Szkocki trener reprezentacji Armenii, Ian Porterfield nie przyjedzie do Kielc wraz ze swoją drużyną na mecz z Polską w eliminacjach EURO 2008. Powód? Rehabilitacja po operacji, którą Porterfield musiał przejść w związku z wykryciem u niego nowotworu jelita grubego.
Ormian w spotkaniu z Polską poprowadzi więc duet asystentów Porterfielda (nie wiadomo kiedy ten powróci do pracy)- Armen Giulbudaghjanc i Wardan Minasjan. Czy ta dwójka poradzi sobie w tym meczu lepiej niż ich przełożony w dotychczasowych spotkaniach eliminacyjnych? Pożyjemy, zobaczymy. Faktem jest jednak, że na razie Armenia poza remisem z Finlandią nie ma się czym pochwalić.
Mordobicie w Erewaniu
Tyle, że remis z Finami to wynik, o którym my, Polacy wręcz marzymy. Sytuacja biało-czerwonych w grupie A jest oczywiście dobra, ale punkt wywalczony w potyczce ze Skandynawami z pewnością mógłby ją nieco poprawić. Z drugiej strony Armenia nam może pozazdrościć wielu innych rezultatów. Chociażby remisu z Serbią i zwycięstwa z Belgią, bo z tymi rywalami Ormianie sromotnie przegrali 0:3. Poza tym musieli uznać również wyższość Finlandii, z którą grali już dwukrotnie.
Z Polską Armenia grała do tej pory trzy razy. Raz remisując i dwukrotnie przegrywając. Bolesna była zwłaszcza porażka w marcu 2001 r. Piłkarze Jerzego Engela wygrali aż 4:0. Ormianie byli bezradni jak dzieci, ograniczając się do tego, by stracić jak najmniej bramek. Jednak już parę miesięcy później, w Erewaniu, Armenia nie była takim łatwym rywalem. Polacy z trudem wywalczy remis 1:1. Na początku spotkania na listę strzelców wpisał się Radosław Kałużny, ale szybko stan meczu wyrównał Artur Petrosjan. Oba gole padły w pierwszym kwadransie spotkania i także w tym momencie skończyły się emocje czysto sportowe. Od tego momentu rozpoczęło się wielkie mordobicie, którego efektem były trzy czerwone kartki dla graczy ormiańskich i jedna dla reprezentanta Polski- Jacka Bąka. Arbiter w ogóle nie panował nad sytuacją, pozwalając by piłkarze obu drużyn co chwila zmieniali się w tajskich bokserów. – Ten sędzia był chyba pijany– grzmiał po spotkaniu „Komar”.
Pierwszy kontakt obu reprezentacji to jednak marzec 1999 r. Wówczas w Warszawie Polacy wygrali skromnie 1:0, po golu Mirosława Trzeciaka. Nie był to piękny mecz, a nasza wygrana była wymęczona. Jednak nie styl zwycięstwa się wówczas liczył, a odpowiednie przygotowanie do spotkań eliminacji EURO 2000 z Anglią i Szwecją. Jak czas pokazał, triumf z Ormianami, był „miłym złego początkiem”.
Napastnik z Ajaxu
Największym problemem Ormian w el. EURO 2008 jest skuteczność. Armenia to jedyny zespół grupy A, który jeszcze nie zdobył gola w tych eliminacjach. Z drugiej strony nie ma się co dziwić. Karierę reprezentacyjną już dawno zakończył legendarny Petrosjan, który z 11 golami na koncie jest najskuteczniejszym strzelcem w historii swojej reprezentacji. A godnych następców na horyzoncie póki co nie widać. Kolejni gracze na liście najlepszych strzelców, a więc Armen Szachgeldian, Ara Akopian i Arman Karamian w ostatnim czasie albo nie byli powoływani do kadry albo nie strzelali bramek. Kibice liczą więc przede wszystkim na 20- letniego Edgara Manucharjana, grającego w samym Ajaxie Amsterdam! Młody Ormian zdążył wystąpić już w tym sezonie w czterech meczach wicemistrzów Holandii. Co prawda były to zawsze końcówki spotkań, ale z każdym sezonem ów gracz powinien coraz częściej występować w składzie zespołu Henka Ten Cate, bo jak zgodnie twierdzą w Armenii i Holandii, Manuchrjan to talent czystej wody. Na razie jednak młodzian nie jest postrachem bramkarzy Eredivisie. A czy będzie postrachem reprezentacji Polski?
