Bitwa o Anglię – część II

Po dość chwiejnym początku ligi w wykonaniu „Kanonierów” mogłoby się wydawać, że wreszcie ustabilizowali formę, aż tu niedawny klops z Newcastle, który psuje całe wyobrażenie o mistrzowskim tytule. Ale po kolei. Zaczęli jak to na potencjalnego mistrza przystało, pokonując 3:0 innego aspiranta do tytułu, a mianowicie Manchester City. Do składu na ten mecz powrócił Cesc Fabregas, lecz do formy z poprzedniego sezonu jeszcze mu daleko. Kolejnymi przeciwnikami był West Ham oraz wspomniany Newcastle – i tu historia znowu się powtarza. Przyjeżdża „słabszy” zespół na Emirates Stadium i Arsenal albo ratuje zwycięstwo w ostatniej minucie, albo upokarzająco przegrywa, jak to było w przypadku „Srok”. Plamę w tym spotkaniu dał Łukasz Fabiański, kiedy to po jego błędzie padła bramka. Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. W meczach z Wolverhampton i Evertonem całkowicie się zrehabilitował. Za swój występ polski golkiper zebrał pochwały i został wybrany zawodnikiem meczu. Na boisku wyróżniał się również kapitan zespołu z północnego Londynu, którego lepsza dyspozycja przekładała się natychmiast na postawę całej drużyny Arsene’a Wengera. Arsenal pomału pnie się w górę, a dzięki wpadkom najgroźniejszych rywali zajmuje już drugie miejsce w tabeli, tracąc tylko dwa punkty do pierwszej Chelsea. 

Niepokonani wojacy Fergusona

Podopieczni Fergusona to nadal jedyna niezwyciężona ekipa w Premiership. „Czerwone Diabły” kontynuują swoją świetną passę już od kilku miesięcy (ostatnia porażka w oficjalnym spotkaniu miała miejsce 3 kwietnia), gdyż w tegorocznej edycji Ligi Mistrzów wicemistrzowie Anglii również jeszcze nie przegrali. To z pewnością powód do dumy. Kibice United mogą jednak już niedługo nieco się zaniepokoić. Wydaje się, że gracze Fergusona są tak zafascynowani tą serią, że ich priorytetem jest teraz unikanie porażek, aniżeli kolekcjonowanie zwycięstw. Klub z Manchesteru w swoich 13 spotkaniach aż siedmiokrotnie remisował. Została wprawdzie przerwana seria remisów na wyjeździe (wygrana na Britannia Stadium), ale dwie ostatnie delegacje to ponownie podziały punktów. Kibicom United nie pozostaje nic innego, jak tylko zgodzić się z Darrenem Fletcherem, który powiedział ostatnio, że te remisy mogą nie wystarczyć w końcowym rozrachunku. Piłkarze muszą wcielić to w życie.

„Obywatele” zdumiewający tylko na papierze

Od naszego ostatniego zestawienia wiele się zmieniło. Wymieniany przez nas do walki o mistrzostwo Manchester City nieco spuścił z tonu. Dziś Mancini mówi, że gdyby nazajutrz zakończyły się rozgrywki, zaakceptowałby obecną sytuację – bo liczy się Liga Mistrzów. Tylko czy to jest to, na co liczyli fani Premiership po kolejnych wielkich wzmocnieniach? „Obywatele” widowiska na razie nie robią. Słabości doskonale wykorzystują za to rywale, nawet na City of Manchester Stadium. Doskonałym tego potwierdzeniem jest wysokie zwycięstwo Arsenalu (3:0). To nie był jednak zimny prysznic… co najwyżej letni. Po karku, a właściwie karkach zawodników i trenera, polała się lodowata woda dopiero po blamażu z Wolverhampton. W końcu na papierze różnica między tymi zespołami jest kolosalna. Abstrahując jeszcze od porażki z Lechem Poznań w Lidze Europejskiej, lepiej już było kolejkę później z West Brom. To był jednak teatr jednego aktora – Balotellego, który mógłby być noszony na rękach za dwie bramki, a ostatecznie wyleciał z boiska po zobaczeniu czerwonej kartki. City ostatnio mierzyło się z United – derby Manchesteru uznano raczej jako za mało atrakcyjne i nudne – a także z Birmingham. Bezbramkowe remisy, mało atrakcyjna gra, spadek w tabeli – nad Mancinim zawisły czarne chmury.

Regres Tottenhamu

„Spurs” znajdują się w nieco gorszej sytuacji, bo mimo ścisku w czołówce, jakby nie patrzeć są na siódmym miejscu. Everton, niesiony po zwycięstwie w derbach Merseyside, zdołał zatrzymać podopiecznych Redknappa na White Hart Lane. W dodatku jako pierwsi strzelili bramkę, co jest słabym punktem Tottenhamu. Zawodnicy tego klubu często muszą gonić wynik, a wyrównują/obejmują prowadzenie nieraz za sprawą tego samego zawodnika – Van der Vaarta. Nie zdołali oni jednak cokolwiek wskórać na Old Trafford, choć mecz z „Czerwonymi Diabłami” mógł być nieco kontrowersyjny. Niefortunna passa wciąż jednak trwa, „Spurs” nie wygrali tam jeszcze od początku rozgrywek Premier League zainaugurowanych w 1992 roku. Potem przegrali z rewelacją rozgrywek, która do pewnego momentu prowadziła nawet 3:0, Boltonem Wanderers. Ostatnią kolejkę osłodził triumf z Blackburn. Jak skończyłby się jednak mecz, gdyby nie fantastyczna postawa Bale’a, nie wiadomo. Forma Walijczyka jest istotna dla całego zespołu i bardzo prawdopodobne, że to przede wszystkim na nim (i Van der Vaarcie) będzie polegał Redknapp w najbliższych kolejkach.

Na trzecią część „Bitwy o Anglię” zapraszamy po następnych pięciu kolejkach. Tekst tworzyli: Jakub Bielawiec, Karol Wnuk, Dagna Skóra oraz Artur Kocurek.