, ustawieniach i innych takich rzeczach. Teraz jest inaczej. Teraz Hiszpan stara się nie odkrywać od razu wszystkich kart. Kto wie, może jednak zobaczymy „La Seleccion” z trzema obrońcami? Wtedy na środku defensywy wylądowałby Javi Martinez, a w pomocy znalazłoby się chyba miejsce dla Santiego Cazorli, który w meczu z Chinami przez pół godziny partnerował Xabiemu Alonso i radził sobie naprawdę świetnie.
Oj, trudna sprawa. Strasznie trudna sprawa. Potencjał jest gigantyczny, ale gigantyczna jest też wyrwa, która powstała po kontuzji Puyola. Jeśli obrona zagra dobrze, to Hiszpania prawdopodobnie wygra. Jeśli Pique będzie zaliczał takie występy jak w sezonie ligowym, ćwierćfinał będzie sporym osiągnięciem. W poprzednich turniejach każda formacja była w „La Seleccion” równie mocna. Teraz widać wielką dysproporcję pomiędzy obsadami bramki i pomocy a nazwiskami zawodników desygnowanych do gry w obronie i ataku. Jedyna nadzieja to Andres Iniesta. Blady wirtuoz może dokonać wielkich rzeczy. Tak wielkich, że być może niepowtarzalnych. Dwa lata temu w RPA był świetny, ale nie genialny. Teraz wiele wskazuje na to, że będzie genialny. Co najmniej genialny.
Reprezentacja Hiszpanii rozegrała w niedzielę ostatni z trzech sparingów. Obyło się bez jakichś szczególnie wielkich pogromów, obyło się bez kompromitacji. Ot, takie klasyczne mecze mające na celu wyłonienie kadry i odpowiedzenie na kilka nurtujących pytań. Niestety „Sfinks” ma ten problem, że na każde pytanie dostał kilka odpowiedzi.
Bramka
W trzech sparingach zagrało trzech bramkarzy. Iker zaliczył 146 minut, Pepe 81, a Victor 46. Te liczby są fajne, bo doskonale oddają hierarchę w drużynie. Pierwszym golkiperem był, jest i jeszcze przez ładnych kilka lat będzie Casillas. Wbrew temu, co się ostatnio pisze, drugim wyborem pozostaje Reina. Zawodnik Liverpoolu może i ustępuje umiejętnościami Valdesowi, ale jest weteranem. W reprezentacji rozegrał 25 meczów, co jak na bramkarza będącego zmiennikiem najlepszego na tej pozycji gracza świata jest wynikiem po prostu kosmicznym. Jeśli „La Seleccion” wygra dwa pierwsze spotkania, możemy spodziewać się, że w trzecim starciu grupowym między słupkami stanie Pepe. W innym wypadku zmiana bramkarza jest tak samo prawdopodobna jak powołanie mnie, niżej podpisanego, w miejsce Andresa Iniesty.
Obrona
Hiszpanie (fot. Bialoczerwoni.com.pl)
Tu jest kompletny zawrót głowy. Dosłownie kompletny – nie wiemy nic. Każdy zawodnik ma szansę na miejsce w pierwszym składzie, każdy może zasiąść na ławce. Paradoksalnie, zawodnik, który rozegrał w sparingach najwięcej minut, ma najmniejsze szanse na grę z Włochami. Raul Albiol w Realu Madryt był tylko zmiennikiem, dlatego teraz Vicente del Bosque pozwolił mu wystąpić w trzech starciach od początku do końca. Wychowankowi Valencii partnerowali Sergio Ramos i Gerard Pique. Wydaje się, że to właśnie Andaluzyjczyk z Katalończykiem utworzą duet podstawowych stoperów, ale to nic pewnego, bo w Hiszpanii bardzo dużo mówi się o tym, że na środku defensywy powinien grać Javi Martinez, a Sergio Ramos powinien występować na prawej stronie bloku obronnego. Wszystko przez to, że Alvaro Arbeloa jest beznadziejny w ofensywie. „La Seleccion” gra systemem z dwoma defensywnymi pomocnikami, dlatego boczni obrońcy dostają dużo swobody. Arbeloa w obronie jest przyzwoity, ale w ataku bardzo, bardzo mocno zawodzi. Jego naturalnym zmiennikiem jest inny wychowanek Realu Madryt, Juanfran. Zawodnik Atletico Madryt jest w każdym aspekcie lepszy od byłego gracza Liverpoolu. No, może prawie w każdym. Brakuje mu ogrania na wielkich imprezach i zgrania z kolegami, jednak to nie powinien być wielki problem dla takiego asa. Stosunkowo łatwo wskazać obsadę lewej obrony. Jordi Alba nie ma konkurencji, ale ma ten problem, że jest trochę narwany. A – chyba się zgodzicie – bycie narwanym to najmniej pożądana cecha u obrońcy grającego na mistrzostwach Europy.
Pomoc
O ile w obronie problemów jest sporo, o tyle pomoc to oaza spokoju. Każdy z powołanych zawodników (no, może poza kontuzjowanym ciągle Ceskiem Fabregasem) zasługuje na grę w pierwszym składzie. Wiadomo, że pewne miejsce w wyjściowej jedenastce mają Busquets, Xabi, Xavi i Iniesta. Pierwszy dlatego, że jest najlepszym destrukcyjnym defensywnym pomocnikiem świata, drugi dlatego, że jest najlepszym kreatywnym defensywnym pomocnikiem świata, a trzeci i czwarty dlatego, że żyją. Andresito ma ostatnio taką formę, że od samego patrzenia na jego grę człowiek staje się lepszym piłkarzem. Słowo daję – obejrzyjcie jeden mecz w jego wykonaniu, weźcie futbolówkę i spróbujcie trafić nią w oddalony o 50 metrów kosz na śmieci. Uda się wam. To magia Iniesty. W jedenastce na pojedynek z Włochami jest jeszcze jedno wolne miejsce. Zajmie je prawdopodobnie Silva, który z całej zgrai pomocników ma w sobie najwięcej ze snajpera. Wybór może paść również na Jesusa Navasa (cudne, zabójczo precyzyjne wrzutki), Santiego Cazorlę (wspaniałe umiejętności rozgrywania piłki), Juana Matę (nieprzyzwoicie częste błyski geniuszu) albo Pedro Rodrigueza (niezwykły talent do zdobywania ważnych bramek).
Atak
Jedno miejsce, trzech kandydatów i nic pewnego. Najwięcej czysto piłkarskich atutów ma Fernando Llorente. Największym zaufaniem trenera cieszy się Fernando Torres. Alvaro Negredo daje z kolei najwięcej drużynie. Jeszcze niedawno wydawało się, że „El Rey Leon” jest pewniakiem. Przecież nie ma na świecie drugiego napastnika, który tak doskonale łączyłby umiejętności techniczne, boiskową inteligencję i siłę konia pociągowego. Teraz jednak faworytem jest już „El Nino”. Snajper Chelsea złapał formę i chyba na Euro nie zawiedzie. „El Tiburon” ma za sobą słabiutki sezon w Sevilli, dlatego cała Hiszpania modli się, by nie było dla niego miejsca w pierwszym składzie. On sam twierdzi, że spodziewa się walki o grę przed każdym meczem. Cała trójka musi harować na treningu z całych sił, bo niewykluczone, że właśnie forma dnia zadecyduje o tym, kto dostanie ile minut.
Ustawienie
Najbardziej prawdopodobna jest oczywiście znana z Realu Madryt formacja 4-2-3-1. To zabawne, że rzekomo przesiąknięta duchem barcelonismo „La Seleccion” gra tak jak „Los Blancos”. Taka taktyka to miecz obosieczny. Traci się mało goli, ale też mało się strzela. Wszystko przez doble pivote. Hiszpanie mocno krytykują del Bosque. Chcą oglądać ofensywną reprezentację, ale „Sfinks” nawet nie myśli o graniu z jednym defensywnym pomocnikiem, to zbyt wielkie ryzyko. Występujący w klubie najczęściej na skrzydle Iniesta w kadrze powinien mieć więcej swobody. Cała trójka rozgrywających pewnie będzie nieustannie zamieniać się miejscami. Cokolwiek by mówić, 4-2-3-1 przy wszystkich swoich wadach ma jedną kolosalną zaletę – to ustawienie dało Hiszpanii mistrzostwo świata.
Casillas – Arbeloa, Pique, Ramos, Alba – Busquets, Xabi Alonso – Xavi, Iniesta, Silva – Torres.
Niewykluczone jednak, że „La Seleccion” zagra 4-3-3 z typowymi skrzydłowymi. Wtedy na szpicy musi być Llorente, który doskonale radzi sobie z górnymi piłkami. Największą wadą takiego systemu jest zmarginalizowanie Iniesty. Ten facet nie może być przyklejony do linii. W Barcelonie tak gra i jego statystyki zdecydowanie nie są wybitne. Kastylijczyk powinien być wolnym elektronem, a w 4-3-3 wolny elektron sprawia, że cała drużyna się sypie.
Jeśli del Bosque będzie niezadowolony z postawy swoich napastników, zawsze może zagrać 4-6-0. Barcelona próbowała już takiego ustawienia i zadziałało ono całkiem nieźle. Wtedy w pierwszym składzie ląduje Juan Mata albo Cesc Fabregas i wspólnie z Iniestą i Silvą tworzy zmieniającą się formację ofensywnych pomocników z zadaniami napastników. Podobny eksperyment przeprowadził w Bilbao Marcelo Bielsa. Wyszło katastrofalnie głównie dlatego, że na pozycji „dziewiątki” zmuszony był grać Markel Susaeta, klasyczny skrzydłowy. Hiszpania na szczęście ma pomocników lepiej przygotowanych do biegania na szpicy.
Casillas – Arbeloa, Pique, Ramos, Alba – Busquets, Xabi Alonso – Xavi – Iniesta, Mata, Silva.
I na koniec trochę marzeń. Ustawienie, które chciał przetestować del Bosque jeszcze przed kontuzją Puyola. Brak kapitana Barcelony sprawił, że pomysł upadł. 3-3-3-1 to spore ryzyko, ale też spore korzyści. „Sfinks” jest ostatnio bardzo tajemniczy, zazwyczaj nie ma problemu z mówieniem o personaliach, ustawieniach i innych takich rzeczach. Teraz jest inaczej. Teraz Hiszpan stara się nie odkrywać od razu wszystkich kart. Kto wie, może jednak zobaczymy „La Seleccion” z trzema obrońcami? Wtedy na środku defensywy wylądowałby Javi Martinez, a w pomocy znalazłoby się chyba miejsce dla Santiego Cazorli, który w meczu z Chinami przez pół godziny partnerował Xabiemu Alonso i radził sobie naprawdę świetnie.
Oj, trudna sprawa. Strasznie trudna sprawa. Potencjał jest gigantyczny, ale gigantyczna jest też wyrwa, która powstała po kontuzji Puyola. Jeśli obrona zagra dobrze, to Hiszpania prawdopodobnie wygra. Jeśli Pique będzie zaliczał takie występy jak w sezonie ligowym, ćwierćfinał będzie sporym osiągnięciem. W poprzednich turniejach każda formacja była w „La Seleccion” równie mocna. Teraz widać wielką dysproporcję pomiędzy obsadami bramki i pomocy a nazwiskami zawodników desygnowanych do gry w obronie i ataku. Jedyna nadzieja to Andres Iniesta. Blady wirtuoz może dokonać wielkich rzeczy. Tak wielkich, że być może niepowtarzalnych. Dwa lata temu w RPA był świetny, ale nie genialny. Teraz wiele wskazuje na to, że będzie genialny. Co najmniej genialny.
Komentarze26
~
~Wasyl
Adrian z Atletico Madrid powinien być w kadrze
zamiast Torresa
~
~Laminator
De Gea zamiast Reiny albo Valdesa
H
Hambek
Nareszcie mogłem przeczytać jakikolwiek artykuł na
temat „La Seleccion”, który dokładnie obrazuje i
uwypukla to jak ważnym ogniwem w talii Del Bosque
jest Andres Iniesta. Mam też kilka zastrzeżeń.
Pedro, którego tak Pan redaktor wychwala, jest
delikatnie mówiąc słaby w tym sezonie. A argument
mówiący o tym, że piłkarz Barcelony strzela
ważne bramki, jest najzwyczajniej w świeci słaby.
A teraz Jesus Navas i niby te jego dobre wrzutki,
tak. Ok, to najlepszym dowodem na obalenie tego
poglądu jest mecz z Chinami, a sięgając pamięcią
nieco dalej to polecam analizę wrzutek zawodnika
Sevilli na MŚ w RPA- po prostu dramat. W jednym z
wywiadów „Sfinks” potwierdził, że podstawowym
lewym defensorem będzie Alba. Także rozwiewam
wszelkie wątpliwości do obsady tej pozycji. Kolejna
sprawa to kwestia wyboru wysuniętego napastnika. W
artykule zostało napisane, że cała Hiszpania modli
się o to, żeby Negredo nie grał w pierwszym
składzie. To bzdura. „El Tiburon” miał słaby
sezon, ale przed ostatecznym wyborem kadry
udowodnił, że na tą chwile, przynajmniej w kadrze
lepiej prezentuje się od Soldado czy mało
doświadczonego Adriana. W tej reprezentacji nie ma
słabych piłkarzy. Na koniec najważniejsze.
Fenomenalny Iniesta- słowa uznania dla redaktora
Dygi, który zauważył nieocenioną wręcz wartość
Katalończyka dla „La Furia Roja”. W Barcelonie,
wiadomo- „rządzą” Messi wraz z Xavim. Od tej
dwójki zależy najwięcej i może jeszcze Busquets.
W reprezentacji natomiast tak jak jest podkreślone w
artykule Andres dostaje więcej swobody, co dla
najlepszego na świecie „mediapunty” jest jak
zbawienie. Robi dosłownie wszystko: rozgrywa,
rozpoczyna kontry, strzela i asystuje, robi
dosłownie co tylko chce. Im więcej wolnej
przestrzeni dostanie Iniesta, tym korzyści są
większe. A dowody są nie podważalne. Finał
czempionatu w RPA czy ostatni mecz z Chinami, gdzie
do wejścia Andresa na boisku nie działo się
praktycznie nic godnego uwagi. Druga połowa to
supremacja tego zawodnika. Mam nadzieje, że na tych
mistrzostwach piłkarz „Dumy Katalonii” w pełni
wykorzysta swój talent i będzie decydował o
wynikach meczów.
~
~Jam
Ja proponuję Piotra Dygę za Andresa Iniestę. :D
~
~Trolololo
Ale żeś pojechał… Busquets rządzi w Barcelonie?
Hahahaha… nie bądź śmieszny.
H
Hambek
Mówi Ci coś futbol w rozumieniu taktycznym ?
Wyobrażasz sobie grę Barcelony bez Sergio ?
Człowieku ten piłkarz to podstawa bez niego Xavi,
Iniesta czy inni zawodnicy z ofensywy musieliby całe
90 minut pracować również z tyłu. Dzięki temu,
że mają Busquetsa za plecami o nic nie muszą się
bać. Jak masz jeszcze jakieś nie dorzeczne pytania
na uwadze to zachowaj je dla siebie. Bo filozofii
Blaugrany od podstaw to nie chcę mi się tłumaczyć
specjalnie tobie.
~
~fapfap
Hambek co jak co ale mówisz (piszesz) prawdę. Moim
skromnym zdaniem Sergio to po Messim najważniejszy
piłkarz Barcelony
H
Hambek
Może doprecyzuje swoją wypowiedź. Nie wiem czy
kibice Barcelony się ze mną zgodzą, ale
przynajmniej według mnie, najważniejsze role w
klubie z Katalonii odgrywają Messi, któremu cała
gra jest podporządkowana i Xavi- znakomity reżyser,
dyrygent. Na Trzecim miejscu sklasyfikowałem
Busqetsa ponieważ to on rozbija ataki rywali i
znakomicie łączy formacje obrony i pomocy jest
ważnym spoiwem. Wyobrażacie sobie jak komfortowo
mogą się czuć ofensywni zawodnicy Barcelony
wiedząc, że za ich plecami nad wszystkim czuwa
Sergio. Moim zdaniem to idealny defensywny pomocnik-
mało strat, dużo przechwytów, odpowiedzialna gra i
ogólnie nie rzuca się w oczy. Właściwie jego
jedynym mankamentem są częste próby symulowania
fauli. Co za tym idzie prowokacja rywali.
~
~Ketiw
Co do Busquetsa to zgadzam się w 100%. To
zdecydowanie jeden z kluczowych graczy Barcy. Co do
Iniesty to oczywiście przyznaję rację, że jest to
piłkarz genialny, ale jedna wypowiedź zawarta w
artykule aż mnie odrzuciła od monitora: „Ten facet
nie może być przyklejony do linii. W Barcelonie tak
gra i jego statystyki zdecydowanie nie są wybitne.”
Co?! Iniesta w Barcelonie występuje na skrzydle
tylko w razie konieczności. W tym sezonie na obu
skrzydłach byli przecież i Cuenca, Tello, przez
część sezonu Villa i Pedro, a nawet Alves. Nawet
jeśli Andres w rozrysowanej taktyce jest ustawiony z
boku, to tak na prawdę jest partnerem Xaviego w
środku boiska.
H
Hambek
Ja się z tobą zgadzam, kolejny mały błąd
redaktora (może nawet nie taki mały). Być może
autor tekstu zasugerował sie tym, że Iniesta
preferuje grę bardziej po lewej stronie. To mobilny
piłkarz, ale z lewej flanki chyba nieco lepiej się
czuje. Jeżeli widziałeś ostatni mecz reprezentacji
Hiszpanii to było dokładnie tak jak pisze.
Podałeś również dobre przykłady, bo zarówno
Tello jak i Cuenca to właśnie gracze przykuci do
bocznych linii boiska. Natomiast w jednym sie z tobą
nie zgodzę. Czy Xavi i Iniesta to duet ? Ja nie
jestem do końca o tym przekonany.
S
szwajc1212
Oczywiście masz racje że odbiór w środku pola to
kluczowa sprawa ale Sergio Busquetsa trudno nazwać
ojcem sukcesów blaugrany . W samej Barcelonie ma
godnego siebie rywala Javiera Mascherano a i w kadrze
Martinez raczej się niema czego wstydzić .
Wcześniej defensywnym pomocnikiami byli yaya toure a
za Franka Rijkaarda Phillip Cocu a ta ekipa była
wciąż bardzo silna .
W finale ligi mistrzów z Manchesterem Xavi miał
największą ilość podań i o dziwo największą
ilość procentowo podań celnych co było prawdziwym
majstersztykiem oraz rekordem rekordów . Np w GD w
superpucharze na SB Real w pierwszej odsłonie miał
znaczną przewagę 60% posiadanie piłki a po
wejściu nie lubianego przeze mnie „generała” mecz
się kończył z przewagą Barcelony 52% do 48%.
Faktem jest że w ostatnim starciu Hiszpańskich
gigantów gol padł dla barcy po zejściu Xaviego ale
gra już nie była tak poukładana a w końcówce
zdecydowanie przycisnął Real ( na poparcie moich
słów na youtube jest cały mecz i z drugiej połowy
mogę zapodać linka ). Nie wieszcze rozpadu
Barcelony po odejściu genialnego rozgrywającego bo
w tej drużynie nadal będą grali fenomenalni
piłkarze ale ten człowiek bez wątpienia naznaczył
tą epokę i zastąpić go będzie szalenie ciężko
. Wystarczy spojrzeć jak sobie radził Manchester
United gdy na emeryturę poszedł na pół roku Paul
Scholes żeby zrozumieć jak ciężko jest
zastąpić graczy o takiej charakterystyce . Można
kupić napastnika obrońce czy defensywnego pomocnika
ale człowiek o takim przeglądzie pola i z
chirurgicznym wręcz podaniem zdarza się bardzo
rzadko . Iniesta i Casc to zupełnie inni zawodnicy z
innymi boiskowymi walorami w prawdzie czy można ich
nazwać partnerami Hernandeza to sprawa drugorzędna
ale na pewno bo każdy te słowa rozumie jak chce ale
na pewno nie mają tego co ma on . Utkwił mi w
pamięci pewien cytat z Mourinho bo trochę się z
nim zgadzam –
„W tej generacji są Puyol i Xavi, a gdy oni
zakończą kariery, mogą spróbować wyprodukować
innych ludzi jak oni. Ale klony w futbolu są
niemożliwe. Nawet jeśli znajdziesz klona, to klon
jest zawsze gorszy od oryginału”
S
szwajc1212
*Iniesta i Casc to zupełnie inni zawodnicy z innymi
boiskowymi walorami w prawdzie czy można ich nazwać
partnerami Hernandeza to sprawa drugorzędna bo
każdy te słowa rozumie jak chce ale na pewno nie
mają tego co ma on .
( za dużo tych na pewno ;P )
H
Hambek
Trochę źle zrozumiałeś moje słowa. Może jest
też tak, że to ja mało przejrzyście sie
wyraziłem. Wiem o tym, że Sergio to nie jest
główny ojciec sukcesów Barcelony. Dlatego też w
tej umownie nazwanej przeze mnie hierarchii stawiam
go za plecami genialnej dwójki- Messi i Xavi.
Chciałem podkreślić jak ważnym piłkarzem w
układance Guardioli był Busquets. Ludzie często
nie doceniają mrówczej pracy defensywnych
pomocników, ponieważ patrzą przez pryzmat
strzelonych bramek i zaliczonych asyst, a sam
doskonale wiesz, że Pep nie z tego rozliczał
Sergio.
S
szwajc1212
Oczywiście gracz to bardzo solidny ale Mascherano
czy Martinez też tacy są . Z tym ojcem sukcesów to
ja przesadziłem ale chodziło mi o to że jest do
zastąpienia :). Moją opinie o defensywnych
pomocnikach znasz tym bardziej o tych dobrych .
ps Valdano jak spotkam w tesco to piętą pokryje za
Makelele ;P.
H
Hambek
Dla mnie Mascherano to bardziej rzemieślnik. Javi
Martinez to już inna bajka. Chociaż może jestem
trochę mało obiektywny bo bardzo kibicuje i lubię
hiszpańskich zawodników, stąd daje mniejsze szanse
Argentyńczykowi. Też specjalnie za nim nie
przepadam.
P.S Makelele to jedno, nie zapomnij o Cambiasso
(chyba, że masz inne poglądy na jego temat).
S
szwajc1212
Ja też mogę być mało obiektywny i z chwalenia
pomocników przeciwnej drużyny przejdę do tego o
czym lubię pisać najbardziej ( o Realu Madryt
oczywiście ;P ). Nigdy nie zapominam Valdano
zbrodni na moim klubie i najgorsze w tym wszystkim
jest to że miał ich zastąpić David Beckham (
lubiłem Anglika ale budowanie składu w ten sposób
jest na poziomie dwunastolatków z I GOLA ). Kiedy
floro przerwał swoje pierwsze rządy ze swoim
„wspaniałym” doradcą ( Perez dużo zrobił też
dobrego i dużo mu Real zawdzięcza ale to nie na
temat ) do budowania składu przystąpili Predrag
Mijatović oraz Fabio Capello i zaczęli łatać
środek pola . Zawsze jak pisze na forum Realu o
przydatności defensywnych pomocników podaje
przykłady właśnie tych dwóch piłkarzy i o
dyrektorze sportowym który od zwykłych kibiców
mógłby się wiele nauczyć . Pamiętam Cambiasso i
tą jego śmieszną grzyweczkę :). Możesz mi
wierzyć lub nie ale lubiłem go za czasów Realu .
Pisać z kimś kto wie jaki ma wpływ na sezon okres
przygotowawczy i zna zadania piłkarzy na boisku
bezcenne :)).
H
Hambek
„Poziom dwunastolatków z IGOLA”- powszechnie znane
nam zjawisko i bardzo trafne. Real zawsze w swoim
składzie posiadał doskonałych defensywnych
pomocników. Odnosząc się do tego wątku, to
ostatnio czytałem jakiś artykuł o erze
„Galacticos” i mam do ciebie taki pytanie (z racji,
że jesteś najbardziej odpowiednią osobą do tego).
Ivan Helguera ( tobie przedstawiać nie muszę) był
sprawdzany na pozycji defensywnego pomocnika czy nie
? Bo cały czas sie nad tym zastanawiam i nie wiem
czy dobrze pamiętam. Stosunkowo było to dawno temu,
ale cos mi podpowiada, że tak było.
S
szwajc1212
Ivan ze względu na to że Real miał problemy ze
stoperami ( Pavon np ) był partnerem Fernando Hierro
w obronie chociaż masz rację że sprowadzony był
właśnie do pomocy . Kiedyś był urodzaj na tej
pozycji bo był Redondo następnie Makelele i Flavio
Conceicao nie zapominając o młodym Estebanie
Cambiasso. Co do stoperów to nie zabij mnie ale
zawsze Real marzył o Roberto Ayali ale koniec
końców dobrze się stało bo jak wiesz nietoperze
to mój klub numer dwa i tutaj też możemy sobie
powspominać :).
H
Hambek
Dzięki za informacje o Ivanie. A swoja drogą to po
Ayali na środku obrony długo w Valencii nie było
tak dobrego obrońcy jak Argentyńczyk. Teraz może
się to zmienić pod warunkiem, że Rami dojrzeje
jako piłkarz i zacznie grać na chłodno, ponieważ
czasem to co wyprawia we własnym polu karnym,to
ciężko mi zrozumieć. Rutyna dla środkowego
defensora jest bardzo potrzebna, do tego nie zły
partner przy boku (za takiego uznaję Victora Ruiza)
i może być zbawienie na lata.
S
szwajc1212
Też trzymam za nimi kciuki i podoba mi się ich
wyprowadzanie piłki ( było kilka wyjątków w
sezonie ale nie wracajmy do tego ). Tak na inny temat
paradoksalnie cieszył bym się gdyby Soldado
poszedł do PSG bo zapłacili by walizkę pieniędzy
które by można było spożytkować ( o ile
włodarze nietoperzy nie mieli by innego pomysłu na
te pieniądze ). Szejkowie w obecnym futbolu może
trochę drażnią ale to że przepłacają to
wspaniała wiadomość dla małych klubów i można
zarobić parę groszy . Zawsze oczywiście szkoda
kiedy zawodnik odchodzi ale w można sprzedać
piłkarza za 30 milionów ( moim zdaniem suma
wygórowana ale jest popyt jest podaż ) i kupić
dwóch dobrych grajków na tą pozycje bo futbolu
jest ogromny .
H
Hambek
Najbardziej zawiodłem sie na duecie Rami-Ruiz w
meczach z Chelsea, końcówkę sezonu w porównaniu
do początku rozgrywek, też zaliczyli nieciekawa,
ale to tak jak cała Valencia. Temat transferu
„Żołnierza” do PSG przyprawia mnie o ciarki. Na
obecną chwile nie wyobrażam sobie siły ofensywnej
„Nietoperzy” bez niego. Ale chyba ponad wszystko
liczy się dobro klubu, nie musze Cię uświadamiać,
że akurat w Valencii kasa jest potrzebna. Jeżeli
Soldado odejdzie to poradzę sobie z tym;)
Porównując jego ewentualne odejście do tego co
nastąpiło wcześniej (Villa, Silva, Marchena i
Mata) to będzie nic. Rok po roku „wyrywa się”
organy z układu zespołu z Mestalla, a mimo to
poziom zawsze jest taki, którego nikt się nie
spodziewa, in plus. Valencia ma nosa i co sezon do
zespołu dołączają wartościowi piłkarze, a
pieniądze ze sprzedaży najlepszych zawsze są
dobrze zagospodarowane. I w końcu jak zwykło sie
mawiać w całej Hiszpanii to właśnie zespół
„Nietoperzy” wygrywa La Liga ;)
S
szwajc1212
Dobrze prawisz :).
Muszę się ciebie poradzić :). Dzisiaj
przeczytałem o możliwych transferach dwóch
Hiszpańskich graczy do Realu . Pierwszy to uznany
przez nas i wielu innych ekspertów Martinez ( za
eksperta się nie uważam i żartuje oczywiście tak
żeby „fan cluby” wiedziały ;P ) ale w transfer
Baska nie wierze . Drugi zaś to wychowanek
królewskich opisany przez pana Piotra wyżej
Juanfran i właśnie o niego chciałem zapytać bo
nic nie wiem o jego obecnej grze ( poza opisem pana
redaktora ). Ma klauzulę odejścia 10 milionów euro
i czy była by to twoim zdaniem dobra opcja na prawą
obronę ?? Ja z braku czasu nie oglądałem dużo
meczy Atletico a jak już widziałem to skupiałem
się bardziej na Filipe Luisie Kasmirskim dlatego że
lubiłem go jeszcze w Deportivo . Z góry dzięki
:).
Ps byłem właśnie na stronie Interu przelotem i
czytałem plotkę że Gago jest brany pod uwagę jako
transfer do tego klubu heh w komentarzach nie
zostawili na nim suchej nitki :)))).
H
Hambek
Javi Martinez- gdyby zasilił drużynę
„Królewskich” to obaj doskonale wiemy, że byłoby
to duże wzmocnienie. Konflikt z Ronaldo nie powinien
w niczym przeszkodzić. Mou lubi graczy
wszechstronnych, a Javi w razie potrzeby może
partnerować na środku pomocy Alonso (Khedira
ostatnio częste kontuzje, Sahin bez formy, a Lass ja
nie umiem go ocenić, bo nie lubię tego piłkarza i
dla mnie jest po prostu słaby.) Nie wiem co ty na
taki środek pomocy powiesz, ale Alonso- Martinez,
mimo, że charakterystykę mają podobną- to dla
mnie super pomysł. Jak Javi potrafi grać na środku
obrony tłumaczyć nie trzeba. Może wariant Ramos-
Martinez ? A wtedy Alonso- Pepe w pomocy ?
Juanfran- Po obejrzeniu jego kilku spotkań w
Atletico czy jednego meczu w kadrze, jestem pewien,
że w „Królewskich” sobie poradzi, jeśli do
transferu w ogóle dojdzie. Nie wiem czy wiesz, ale
przed przyjściem do klubu Simeone to Juanfran był
pomocnikiem. Efekt nowej miotły i duża konkurencja
w linii pomocy, niejako zmusiły Simeone i po
części samego piłkarza do cofnięcia go na lewą
pomoc. Jak się potem okazało przyniosło to same
profity. Nie dość, że stał się wzmocnieniem
defensywy to jeszcze jego gra zwróciła uwagę
samego „Sfinksa”. To z kolei zaowocowało powołaniem
do szerokiej kadry i po jednym rozegranym meczu,
były piłkarz Realu znalazł się w 23- osobowym
składzie.
Obaj zawodnicy w tym sezonie zmienili swoje
dotychczasowe pozycje i jak się okazuje obu
(szczególnie Juanfranowi) wyszło na dobre. Bo o
klasie Martineza już dawno obaj wiedzieliśmy. Co do
Gago to szkoda chłopaka, ale tez szkoda o nim
mówić.
S
szwajc1212
Dzięki za Juanfrana :).
Konflikt z Ronaldo to pikuś ale Martinez był
naprawdę zniesmaczony celebracją San Mames i nie
wiadomo jak on że tak napisze lubi Real . Druga
sprawa to zarząd który ani myśli zejść z ceny
klauzuli odstępnego czterdziestu milionów euro .
Trzecią sprawą są sprawy polityczne bo obecny
zarząd królewskich często obchodzi się jak z
jajkiem z regionami gdzie mogą wybuchnąć rozruchy
( czasami mnie to wkurza że prezesi innych klubów
plują na Real a Perez Zizou i Emilio Butragueno
udają że deszcz pada ale trochę ich rozumiem ).
Czwartą ostatnią sprawą jest to że pomimo tego
że Lass odejdzie są zawodnicy na tej pozycji
wymienieni przez ciebie a jeszcze najbardziej mi
przypominający stylem Baska Rapha Varane.
Podsumowując wszystko co napisałem w miejsce Diarry
może przyjść ktoś dużo tańszy i nie
wzbudzający aż takich kontrowersji. Może Benat
Etxebarria ? Jest też Baskiem ale gra w Andaluzji i
sumę odstępnego ma pewnie dużo niższą .
Uwielbiam grę Javiego jednak w transfer z wyżej
wymienionych powodów nie wierze .
H
Hambek
Bardzo przekonujące są twoje argumenty. Jesteś
sympatykiem Realu i dużo lepiej orientujesz się w
strukturach wewnątrz klubu niż ja. Wiesz co w
trawie piszczy dlatego nie wypada się z tobą nie
zgodzić. Skoro mówisz, że transfer Javiego jest
mało prawdopodobny to mnie to przekonuje. Z Benatem
trafiłeś w mój gust. Odkąd zobaczyłem go w akcji
w kilku meczach nie mogę przestać się nim
zachwycać. Nie będę za dużo na temat Baska
mówił, bo znowu się rozpiszę i trochę mi z tym
zejdzie ;). Jak już tak bawimy się w spekulacje
transferowe to może warto przyjrzeć się drużynie
Villarealu. Pozostanę wśród środkowych
pomocników i zaproponuje kandydaturę Bruno Soriano.
Nie jestem na 100% pewien, ale on podobnie jak jego
klubowy kolega Borja Valero i wspomniany wcześniej
Juanfran, ma za sobą przeszłość w drużynie
„Królewskich”. Jeżeli sie pomyliłem i wiesz coś
więcej na ten temat to popraw mnie. Sam Bruno
podczas kontrolnych spotkań przed Euro prezentował
się co najmniej przyzwoicie. Typowy pracuś w
środku pola, technicznie również ok.
S
szwajc1212
Borja Valero to na pewno wychowanek Realu a w
przypadku Bruno Soriano musiałem się wspomagać
wikipedią ;] . Ten gracz od zawsze gra żółtej
łodzi podwodnej i tak szczerze ci napisze że szkoda
mi tego klubu . Śmierć Manolo Preciado to
kontynuacja jakiejś czarnej serii Villarreal i
jakoś nie mam sumienia pisać o transferach z tego
zespołu . Wracając do Bruno to oczywiście kojarzę
tego zawodnika ale tutaj bardziej zdam się na twój
gust bo raczej nic mądrego o nim nie napisze . Benat
Etxebarria to mała prowokacja bo widziałem twój
wpis pod artykułem redaktora Dygi . To typowy gracz
środka pola z umiejętnością rozdawania piłek i
niezłego odbioru . Mam taki problem bo ja bym go
chętnie widział w szerokim składzie żeby
rywalizował o miejsce obok Alonso a może nawet
Khediry lub Sahina bo dla Mou ważne jest dobro
całej grupy . Jednak za dużo dobrych graczy to
zawsze kłopot kogo posadzić na ławce bo pojawią
się opinie że ktoś się marnuje . Szuka się
partnera dla Xabiego a Moim zdaniem Sami to idealny
zawodnik do duetu z tym zawodnikiem a Etxebarria
mógł by grać obok jednego lub drugiego w
zależności od formy danych graczy . Nie skreślam
też Sahina oczywiście ( on bardziej pasuje do
Khediry a nie Alonso ) ale niech rywalizacje wyga
lepszy bo najważniejsze jest dobro klubu . Tak na
koniec napisze o Granero bo on jest ważny w tej
grupie jednak nie ze względu na wybitne
umiejętności ale lojalny pracowity człowiek to dla
trenera skarb .
Dzięki za rady i tyle o RM bo aż takim
egocentrykiem nie jestem ;)).
