Benedict Hollerbach

Pochodzenie

Urodził się 17 maja 2001 roku. Wychował się w Tutzing nad jeziorem Starnberger See. Piłkę zaczął kopać w TSV Tutzing, gdy miał cztery i pół roku. Pierwszy trener, Dieter Hummel, nie chciał początkowo przyjąć tak małego chłopca, ale zgodził się, gdy namówili go rodzice. Pamięta go jako temperamentne, pracowite dziecko, które strzelało obiema nogami, przedryblowywało rywali i od początku zdobywało dużo bramek.

W wieku dziesięciu lat przeniósł się do Monachium, do szkoły sportowej Theodolinden-Gymnasium. Cztery lata grał w TSV 1860 Monachium, a jako chłopiec do podawania piłek rzucał ją Stefanowi Aignerowi i Benny'emu Lauthowi, swoim wzorom. Od 2014 roku przez pięć lat był w akademii Bayernu Monachium. Z drużyną U-17 został mistrzem Niemiec w 2017 roku, a rok później wicemistrzem. Rok spędził w U-19 VfB Stuttgart, gdzie strzelił 13 goli w 18 meczach juniorskiej Bundesligi. W 2020 roku przeszedł do SV Wehen Wiesbaden, grającego wtedy w 3. Lidze.

Nie jest spokrewniony z Berndem Hollerbachem, byłym piłkarzem St. Pauli i HSV, choć często mu się to przypisuje.

Kariera

Przełomowy był dla niego sezon 2022/2023 w Wiesbaden: zdobył w nim 14 goli i miał pięć asyst. Po wygranym 4:0 pierwszym meczu baraży z Arminią Bielefeld w rewanżu na wyjeździe strzelił oba gole w wygranym 2:1 spotkaniu. Najpierw wyrównał, tunelując bramkarza Martina Fraisla, a tuż przed przerwą dał prowadzenie. Wiesbaden awansowało do 2. Bundesligi.

Latem 2023 roku z 3. Ligi trafił od razu do Unionu Berlin. Union grał wtedy w Lidze Mistrzów, miał dużą kadrę, a Hollerbach nie został zgłoszony do rozgrywek europejskich. Mówił, że od trenera Ursa Fischera nie dostał prawdziwej szansy. Zmieniło się to po przyjściu Nenada Bjelicy, któremu dziękował za odwagę postawienia na młodego zawodnika. W 14. kolejce strzelił pierwszego gola w Bundeslidze, w wygranym 3:1 meczu z Borussią Mönchengladbach, który przerwał serię szesnastu spotkań Unionu bez zwycięstwa. W ostatniej kolejce trafił przeciwko Freiburgowi, co pomogło klubowi się utrzymać.

W sezonie 2024/2025, pod wodzą Bo Svenssona, a potem Steffena Baumgarta, nie opuścił żadnego meczu ligowego. W marcu 2025 roku wyrównał w meczu z Bayernem Monachium, w którego akademii się wychował, i dał Unionowi punkt w walce o utrzymanie.

Do Mainz 05 przeszedł w czerwcu 2025 roku, z czteroletnim kontraktem do 2029 roku. Dyrektor sportowy Niko Bungert mówił, że pasuje do intensywnego i odważnego stylu klubu. Pierwszego gola dla Mainz strzelił w styczniu 2026 roku w meczu z Unionem (2:2), czyli swoim byłym klubem.

W ostatni weekend stycznia 2026 roku w meczu z RB Lipsk zerwał prawe ścięgno Achillesa. Przeszedł operację w Monachium i do końca sezonu nie grał. Do gry w Bundeslidze wrócił we wrześniu 2026 roku, wchodząc w 74. minucie meczu z Eintrachtem Frankfurt.

Styl gry

To szybki napastnik i skrzydłowy, którego największą bronią są tempo i wykończenie. Bungert nazywał go jednym z najbardziej dynamicznych i najlepiej biegających zawodników Bundesligi, który potrafi grać na różnych pozycjach w ataku. Baumgart mówił o nim: „szybki i agresywny, a nie faulujący za każdym razem”.

Sam wolał grać w ataku niż na skrzydle. W 2024 roku mówił, że w parze napastników ma więcej swobody w dochodzeniu do strzału, bo startuje ze środka, a na skrzydle jest bardziej związany z pozycją.

Chętnie schodzi głębiej i sam rozpoczyna akcje, odchodzi na skrzydła, jest w ciągłym ruchu i prawie zawsze dostępny do podania, co utrudnia rywalom jego krycie. Za swoje atuty uważa strzał, pierwszy kontakt z piłką, szybkość i wyczucie, kiedy być we właściwej przestrzeni. Wzorem był dla niego Cristiano Ronaldo.

Baumgart uważał, że Hollerbach powinien się jeszcze rozwijać: w decydujących momentach jego gra bywała nieukończona, a przydałoby się, żeby częściej dostrzegał kolegów obok siebie. Mówił też, że to piłkarz, który nie udaje, że wszystko wie, tylko chce się uczyć.

Reprezentacja

Rozegrał dwa mecze w reprezentacji Niemiec U-18, z Serbią i Izraelem. W seniorskiej kadrze nie zadebiutował.